Σάββατο 30 Απριλίου 2005

another stolen pix


Από αφίσα στο δρόμο: "Το LIFE STYLE είναι μαγικό. Παίρνει τα μηδενικά και τα κάνει νούμερα..."
Το σχέδιο [που θυμίζει εικονογράφηση παλιού αναγνωστικού, νάτο πάλι το σύννεφο νοσταλγίας, τι γίνεται σήμερα;] είναι του Κωνσταντίνου Κακανιά, κι εκτός απ' τον εμφανή τίτλο έχει και υπότιτλο: "Ο Γιωργάκης και ο Κώστας"! Απ' την Athens Voice της Μεγάλης Πέμπτης, με συνοδεία ενός κειμένου που με ξάφνιασε. Δεν τον συμπαθούσα ούτε αυτόν, ούτε την αχώνευτη hi-society καρικατούρα της κυρίας Τependris του. Την Tependris ακόμα την αντιπαθώ, αυτόν τον συμπάθησα γιατί το γράμμα του απ' το Λος Άντζελες είναι απ' τα πιο ειλικρινή και τολμηρά κείμενα που έχω διαβάσει ποτέ. Καταλήγει κάπως έτσι: "Έως πότε η πεπαλαιωμένη και διεφθαρμένη εκκλησία θα κυρήττει την αγάπη σαν προϊόν μιας σεμνότυφης κοινωνίας, και όχι την αγάπη την πραγμαική, την αληθινή; Σας το υπόσχομαι πικρά, εμένα δεν με νοιάζει πια, το έχω συνηθίσει. και αν ο Θεός Έρωτας με ξαναχτυπήσει και θελήσω να παντρευτώ, θα το κάνω και αυτό. Θα τελέσουμε το μυστήριο σε μια χαράδρα δίπλα σε ένα ρυάκι, και οι κουμπάροι θα είναι οι υάκινθοι, οι νάρκισσοι και τα κυπαρίσσια, ιερείς τα αηδόνια, οι κότσυφες και οι αγαπημένες μου πεταλούδες, η εκκλησία η γη μας..."
Νομίζω ότι έχω υπόψιν μου ένα παρόμοιο ρυάκι, όταν έρθει η ώρα ειδοποίησέ με να στο αποκαλύψω [αν και να σου πω την αλήθεια μου θύμισε λίγο τη σπηλιά της Αστέρως -μα δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος με ενδιαφέρον που να έναι στα συγκαλά του;].
I am the resurrection [όχι εγώ ακριβώς, ο Ian Brown το ισχυριζόταν, της ιδίας συνομοταξίας, δες παραπάνω] λίγη ώρα πριν την Ανάσταση, πάω να ταμπουρωθώ σε καμιά γωνία για να μην φύγω σουρωτήρι απ' τα βαρελότα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: