Τετάρτη, 27 Απριλίου 2005

fame fame fatal fame, it can play hideous tricks on the brain

Μεγάλη Πέμπτη [σχεδόν]. Αντί να βλέπω «Τα Πάθη Του Χριστού» ή έστω για τριακοστή φορά τον «Ιησού από τη Ναζαρέτ» [που δίνει «δώρο» το γάλα Βλάχας, αλλά είναι ασύμφορο, διότι για να το αποκτήσεις ολόκληρο θα πρέπει:
α) να πίνεις γάλα Βλάχας,
β) να είσαι διατεθειμένος να δώσεις το δώρο του Πάσχα για ν’ αγοράσεις γάλατα, γιατί υπάρχουν 4 διαφορετικά DVD σε ισάριθμες συσκευασίες
γ) να έχεις προνοήσει να «κλείσεις» μια τετράδα μόλις την ξεφορτώσουν, αν περιμένεις το δώρο για να πας σουπερμάρκετ, την έβαψες
δ) να μην έχεις ακούσει ότι υπάρχουν και μαγαζιά που πουλάνε DVD, εκτός από περίπτερα και σουπερμάρκετ
ε) να είσαι εντελώς βλάκας –μα εντελώς, όμως- γιατί ο «Ιησούς από τη Ναζαρέτ» πουλιέται κάτω από 30 ευρώ, σε μια πολύ ωραία κασετίνα και δεν χρειάζεται να πνιγείς στα γάλατα για να την αποκτήσεις, άσε που γλιτώνεις και το δώρο] βλέπω «το ακρογιάλι του έρωτα», την υπερπαραγωγή της Γκλόρια Φίλμς του 1974, με την Τίνα Σπάθη. Αν το ξέχασες και δεν βγάζεις νόημα, σου θυμίζω ότι η προηγούμενη πρόταση ξεκίνησε στην πρώτη σειρά πάνω–πάνω με το Αντί. Η φτωχιά η Σπάθη είχε δίκιο που ισχυριζόταν ότι δεν ήταν πορνοστάρ, απλά γδυνόταν και τριβόταν, όλα τα υπόλοιπα ήταν ντουμπλαρισμένα, τώρα καταλαβαίνω τι σημαίνει να σε διασύρουν άδικα. Τα ίδια είχε κάνει κι η Ντενίση στη δεκαετία του 70 με τη Μικαέλα [ο γλυκός πειρασμός], αλλά δεν την έχει αποκαλέσει ποτέ κανείς πορνοστάρ, ούτε την έχουν καλέσει στο φεστιβάλ ελληνικού cult κινηματογράφου. «Το ακρογιάλι του έρωτα» είναι ιστορική ταινία, η τελευταία ταινία που εμφανίστηκε η Σπάθη και το τέλος της αθωότητας, μετά το softcore πέθανε, οι πρωταγωνίστριες σταμάτησαν να ντουμπλάρονται δηλαδή, κι οι διεισδύσεις ήταν πιο real thing. Έτσι δεν επαναλήφθηκαν φαινόμενα σαν το –απαράδεκτο- πισωκολλητό ενός ξανθού και μια μελαχρινής που στο γκρό πλαν μετατρέπονταν σε ιεραποστολικό ενός μελαχρινού και μιας αρκούδας. H Τίνα Σπάθη αποκλείεται να καλλιεργούσε τόση τρίχα, η Τίνα Σπάθη ήταν σκέτο σταρ, χωρίς το άλλο συνθετικό, κάποια στιγμή πρέπει αυτή η αδικία να αποκατασταθεί. Επίσης πρέπει επιτέλους κάποιος να επεξεργαστεί ψηφιακά αυτά τα μοναδικά αριστουργήματα ελληνικής λαϊκής τέχνης, γιατί δεν επιτρέπεται να υπάρχουν σε ποιότητα άθλιας βιντεοκασέτας, με όλα αυτά τα clicks, τα pops, τα crackle και τα hiss [το φύσιμα στον ήχο, μιλάμε για ορολογία, μην παρεξηγηθούμε]…
Η λέξη δώρο με άλλο χρώμα εννοεί τον επιπλέον μισθό επίδομα που εξατμίζεται πριν ακόμα τον πάρεις στα χέρια σου, εγώ δεν έχω πάρει τέτοιον ποτέ, από αυτή την άποψη είμαι τυχερός. Δεν έχω τίποτα να μου εξατμιστεί…

Δεν υπάρχουν σχόλια: