Τετάρτη 27 Απριλίου 2005

a dreaded sunny day so let's go where we're happy


Κατά τα φαινόμενα έχουμε Μεγάλη Τετάρτη. Ήλιος, αέρας, επέστρεψε κι η τρισκατάρατη αλλεργία, μια χαρά. Σίγουρα είμαι σε καλύτερη κατάσταση απ’ αυτόν τον Αλβανό που ξύπνησε ένα πρωί με λόξυγκα και…ενάμισι χρόνο αργότερα εξακολουθεί να κάνει σα βάτραχος. Όταν τον γνώρισα τον είχε μόνο έξι μήνες, ποπό έξι μήνες λόξυγκα, τον είχα συμπονέσει. Προχθές τον ξαναβρήκα στο σπίτι του φίλου μας [το πιτάκι σου’ρχεται να το φας, τόσο λαχταριστό, θα γίνω και νονός], παζάρευε να του φτιάξει το φράκτη πέτρινο, ενώ ο λόξυγκας-λόξυγκας! Σε ποιόν μήνα βρίσκεσαι; Στον δέκατο όγδοο! Δεκαοχτώ μήνες λόξυγκας όσο να’ ναι είναι μια μικρή καταστροφή. Η μεγάλη καταστροφή είναι ότι δεν βρίσκει πια δουλειές, τρεις μήνες άνεργος, γι’ αυτό όμως δεν του φταίει κανείς, χίλια διακόσια ευρώ ζήταγε για πέντε μέτρα φράκτη [καλλιτεχνικό]. Ποιος θέλει να φτιάξει καλλιτεχνικούς φράκτες, εδώ δεν μας φτάνουν τα λεφτά για πάνες, άντε πήγαινε σε κανένα γιατρό χριστιανέ μου, ξέρεις πόσο κάνει φέτος το αρνί;

Δεν υπάρχουν σχόλια: