Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2005

με το κουκούτσι στο λαιμό


Μια και θυμήθηκα το πανκ, έβλεπα σήμερα τη φωτογραφία της Cherry Vanilla που είναι πια πορνόγρια 62 χρονών δίπλα στον Rufus Wainwright και είμαι σίγουρος πως δεν της έχει γλιτώσει, τον έχει ρουφήξει τον Rufus. Βέβαια, ο Rufus θα προτιμούσε να ρούφαγε κανέναν απ’ τους μουσικούς που τη συνοδεύουν, αλλά δεν θα πάθαινε και τίποτα αν τον έδινε και λίγο στη γριά φίλη του. Η Cherry Vanilla στα νιάτα της υπήρξε απ’ τις περιβόητες groupies της Νέας Υόρκης, glam-rock, punk, τέτοια πράγματα, απ’ τη δεκαετία του 60 τραβιόταν με την παρέα του Andy Warhol, έπαιξε σε θεατρικά -με αποκορύφωμα το Pork- και όταν το ανέβαζαν στο Λονδίνο γνώρισε τον David Bowie. Αφού τον ρούφηξε [δεν τα λέω εγώ, η ίδια τα γράφει, αλλά και τι άλλο να έκανε η groupie, οι groupies κυρίως ρούφαγαν] τον πήρε μαζί της στην Αμερική και τον έκανε αυτό που έγινε ο Bowie στα 70s. Τον ρούφαγε και του έκανε και δημόσιες σχέσεις, ο Bowie βεβαίως είχε και σύζυγο, την Angie, αλλά εκείνη την εποχή δεν ήταν πρόβλημα, τη σχέση την είχαν οι τρεις μαζί και στα διαλείμματα ο David έβρισκε χρόνο να ρουφάει και κανένα φίλο, τι στο καλό καλλιτέχνης στη Νέα Υόρκη ήταν, ας πάει και το παλιάμπελο... Στα τέλη της δεκαετίας του 70 ο Bowie την απόλυσε κι η καημένη η Cherry Vanilla έγινε πανκ. Για να το ξεπεράσει κυκλοφόρησε δυο άλμπουμ «Bad Girl» και «Venus D’Vinyl», είχε και μια σχέση και με τον Mick Jagger, αλλά αν αρχίσω να μετράω τις σχέσεις της Cherry Vanilla θα ξημερωθούμε. Το περίεργο είναι ότι οι δίσκοι της ακούγονται μια χαρά σήμερα, κοίταξε να δεις που η groupie θα μείνει στη rock ιστορία και σαν τραγουδίστρια, άλλες το άνοιγαν το στόμα μόνο για άλλα πράγματα [δεν το ξαναγράφω το ρήμα γιατί το παραχέσαμε, κοντεύω να κάνω πορνο-blog], τα τραγούδια της έχουν τους ευφάνταστους τίτλους I Know How To Hook και No More Canaries, ενώ ο ρόλος που τη σημάδεψε στο θέατρο είναι της νεκρόφιλης, νυμφομανούς νοσοκόμας στο World, Birth of a Nation. Τι θα έπαιζε, την καλόγρια;
Σήμερα η Kathy Dorritie είναι κάτι σαν τη Ζωζώ Σαπουντζάκη της Νέας Υόρκης, κάνει πάρτι στα γενέθλιά της και εμφανίζεται με θανατερό μίνι [όποιος την βλέπει πεθαίνει, δεν είναι μεταφορά], δερμάτινες μπότες και μια φάτσα σαν να την έχουν τσιμπήσει σφήκες και περιφέρει το φάντασμα της Cherry Vanilla στα καταγώγια του Big Apple, δίπλα σε ξεπεσμένους ροκ αστέρες. Θλιβερό…

Δεν υπάρχουν σχόλια: