Τετάρτη 27 Απριλίου 2005

life is very long when you're lonely


Γιατί ανατινάζονται τα βατράχια στο Αμβούργο; Μόλις πέσει η νύχτα, αρχίζουν και πρήζονται και σκάνε το ένα μετά το άλλο, ενώ τα σπλάχνα τους εκτοξεύονται μέτρα μακριά! Μπορεί και να το κάνουν επίτηδες, να είναι ομαδική αυτοκτονία, κι εγώ αν τη βιολόγο που ερευνούσε την υπόθεση την έλεγαν Χάιντι, το ίδιο θα’ κανα [αν ήμουν βάτραχος]. Το μόνο βατράχι που έχω δει να σκάει [και δεν θα ξεχάσω ποτέ προφανώς, αφού το θυμάμαι ακόμα] ήταν ένας γίγαντας στο Reflecting Skin, που τον φούσκωναν με καλαμάκι δυο πιτσιρίκια και τον έσκαγαν με τη σφεντόνα σαν μπαλόνι την ώρα που περνούσε από κει η «μάγισσα». Θέλω να γράψω κι άλλα, αλλά παραείναι splatter για Μεγάλη Τετάρτη...

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

it certainly is