Τρίτη, 30 Αυγούστου 2005

μυστικά, ψέματα και σκάροι

Σε ψάρεμα σκάρου. Σκέτη αποτυχία. Ξεκινήσαμε πολύ νωρίς το πρωί [για να τους προλάβουμε νηστικούς], χρησιμοποιήσαμε τη μυστική φόρμουλα στο δόλωμα [που πιάνει πάντα, αλλά μόνο στους άλλους], περιμέναμε να τσιμπήσει επί ματαίω [μέχρι που έφεξε] και μόλις ο ήλιος άρχισε να σε ζαλίζει, το πήραμε απόφαση ότι δεν μας πάνε οι σκάροι. Ο σκάρος είναι έδεσμα μερακλήδων. Προφανώς η λέξη «μερακλής» δεν εννοεί τους ψαράδες, γιατί κι εμείς που τους φάγαμε μια χαρά μερακλήδες αισθανθήκαμε, περνώντας απ’ την αγορά αναζητώντας απεγνωσμένα καφέ μετά την τραγωδία, πέσαμε πάνω σε ένα καφάσι γεμάτο σκάρους!
Το βράδυ στο τραπέζι έμαθα έξι νέες φόρμουλες για το δόλωμα [μυστικές φυσικά] που χρησιμοποιούν για να τους ψαρέψουν, αλλά επειδή οι κυνηγοί και οι ψαράδες είναι οι ΠΙΟ μεγάλοι ψεύτες, να μερικά μυστικά [έτσι κι αλλιώς, εγώ ο πήρα απόφαση ότι μάλλον θα τα καταφέρω να ζήσω και χωρίς να έχω ψαρέψει ΠΟΤΕ σκάρο]:
πεταλίδες [σιγά το μυστικό και σιγά την επιτυχία. Μόνο για σπάρους, όχι για σκάρους].
φύλλα από κολοκυθιά. Δεν ξέρω ποιο συγκεκριμένο είδος κολοκυθιάς κι αν έχουν κάποια προτίμηση σε γλυκοκολοκύθες, νεροκολοκύθες ή κολοκύθια τούμπανα, αλλά στην Κρήτη δεν θα δυσκολευτείς να βρεις.
☼ ο θηλυκός σκάρος. Ζωντανός όμως. Τον βάζεις σε ένα καλαθάκι ή ένα κλουβί και τον σέρνεις για να μαζέψει αρσενικούς. Το πρόβλημα είναι ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΤΥΧΕΙΣ θηλυκό σκάρο [ζωντανό], άσε που είσαι καταδικασμένος να πιάνεις μόνο αρσενικούς σκάρους [to mouni sernei karavi, the scaros version]!
That’s enough. Δεν θα τις αποκαλύψω και όλες τις μυστικές φόρμουλες. Επίσης, έχω να δηλώσω ότι προτιμώ τους σπάρους απ’ τους σκάρους. Πιάνονται χωρίς μυστικές φόρμουλες και είναι πιο νόστιμοι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: