Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2005

feeling...weird


Δεν ξέρω πως να αισθανθώ για το χθεσινοβραδινό φιάσκο [ήταν φιάσκο; ούτε αυτό το ξέρω], υπάρχει μια παράξενη πίκρα πάντως που δεν έχω όρεξη ούτε να την εξηγήσω ούτε ν' ασχοληθώ περισσότερο. Η πιο αναμενόμενη εμφάνιση του καλοκαιριού κατέληξε σε ένα 40άλεπτο δυναμικό ροκ show με άδοξο τέλος, όπως όλα τα πολυαναμενόμενα δηλαδή με την κατάρα που τα ακολουθεί, πάλι καλά να λες [σε μένα το λέω] που έπαιξαν και τόσο, θα μπορούσαν να μην είχαν καν εμφανιστεί.
Για τους g-fest, astra ή όπως αλλιώς λέγονται επίσης δεν ξέρω τι να πω πια, ή θα πρέπει να είναι ΠΟΛΥ γκαντέμηδες με τόσες απανωτές ακυρώσεις -ας αφήσω το χθεσινοβραδινό αποκορύφωμα- ή θα πρέπει να περπατάνε στα σύννεφα, για να μην πω τίποτα χειρότερο. Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός ότι έφεραν τους Kraftwerk πάνω στην αργία του Αγίου Πνεύματος ή ριψοκινδύνεψαν να φέρουν τόσο πρωτοποριακά-και αντιεμπορικά, δυστυχώς- ονόματα σε ένα άβολο από κάθε άποψη μέρος. [ΚΑΙ καλοκαιριάτικα. ΚΑΙ πανάκριβα]. Ακουγόταν καλό σαν ιδέα, αλλά ήταν ίσως το χειρότερο σημείο για live που έχω πάει ποτέ, μόνο απ' έξω σε ξεγέλαγε. ΄Ηταν κυριολεκτικά η περίπτωση απ' έξω κούκλα κι από μέσα...απογοήτευση.
Η πικρή γεύση θα κάνει καιρό να φύγει, μόνο οι ίδιοι ξέρουν τι έφταιξε, χρειάζονται κι οι αποτυχίες για να μαθαίνει κανείς, το ζήτημα είναι αν όσα συνέβησαν στην astra φέτος θα είναι για καλό ή για κακό. Γιατί μπορεί να είναι εύκολο να τους βρίσει κανείς και να τους χρεώσει κακοδιοργάνωση, μήπως το κοινό τους στήριξε όμως; Υπάρχει κοινό ακόμα και για τους πιο εξωφρενικούς νέους ήχους στην Αθήνα, φαίνεται όμως πως το κοινό αυτό ή δεν έχει τη διάθεση να τρέχει επανειλημμένα [καθημερινές, εργάσιμες, μετά τη δουλειά] σε ένα μέρος που ήταν βολικό μόνο τις ημέρες της Ολυμπιάδας [το τραμ είναι δεν είναι μέσο μεταφοράς, είναι μέσο για χασομέρηδες] ή δεν έχει λεφτά. Μπορεί και τα δύο. Υπολόγισε κανείς απ' τους διοργανωτές πόσα ήθελε για μετακίνηση και εισιτήριο την κάθε μέρα το κοινό που απευθύνονται [και ΔΕΝ εργάζεται στην πλειοψηφία του]; Αν όλα αυτά τα ήξεραν και δεν τα έλαβαν υπόψιν δεν τους φταίει κανείς, αν δεν τα περίμεναν είναι η ώρα να δουν την πραγματικότητα. Αυτοί είμαστε, τόσα αντέχουμε, τους Scorpions και τους Duran Duran θέλουμε.
Για ένα πράγμα σκάω: Που αυτοί οι ριψοκίνδυνοι και "τρελοί" διοργανωτές έφερναν που και που κανα όνομα της προκοπής. Με την κατάσταση που διαμορφώθηκε φέτος το καλοκαίρι, όμως, αμφιβάλλω αν θα τολμήσει κανείς να σκεφτεί κι εμάς τους λίγους που είχαμε όλη την καλή διάθεση να τους στηρίξουμε. Που δεν μας πτοεί τίποτα, αρκεί να δούμε κάτι που αξίζει.
Ακόμα είμαι μπερδεμένος, απογοητευμένος, κουρασμένος [μόνο όσοι ήταν εκεί χθες το βράδυ ξέρουν πόση ώρα χρειάστηκαν για να επιστρέψουν στο σπίτι τους]. Χάρηκα πολύ όταν ανακοινώθηκαν όλα αυτά τα ενδιαφέροντα ονόματα στο τέλος της άνοιξης. Σήμερα αισθάνομαι ότι απλά... μας έμεινε η χαρά!

Δεν υπάρχουν σχόλια: