Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2005

summer rain


στην αυλή μου, λίγο πριν τη βροχή...
O Jens Lekman είναι απ’ αυτές τις περιπτώσεις που σου είναι αδύνατο να τις αγνοήσεις, κι ας φαίνεται τόσο φυσιολογικός και καθώς πρέπει [φαίνεται, είπα…]. Δεν είναι παρά ένας ακόμα συμπαθητικός τραγουδοποιός απ’ τους δεκάδες που μπορεί ν’ ανακαλύψει κανείς [εύκολα] στις μέρες του τρελού file sharing, απ’ αυτούς τους συμπαθητικούς όμως που σου ’ρχεται να τους τσιμπήσεις το μάγουλο, γιατί ο μπαγάσας είναι τόσο γλυκός όσο και τα τραγούδια του. Ακούω το άλμπουμ του που λέγεται you’re so silent [στο οποίο μάζεψε κάποια απ’ τα ep και σκόρπια κομμάτια του] και νομίζω ότι δεν μπορεί να υπάρξει πιο καλοκαιρινός ήχος απ’ αυτόν, δεν ξέρω πώς τα καταφέρνουν οι σκανδιναβοί να φτιάχνουν τόσο feel-good δίσκους, μερικές φορές θα ’θελα να ήμουν σκανδιναβός. Αν την γλιτώσουν και δεν αυτοκτονήσουν στην κρίσιμη ηλικία [εκεί, γύρω στα 12-15] είναι μέσα στην τρελή χαρά, ακόμα κι η μελαγχολία τους είναι πιο φωτεινή. Θα μου πεις, αυτοί που το παίρνουν βαρέως έχουν ήδη αυτοκτονήσει, πού να τους μάθεις; Στην αρχή τον Lekman τον θεωρούσα τόσο Jonathan Richman που με εκνεύριζε, τώρα που πέρασε καιρός του το συγχώρεσα, άσε που μια χαρά είναι ο Richman, δεν μου θυμίζει και τους Backstreet Boys. Σήμερα που έμαθα ότι του αρέσει ο Καουρισμάκι τον συμπάθησα ακόμα πιο πολύ, «I'm in Helsinki, last night I had a very finnish experience. I went into the dressingroom behind stage at Telakka, Tampere. And there was the guy from Kaurismaki’s "The man without a past", naked, on his way into the sauna! I apologised and grabbed a Koff from the fridge, smiling inside...». Να τι γράφει στο ημερολόγιο του στο site του http://www.jenslekman.tk/, αυτό το «I was kidnapped by the Hidden Cameras last week, they did all sorts of weird kinky experiments on me» με προβλημάτισε λίγο, οι Hidden Cameras είναι ένα υπέροχο συγκρότημα, αλλά αν ακούσεις τους στίχους τους δεν ξέρεις που να κρυφτείς [που λέει ο λόγος, εμένα μου αρέσουν, ξέρεις άλλους που να τραγουδάνε golden stream the cold it turns to ice runs down my knees in fright ή έχουν για σήμα στο site τους μια βρώμικη καπότα; Παλιότερα είχαν για σήμα ένα μαχαίρι που η λαβή ήταν ένα ξεσκέπαστο πουλί, τώρα σοβαρεύτηκαν. Άλλους στίχους δεν θέλω να γράψω, γιατί μην βλέπεις τι φαίνεται, είμαι ντροπαλό παιδί κατά βάθος. Είναι εδώ όμως, http://www.musicismyboyfriend.com/html/lyrics.html αν τους διαβάσεις θα καταλάβεις γιατί με προβλημάτισε λίγο αυτό που έγραψε ο Jens… Προς το παρόν περιοδεύουν μαζί, παίζει με το παπαγαλάκι του [όχι, δεν είναι συνθηματικό, ότι φαίνεται εννοώ] και γράφει τραγούδια για το νέο άλμπουμ του. Μια χαρά δηλαδή…
Αυτό το Koff που άρπαξε απ’ το ψυγείο τι είναι;

Δεν υπάρχουν σχόλια: