Τρίτη, 26 Ιουλίου 2005

la vie nouvelle


O βίαιος, ερωτικός κόσμος του Philippe Grandrieux και οι εφιαλτικές, σπαρακτικές εικόνες που στο ξεκίνημα μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει από βίντεο του Chris Cunningham, κάνουν την «Καινούργια Ζωή» μια εμπειρία που δεν ξεχνάς για καιρό. Αν προσπαθήσεις να αποκρυπτογραφήσεις όλα όσα περνούν καταιγιστικά μπροστά απ’ τα μάτια σου, έχεις χάσει από χέρι. Απλά παραδίνεσαι, κι απολαμβάνεις την αισθητική του Grandrieux, τον αισθησιασμό που εκπέμπει το πείραμά του, το αρρωστημένο πάθος του Σέιμουρ για τη νεαρή πόρνη που τον οδηγεί στην τρέλα. Αν το παρακολουθήσεις αποσπασματικά είναι εντελώς ακατανόητο, το μόνο που δεν τον ενδιαφέρει τον σκηνοθέτη [προφανώς] είναι να φτιάξει μια ταινία με ξεκάθαρο σενάριο, οι κινήσεις της κάμερας καταλήγουν σε ένα ντελίριο παραμορφωμένων εικόνων, οπτικοποιημένων παραισθήσεων και ζουμ σε πρόσωπα που είναι αδύνατο να κρύψουν τα συναισθήματά τους. Η Άννα Μουγκλαλίς είναι η νεαρή πόρνη, απ’ τις πιο ερωτικές και καταραμένες φιγούρες που έχουν στηθεί ποτέ μπροστά απ’ το φακό, ο Marc Barbe είναι ο αμερικάνος που απεγνωσμένα προσπαθεί να την αποκτήσει [θυσιάζοντας τα πάντα].
[Τέτοια παθαίνουν οι αμερικάνοι που καταλήγουν περιπλανώμενοι στην Ανατολική Ευρώπη. Με τέτοιο αντιαμερικανικό κλίμα κακομοίρη μου, ποιος περιμένεις να σε συμπονέσει;].

Δεν υπάρχουν σχόλια: