Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2005

silencio

Sleeping in my garden are
white lilies, purple flowers, and roses.
My heart, heavy and sad,
must hide its bitter pain from the flowers.
I don’t want the flowers to know
of my life’s torments.
If they knew my suffering
They would cry in sympathy.
Hush, the lilies and flowers
are sleeping.
I don’t want them to know my sorrow,
for if they see me crying
they will die.

Σιωπή σήμερα...
Στην συγκλονιστική σκηνή του Buena Vista Social Club ο Ibrahim Ferrer τραγουδάει το Silencio με την Omara Portuondo και ένα δάκρυ κυλάει απ’ τα μάτια της. Μια εικόνα που σε σημαδεύει, αληθινό δάκρυ, όχι πουτανιάρικο. Δεν ήταν το δάκρυ μιας ντίβας σε παρακμή που αναπολεί το χαμένο μεγαλείο της, αυτή η αλμυρή σταγόνα συμπύκνωνε τις πίκρες μιας βασανισμένης ζωής, τα πονεμένα δάκρυα δεν κρύβονται. Όπως και τα ψεύτικα.
Ο Ibrahim Ferrer έζησε πολλά στερημένα χρόνια, μακριά απ’ την μουσική που ήταν η ζωή του, καλλιτέχνες ειλικρινείς, αληθινοί, που μόνο τα τελευταία χρόνια απόκτησαν τη δόξα που τους άξιζε. Ευτύχησε να ταξιδέψει στο τέλος της ζωής του, ήρθε μέχρι της Αθήνα, πιο πολύ ευτυχήσαμε όσοι τον είδαμε εκείνο το βράδυ να ενθουσιάζεται απ’ την υποδοχή του κοινού, ένας ΚΥΡΙΟΣ. Πραγματικός.
Ο Ibrahim Ferrer πέθανε στα 78 του χρόνια από γαστρεντερίτιδα.
Two Gardenias for you
With these I mean to say:
I love you, I adore you, my life
Look after them because
They are your heart and mine.
Two Gardenias for you
With all the warmth of a kiss
Like those I gave to you
Kisses that you will never know
In the embrace of another.
They will live beside you
And talk to you as I do
And you will even believe
that you hear them say: I love you.
But if one late evening
The Gardenias should die
It΄s because they know
That you have betrayed me
And that you love another.

Ευτυχώς, πρόλαβε κι ηχογραφήθηκε η φωνή του, τα Silencio και το [τόσο δημοφιλές πια] Dos Gardenias θα τον θυμίζουν. Για πάντα. Ακόμα και σε ένα δίσκο από κινούμενα σκίτσα ακουγόταν υπέροχος, οι στιγμές που χάρισε στους Gorillaz είναι ανεπανάληπτες. Το μεγαλύτερο δώρο για τον Damon Albarn. Σήμερα τον κλαίνε ακόμα και τα cartoon.

Δεν υπάρχουν σχόλια: