Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2005

fucking in rhythm and sorrow


Ο Matt κι η Lisa γνωρίζονται στο Brixton Academy στη διάρκεια μιας συναυλίας, αυτός Άγγλος κι αυτή Αμερικανίδα φοιτήτρια στο Λονδίνο. Και γαμιούνται. Στο Brixton Academy εναλλάσσονται βαρετά ροκ συγκροτήματα και αυτοί γαμιούνται σε διάφορες στάσεις και με διαφορετικές διαθέσεις. Στο τέλος βλέπουν κι ένα όνομα της προκοπής [που ΔEN είναι ροκ, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!, τον Michael Nyman] και χωρίζουν. Και μας αφήνουν κι εμάς ήσυχους. Πολύ γαμήσι και ροκ για το τίποτα. Υποτίθεται ότι όλα αυτά γίνονται στη διάρκεια μιας χρονιάς, η ταινία διαρκεί μόνο 66 λεπτά και πάλι καλά, γιατί αν είχε δείξει πιο αναλυτικά το πρόγραμμα του Brixton Academy θα είχα ρίξει ύπνους. Έπρεπε να είχε κόψει τις σκηνές με τα συγκροτήματα και να είχε δείξει πιο πολλά γαμήσια, ίσως τότε να είχε πιο μεγάλο ενδιαφέρον. Πολυσυζητημένο «τίποτα», σκηνοθετημένο απ’ τον Michael Winterbottom, ούτε βιντεοκλίπ ούτε τσόντα. Κι η πιο ξενέρωτη μουσική που θα μπορούσε να διαλέξει για ερωτική ταινία, μα είναι δυνατό να βλέπουν live των Von Bondies ή των Dandy Warhols και μετά να έχουν διάθεση να γαμηθούν;
[9 songs, Αγγλία 2004]

Δεν υπάρχουν σχόλια: