Σάββατο, 11 Ιουνίου 2005

steam kodok


Το Steam Kodok είναι μια συλλογή με 26 κομμάτια από a-go-go δισκάκια απ’ τη δεκαετία του 60 και αρχές του 70, τόσο σπάνια που δεν τα χαρακτηρίζουν rare ή very rare, ούτε καν super rare αλλά ultra rare, που σημαίνει ότι είναι ΠΟΛΥ ΣΠΑΝΙΑ! Το γεγονός ότι είναι κι από την Σιγκαπούρη και την υπόλοιπη Νότιο-Ανατολική Ασία δηλαδή Ινδονησία, Μαλαισία και λοιπά μέρη που μου θυμίζουν πουτάνες σε ταινίες για το Βιετνάμ και φαντάρους που τις πηδάνε [αλλά τους λείπει η γκόμενα], τα κάνουν ακόμα πιο γοητευτικά. Αυτός ειδικά ο χαρακτηρισμός Asia Underground τα κάνει μέχρι και μυστηριώδη. Αν λάβεις υπόψιν και τον αστικό μύθο που κυκλοφορούσε απ’ τους μεγαλύτερους όταν ήμουν μικρός [πολύ μικρός] ότι οι ασιάτισσες έχουν το μουνί οριζόντιο, ε, τότε τι το συζητάμε, memories are made of these, κι ας μην υπάρχουν ακριβώς memories. Μόνο μύθοι και θρύλοι. Αυτά τα τραγουδάκια που δύσκολα τα χαρακτηρίζεις αντικειμενικά «καλά» [γιατί δεν είναι], είναι κάτι ελαφρά ποπ υβρίδια ινδικής μουσικής και του «δυτικού» ήχου που έφτανε στ’ αυτιά των Βιετκόνγκ και τον έκαναν δικό τους, μερικά είναι τόσο κακόγουστα που καταντάνε…καλόγουστα! Αν αμφιβάλλεις για του λόγου το αληθές, δοκίμασε ν’ ακούσεις! Απορώ πως είχαν ξεφύγει απ’ τον Waters και δεν τα έβαλε στις ταινίες του. Ίσως γιατί δεν ήταν εύκολο να τα βρει. Οι fuzzy κιθάρες δίνουν και παίρνουν, το moog όργανο και τα yeah-yeah από κοριτσίστικα group, ακόμα κι οι επιρροές από την γαλλική ποπ της εποχής τα κάνουν ακαταμάχητα, το ξεχνάς και το kitch και τις αδύναμες συνθέσεις. Είναι το trash σε όλο του το μεγαλείο, όσοι είχαν δει το Ghost World και ενθουσιάστηκαν με την εισαγωγή [με τον τρομερό χορό της Θόρα Μπερτς] εδώ θα κάνουν γιορτή. Εγώ δηλαδή… Θυμίζουν [αρκετά] τραγούδια από ελληνικές ταινίες των 60s, μόνο που τα τραγουδάκια του Steam Kodok είναι αδύνατο να τα φανταστείς ασπρόμαυρα. Απαιτούν για φόντο ταπετσαρίες με πολύχρωμα τροπικά τοπία [που τώρα τα έχει σαρώσει το τσουνάμι] και μπροστά πακιστανές γκόμενες με μυτερά βυζιά να χορεύουν σαν την Καραγιάννη. Ή την Ελένη Προκοπίου.
Ήταν ένα πρωινό δώρο από κάποιον κοκκινοτρίχη Πολωνό [που δεν τον έχω δει, αλλά το ψευδώνυμό του είναι ginger, οπότε καταλαβαίνεις…].

Δεν υπάρχουν σχόλια: