Κυριακή, 3 Ιουλίου 2005

...


Δεν είναι οι καλύτερες απ’ τις 810 [!] φωτογραφίες που τράβηξα, είναι οι πιο χαρακτηριστικές όμως απ’ τις καταπληκτικές εμφανίσεις όσων απεικονίζουν, επίσης, το σίγουρο είναι ότι η δεύτερη μέρα του synch ήταν μια συναρπαστική μέρα. Δεν ξέρω τι μου άρεσε πιο πολύ, ο μυσταγωγικός, βιομηχανικός θόρυβος των Wolf Eyes που μ’ έκανε να θέλω να ουρλιάξω [ούρλιαξα], η απίστευτη εμφάνιση των Liars –τι συγκρότημα!- [ξαναούρλιαξα] ή ο Jamie Lidell που μ’ έκανε να ουρλιάξω για τρίτη φορά σε μια βραδιά [και να βραχνιάσω]. Πριν βραχνιάσω, πρόλαβα και συνειδητοποίησα ότι αν ο Francis Bacon έφτιαχνε μουσική, θα ήταν ο Jamie Lidell, όταν ήρθα στο σπίτι και είδα τις φωτογραφίες μου σηκώθηκε η τρίχα! Οι κακότεχνες κι ελαττωματικές φωτογραφίες που του τράβηξα ήταν ΟΛΕΣ παραμορφωμένες και εξαϋλωμένες! Δεν πρόλαβα να δω Fennesz, πρόλαβα ελάχιστα τον Alex Smoke, δεν άντεξα όλο το set των Swayzak [too late, too tired, too old], ο Μάγγας όμως έκανε το happening που αναμενόταν, η Τζούλη τίναξε τη μαλλούρα της και τραγούδησε ένα δημοτικό κι έναν ύμνο στον Μάγγα-σύζυγό της [που είναι πολύ μάγκας, οφείλω να το παραδεχτώ, the real cult hero, μόνο που καλύτερα να το κρατάει το στόμα κλειστό αν δεν πιπιλάει το κλαρίνο! -ο Reininger μιλάει καλύτερα ελληνικά απ’ αυτόν και δεν λέει σαχλαμάρες and that’s a fact!]. Πάντως, τα έκανε τα ζογκλερικά του και κατάφερε να ζωντανέψει το live των Tuxedomoon, όσο για τους αγαπημένους μου Tortoise θα ήταν καλύτερα να έπαιζαν στο τέλος, μετά τα χοροπηδήματα, γιατί για ξεκίνημα της βραδιάς, τους βαρέθηκα. Είδα άτομα που είχα να δω χρόνια, είδα και μια παλιά μου αγάπη κι έκανα πως δεν την είδα [κι αυτή επίσης], γέμισα το κινητό με νέα νούμερα που μάλλον δεν πρόκειται ποτέ να χρησιμοποιήσω, μια χαρά. Είμαι άγρυπνος για 32 ώρες, λιώμα, αλλά δεν έχω καμιά όρεξη να κοιμηθώ, ακούω drog_A_tek και βλέπω το Βαθύ Λαρύγγι [thanx, you know who], είμαι καλά γιατρέ μου;

Δεν υπάρχουν σχόλια: