Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2005

a butterfly, not a bird...

I know a man who curses his brother
I know a man who lives for no other
Always chasing after money
Thinks a poor man is funny
It's hard, it's hard to believe he's a child of God
I know a woman who steals from her mother
That same woman she gets drunk from one day to another
Kicks her kids out in the street
There's another man under their father's sheets
I find it hard, I find it hard, I find it hard
It's hard to believe she's a child of God
I know some people who go to church on Sunday
These same people, they wear a sheet on Monday
Talk about justice being free
They're watching lynchings so easily
I find it hard, I find it hard, I find it hard
It's hard to believe these are children of God
I find it hard to believe right now
These people call themselves children of God

Την πρώτη φορά που άκουσα τον Άντονι να τραγουδάει έλεγε μια συγκλονιστική διασκευή στο Child of God και τη δεύτερη το Mysteries of Love των Angelo Bandalamendi / David Lynch, απ’ το Blue Velvet. Είχα πάθει τέτοιο σοκ που τον είχα προτείνει σε όλους τους γνωστούς μου, με μία προϋπόθεση: πρώτα να τον ακούσουν και μετά να ψάξουν να βρουν στοιχεία γι αυτόν. Πολλοί άνθρωποι επηρεάζονται τόσο απ’ την εμφάνισή του, που αυτή η φωνάρα περνάει σε δεύτερη μοίρα. Το διαπίστωσα στη συνέχεια. Ο Antony, που στο νέο δίσκο του τραγουδάει ένα ντουέτο με [το ίνδαλμά του] τον Boy George, τον αποκαλεί sister, το ίδιο κι ο Boy George, δυο sisters που τραγουδάνε η μια στην άλλη you are my sister, we were born so innocent, so full of need, στο πιο όμορφο τραγούδι συντροφικότητας και φιλίας που γράφτηκε φέτος:
There were times we were friends but times I was so cruel
Each night I'd ask for you to watch me as I sleep
I was so afraid of the night
You seemed to move through the places that I feared
You lived inside my world so softly
Protected only by the kindness of your nature
You are my sister
And I love you
May all of your dreams come true
We felt so differently then
So similar over the years
The way we laugh the way we experience pain
So many memories
But there’s nothing left to gain from remembering
Faces and worlds that no one else will ever know
You are my sister
And I love you
May all of your dreams come true
I want this for you
They're gonna come true (gonna come true)

Έχουν τόσα πολλά γραφτεί για τον Antony στην Ελλάδα τελευταία, τόσα καλά λόγια, που είχα αποφασίσει να μην ασχοληθώ καθόλου μαζί του, έχουν γίνει ολόκληρες μελέτες-παρουσιάσεις γι αυτόν και ότι κι αν προσθέσεις πια, δεν εντυπωσιάζει. Εκτός ίσως απ’ την είδηση ότι έρχεται το Νοέμβριο για live στη χώρα μας! Είναι ακόμα νωρίς κι επιφυλάσσομαι για το πόσο είναι αληθινή η είδηση, ας αφήσω τις ακυρώσεις και τις αναβολές που με έχουν τρομάξει, πάντως αν τελικά έρθει, θα πλαντάξουν και τα ντουβάρια. Για τους εννιά στους δέκα που γνωρίζω είναι ο καλλιτέχνης που θα ήθελαν να δουν live περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο αυτή τη στιγμή. Κάποιος δήλωσε σήμερα ότι θα πήγαινε γονυπετής στο club που θα εμφανιστεί [δεν λέω ποιός], κάποιος άλλος ότι ευχαρίστως θα σφουγγάριζε το μαγαζί, μαζεύω τάματα, μέχρι να ανακοινωθεί επίσημα μόνο τάματα μπορούμε να κάνουμε...
Δεν έχω τίποτα άλλο να προσθέσω. Μακάρι να μην είναι ράδιο αρβύλα…
Μόνο μια απορία έχω: αυτό το what can i do? ποιός το λέει στα live και πώς είναι δυνατόν να υπάρξει άλλη φωνή που να αντικαταστήσει τον Rufus Wainwright, γίνεται;

Δεν υπάρχουν σχόλια: