Τετάρτη, 27 Απριλίου 2005

meat is murder [but i like it]

poutana zoi
οκλαδόν την είδε να κάθεται πάνω σε κάτι βραχάκια
τα πίσω πόδια έκοβε με σουγιά
από άτυχα βατραχάκια
δεν είναι -τη ρώτησε- λιγο άχαρη η δουλειά σας μαντάμ;
μήπως σας ερεθίζουν τα αίματα
κι ο Ζαν Κλοντ Βαν Ντάμ;

με αναισθησία κι ασυγκίνητη αυτή
αφαιρούσε απ' τα αμφίβια τα πόδια
ευτυχώς -της είπε αυτός- τα κακόμοιρα
που δεν είναι χταπόδια.

μα γιατί δε μου μιλάτε λοιπόν και το μικρό σας δε μου χαρίζετε
και κατόπιν με την ησυχία σας τα υπόλοιπα τα τεμαχίζετε;

καμία είδηση δεν πήρε την ερώτηση αυτή,
τα βατράχια σακάτευε άλαλη
ενώ αυτός ρωτούσε για το χαλβά φαρσάλων
κι αν της αρέσει το σάμαλι.

μετά της είπε "ωραίος καιρός"
κι άρχισε να βήχει στα ψέματα
ενώ αυτή αυτομάτως σηκώθηκε
και πήγε να πλυθεί απ' τα αίματα.

σημασία ουδεμία δεν έδωσε
γι' άλλη μια φορά δεν τον πήρε χαμπάρι
μόνο σκούπισε προσεκτικά τα χέρια της
και πήγε να κάνει ασκήσεις με βάρη.

πληγωμένος και περίλυπος ο δυστυχής
που δεν έτυχε καμίας προσοχής
έφυγε σερνόμενος, πλαντάζων
που έμεινε η αγάπη του κρυφή
μα τα έλεγε περιπαθώς χειρονομών
και ατυχώς, στα νώτα της
μη γνωρίζοντας και μη μαθαίνοντας ποτέ
πως ήταν εντελώς κουφή.

κατάλαβες φίλε μου, μονολόγησε αποχωρών,
άμα είσαι ευγενικός τι παθαίνεις,
μα απ' τα βάσανα και τον μπελά χίλιες φορές εργένης
η ζωή είναι πουτάνα, μετά παντρεύεσαι μια
και στο τέλος πεθαίνεις...

Δεν υπάρχουν σχόλια: