Τρίτη, 30 Αυγούστου 2005

end of summer depression

Πώς καταλαβαίνεις ότι έχεις αρχίσει να γίνεσαι μεσήλικας; Συνειδητοποιείς έντρομος πως:
- αγαπημένο σου γλυκό είναι η κρέμα Άνθος Αραβοσίτου.
- σου αρέσει η μίζερη, καταθλιπτική μουσική [ΜΟΝΟ αυτή, όμως]. Και σου φαίνεται ανυπόφορη όλη η "υπόλοιπη", πλην αυτής που τσιρίζει στα ακουστικά σου.
- δεν αισθάνεσαι άνετα μέσα στα κλαμπ γιατί πρώτον) δεν ξέρεις ούτε μία απ’ τις επιτυχίες, δεύτερον) πιάνεται ο κώλος σου στα σκαμπό και σε πονάει ο αγκώνας μετά από μερικές ώρες ακουμπισμένος στο μπαρ, τρίτον) αναπολείς μόνο παλιές καλές μέρες, τώρα όλα μαύρα στο clubbing [αν αρχίσεις να αναπολείς μέσα σε club, την έβαψες, είσαι γέρος, ταρακουνήσου λίγο και σήκω από το σκαμπό].
- αυτά που κάνει η Βίσση για να μοιάσει στη Madonna [των eighties] σου φαίνονται απαράδεκτα και θέλεις να τη φτύσεις [ενώ κανονικά θα ’πρεπε να χαίρεσαι που μια γριά έχει κουράγιο και πετάει έξω το βυζί της και ξυρίζει το μισό κεφάλι].
- κάνεις σχέδια να αποκτήσεις δικό σου σπίτι [!]
- οι κανόνες ορθογραφίας και στίξης δεν σου φαίνονται ξεπερασμένοι και παλαιολιθικοί.
- οι περισσότεροι φίλοι σου έχουν κάνει παιδιά και τώρα που το σκέφτεσαι πιο ήρεμα, η ιδέα δεν σε απωθεί και ΤΟΣΟ. [Εξακολουθεί να σε τρομάζει, though].
- του Αγίου Φανουρίου, αντί να αγοράσεις τσουρέκι με μαρμελάδα φεύγεις απ' το φούρνο με φανουρόπιτα και οι υπόλοιποι αντί να σε βρίσουν, την τρώνε ευχαρίστως [όλοι μεσήλικες]!
- για πρώτη φορά προσέχεις πόσο κάνει ένα πακέτο τσίχλες φυλλαράκι και σου φαίνεται ακριβό. [1,5 ευρώ, δηλαδή εκατό δραχμές το ξεφτιλισμένο φυλλαράκι!].

Δεν υπάρχουν σχόλια: