Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

niadoka

ο niadoka είναι κι αυτός απ' τη βέροια. κι αυτός όμορφος. κι αυτός φτιάχνει καλή μουσική, τι γίνεται με τη βέροια; εδώ είναι η συνέντευξή του και μερικά από τα κομμάτια του και
αυτή είναι μία αποκλειστική διασκευή στο das boot. love.
η φωτο είναι του photoharrie.

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

bang!

δεν ξέρω ποιος είναι ο simone rovellini, αλλά πρέπει να είναι πολύ ωραίος τύπος. κάθισε κι ανατίναξε τα κεφάλια από όλες τις γκόμενες από κομεντί και gay classics και έφτιαξε αυτό κι αυτό. η φωτο είναι του proedroseimai.

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

πόνζι πονζαρέλι

~o αλέξανδρος κοντοπίδης και ο γιάννης boursi ετοιμάζουν τη βαλίτσα για τα χανιά. εδώ είναι η συνέντευξη.
~η στέλλα του γιάννη σκουρλέτη δεν έχει και μεγάλη σχέση με τη στέλλα του κακογιάννη. μόνο τα ονόματα είναι ίδια. το κείμενο της γλυκερίας μπασδέκη είναι σπαρακτικό και είναι όλα τα λεφτά. αν προσέξεις τι έχει βάλει να λένε οι ηθοποιοί [αλλά να προσέχεις κάθε λέξη] συνειδητοποιείς ότι είναι τέτοια καταιγίδα από λέξεις και με τέτοιον πόνο που θυμίζει κάτι μεταξύ μάμα ρόμα και ραραού από τη μητέρα του σκύλου. η γλυκερία μπορεί να είναι και η πιο μεγάλη ποιήτρια της γενιάς της. αυτή είναι η αρχή του έργου:

το μεγάλο της  προσφοράς… με άρωμα λεβάντα... μονορούφι… σπλήνες, συκώτια… σκατά τα ’κανε… στο παλιό είναι, Δ69, κωλονεκροταφείο, όλο γριές.. νεοτάτη, νεοτάτη μου πέταγαν... χέστηκα.. για δες το τσουλί, αυτό την έστειλε… αυτά έλεγαν… από μέσα τους τα ’λεγαν… άκουγα.. το από μέσα τ’ ακούω, το απέξω χάνω… σκατά τα ’κανε …σκατά χλωρίνη, σκατά κλινέξ, σκατά μανούλα… όλο το Λύκειο εκεί το ’βγαλα, με την τσαντούλα, κανονικά... αρχαία, φυσικοχημείες… στο παλιό... αλλού δεν άντεχα.. τρεις με πέντε, τρεις με  έξι. τα καλοκαίρια μέχρι το κλείσιμο, μ’ έμαθε ο φύλακας.... δεν είχα και διαβάσματα… χλωρίνη της άφηνα να την τσατίσω… ούτε ένα κερί… ούτε ένα ψωφογαρύφαλλο… χλωρίνη της προσφοράς… ένα συν ένα… να ’χει να πίνει… σκατά… πιο σκατά δε μπορούσε…

ματαρόα

"το «ματαρόα» είναι ένα μουσικό πρότζεκτ του νίκου γεωργόπουλου, εμπνευσμένο από ένα νεοζηλανδέζικο πλοίο με το ίδιο όνομα που στις 22 δεκεμβρίου του 1945, εν όψει του εμφυλίου πολέμου στην ελλάδα, μετέφερε από την ελλάδα στη γαλλία 200 νεαρούς έλληνες –υπότροφους του γαλλικού ινστιτούτου στην αθήνα. σε αυτό εδώ το «ματαρόα», μέσα από τον συμβολισμό της σωτηρίας (διάσωσης), η άφιξη στον προορισμό παραλληλίζεται με την λυτρωτική κατάσταση που φτάνει κάποιος μετά από ένα εσωτερικό, υπαρξιακό ταξίδι. ο δίσκος, ο οποίος κυκλοφορεί σε 500 αντίτυπα και τον οποίο μπορείτε να αγοράσετε online (http://mataroa-music.tumblr.com/recordings), αποτελείται από 10 μουσικά κομμάτια καθένα απ’ τα οποία συμβολίζει μία ανάμνηση· μία ιστορία που αποκοιμήθηκε από ένα τέτοιο ταξίδι".
αυτά λέει το δελτίο τύπου που συνοδεύει το δίσκο που έχει ελληνικό στίχο και είναι πιο καλός από αυτό που καταλαβαίνεις, με ωραία κομμάτια σαν κι αυτό.

Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

weeknd 3

η στέλλα στα σφαγεία.
ήταν η πανσέληνος; η μουσική από το αλβανικό σκυλάδικο που έπαιζε σε όλη τη διάρκεια της παράστασης; το σπαρταριστό κείμενο της γλυκερίας μπασδέκη; το τσαρουχικό σκηνικό; η τραγική στέλλα που σκότωνε τους γκόμενους; η σκηνοθεσία του γιάννη σκουρλέτη; μία εξαιρετική παράσταση.

Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2013

photo

"Go Skateboarding Day", σήμερα 21.6, Tranzistor cafe, (photo exhibition,bbq and fireworks), Protogenous 10 Ρsiri, 2103317119

Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2013

urchin

~κοίτα να δεις που πέθανε ο "μαφιόζος" και στεναχωρήθηκα αλήθεια...
~ένα γαμάτο ep του inverz, με ένα remix του hana που τσακίζει. εδώ.

Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

melentini

την μελεντίνη μου την σύστησε ο spaced cowboy. όχι την ίδια, το δίσκο της. και φαγώθηκε να την ακούσω. μου είπε «άκου το δίσκο της χρονιάς» και μάλλον είχε δίκιο. το explosions around, the desert inside είναι ένας καθηλωτικός δίσκος. λίγο joanna newsom, λίγο cocorosie, ακόμα πιο πολύ γκόθικ και παραμυθένιος, με την μελεντίνη στο πιάνο και την τρομπέτα και μια φωνή τόσο ιδιαίτερη που είναι αδύνατο να μην την λατρέψεις. μετά τη συνέντευξη τη λάτρεψα ακόμα πιο πολύ. είναι υπέροχο πλάσμα η μελεντίνη. κι αξίζει να την ψάξεις.
αυτό είναι ένα δείγμα από τον δίσκο της. εδώ είναι η συνέντευξή της.

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

weeknd2

είναι ψηλή και λυγερή / η μάγισσα σκουποξυλάνθη! / είναι καλή κι ευγενική / η μάγισσα σκουποξυλάνθη!
έχει μαλλί μαύρο, μακρύ / η μάγισσα σκουποξυλάνθη! / μάτι μελί, χείλη μπλαβί / η μάγισσα σκουποξυλάνθη!
όμως κάτι δεν της πάει, / την εικόνα της χαλάει / και τη μάγισσα ασχημαίνει / κι αυτή νιώθει πικραμένη.
μια ελιά σαν μπάλα τένις, / που τη βλέπεις και παθαίνεις, / που δε θα `θελες να είχες, / ροζ, μεγάλη, με δυο τρίχες!
μα μια μέρα πριν χαράξει / φίλτρο μαγικό θα φτιάξει. / την ελιά να εξαφανίσει / την ασχήμια να ξορκίσει...
βάζει πόδια μιας ακρίδας, / μισή μύτη νυχτερίδας, / δαχτυλάκι από πιθήκι / κι ένα ξίφος με τη θήκη!
δυο κεραίες κατσαρίδας, / μαγουλάκι παλαμίδας, / τραπεζίτη ταραντούλας / και φτερό μιας λιβελούλας.
βλεφαρίδα από σκαθάρι / και μουστάκι από ψάρι, / τρία νύχια από σκουλήκι / και δυο κουταλιές τζατζίκι!!
τέλος, βάζει δέκα μύγες / κι ένα σορτς με πέντε ρίγες, / μαύρη φτέρνα από ποντίκι / και μια τσίμπλα από κατσίκι.
όταν πάρει μία βράση / είναι έτοιμο να δράσει! / κι επιτέλους η ελιά της / θα χαθεί από μπροστά της!
μα στη μύτη δεν το βάζει, / το σκουπόξυλο φωνάζει / και τον κόσμο όλο γυρίζει / και τα μάτια όλων ραντίζει.
την ασχήμια παραβλέπουν / και καμιά ελιά δε βλέπουν, / μα είναι εκεί κι αυτή κι οι τρίχες / που δε θα `θελες να είχες!
είναι ψηλή, πανέμορφη / η μάγισσα σκουποξυλάνθη! / κούκλα σωστή και ζηλευτή, / η μάγισσα σκουποξυλάνθη!

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

o.w.h.h.r.m.

τα μπλουζάκια του άγι είναι βλάσφημα, είναι "αιρετικά", έχουν θρησκευτικά και μυστικιστικά στοιχεία, έχουν ποπ, έχουν γιαπωνέζικα άνιμε και σεξ, έχουν κρυμμένα μηνύματα που χρειάζεσαι πολλές προσπάθειες για να τα αποκρυπτογραφήσεις. βγαίνουν σε μαύρο και άσπρο και σε περιορισμένο αριθμό από το κάθε σχέδιο. 
τα αρχικά o.w.h.h.r.m. τι σημαίνουν;
αυτό είναι ένα μυστικό που δεν το γνωρίζει κανείς εκτός από μένα και είναι η βαθιά μυστικιστική ρίζα αυτού που κάνω. θα σας πω μόνο ότι μέσα στα σχέδια υπάρχει πάντα αυτός ο κωδικός, αλλά και παντού γύρω και μέσα μας.

από πού εμπνέεσαι τα σχέδια των t-shirts;
από τα πάντα. τόσο από το φως όσο και από το σκοτάδι και περισσότερο από την συνένωσή και τη συνύπαρξή τους.

σχεδιαστικά, ποιες είναι οι επιρροές σου;
είναι καθαρά θρησκευτικές και φιλοσοφικές, μυστικιστικές κατά κάποιο τρόπο. αναμειγνύω το θρησκευτικό στοιχείο με το ποπ στοιχείο της τέχνης και έτσι γεννιέται το στοιχείο o.w.h.h.r.m. αν θελήσει κάποιος να τα χωρίσει σε κατηγορίες, υπάρχουν δύο ειδών σχέδια: υπάρχει η θρησκευτική εικονογραφία και οι μπλούζες με το πιο pop culture στοιχείο. γιατί αν το καλοσκεφτείς, δύο είναι οι βασικές πηγές επιρροής στην κοινωνία: η θρησκεία και τα media.
ποιες έννοιες κρύβονται στις μπλούζες σου;
η σκέψη, το ανοιχτό μυαλό, η αγάπη, οι απολαύσεις, οι ηδονές και κάποια άλλα πράγματα που δεν είναι ίσως για όλους.

όπως;
είναι πράγματα που με ενδιαφέρει ο κόσμος να κοιτάξει στο μπλουζάκι για να τα ανακαλύψει και, αν δεν το πετύχει, ακόμα και να τα επιννοήσει. από τις αγαπημένες μου φάσεις με πελάτες -που δεν μου αρέσει να τους αποκαλώ έτσι, ουσιαστικά είναι «συνένοχοι», «χρήστες» ή και «πιστοί» του o.w.h.h.r.m. - είναι όταν μου στέλνουν ένα μήνυμα και να μου λένε «ρε, καθόμουν και κοιτούσα την μπλούζα και είδα και αυτό και εκείνο». μου αρέσει να αντιλαμβάνονται τα σχέδια σαν ένα μικρό ποίημα ή ένα γρίφο.
[περισσότερα στο ουγκ! που κυκλοφορεί σύντομα].

Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

melter #1, απόψε στην αθήνα

~αν και τα κλισέ τύπου «το πιο ακατέργαστο, καλά κρυμμένο, διαμάντι του αμερικανικού underground» και «αν είναι να δεις κάτι live αυτή την στιγμή, δεν είναι τίποτα άλλο, πέρα από τον sewn leather» [αυτός στην κάτω φωτο] δεν μπορούν να αποφευχθούν, είναι απίστευτα δύσκολο να περιγράψεις την εμπειρία sewn leather. αρκεί ένα youtube search για να χριστείς θεατής σε έναν καινούριο, διαφορετικό και παράξενο κόσμο. πόσο μάλλον, συμμέτοχος! κάπου μεταξύ των πιο upbeat στιγμών των wolf eyes, του ηλεκτρονικού μηδενισμού των whitehouse, της διαβολικότητας της prodigy ρυθμολογίας και με μία μοναδική σαρκαστική υιοθέτηση της diy hip hop κουλτούρας, ο griifyn pyn επανεφευρίσκει το punk του 21ου αιώνα, περισσότερο post-apocalyptic από ποτέ!
~γεννημένος στην τρανσυλβάνια (αλήθεια), ο dracula lewis [πάνω φωτο] ζει τα τελευταία χρόνια στο μιλάνο, όπου εκτός από μουσική, ασχολείται με την τέχνη, το στήσιμο αυτοσχέδιων "παράνομων" clubs και την δισκογραφική του εταιρεία, την hundebiss records. η μουσική του συνεχίζει την παράδοση των giallo soundtracks και της πρώιμης electronica δοσμένη μέσα από deep listening, lo-fi επιθετικότητα και αυστηρό φιλτράρισμα των απομειναριών της hip κουλτούρας.

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

forever

κάποτε στα χανιά με σταματούσαν τουρίστες και ντόπιοι και με ρωτούσαν πού είχα πάρει το μπλουζάκι που φορούσα [ένα λευκό με μαύρες άκρες στα μανίκια και ένα σχέδιο του moby με τον little idiot]. μεγάλο σουξέ αυτό το μπλουζάκι, έχει και ιστορίες αλλά δεν νομίζω ότι πρέπει να τις μοιραστώ. μια μέρα η μάνα μου θεώρησε ότι ήταν παλιό και δεν το χρειαζόμουν άλλο και το έκανε σφουγγαρόπανο. έτσι δεν με ξανασταμάτησε κανείς στο δρόμο να μου πιάσει κουβέντα για ένα t-shirt. για χρόνια και μέχρι πρόσφατα. την προηγούμενη εβδομάδα περπατούσα στο μοναστηράκι και με σταμάτησαν δύο άτομα [άντρες και οι δύο] και με ρώτησαν πού είχα βρει το μπλουζάκι του χάρη [το μπλε, που γράφει forever με άσπρο-κόκκινο]. δεν ξέρω αν είχαν ιδέα τι εστί forever ή απλά διάβασαν τη συνέντευξή του και ήθελαν να αποκτήσουν κάτι που θεωρείται σούπερ τρέντι, πάντως μου κάνει εντύπωση γιατί είναι τόσο διακριτικά και απλά που πρέπει να ξέρεις για να τα προσέξεις. ο χάρης έχει όλα τα καλά: είναι αυτοδημιούργητος, είναι ωραίος τύπος και φτιάχνει μπλουζάκια για τους φίλους του. εδώ είναι μία συνέντευξή του στην μπιάνκα κι εδώ είναι άλλη μία συνέντευξή του στην μπιάνκα που τα εξηγεί όλα. κι εδώ τσέκαρε τα μπλουζάκια του. τα παραγγέλνεις και στα στέλνει. [η πάνω φωτο είναι του freddie f.].

Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

weeknd

ένα σ/κ με φιλιά και φαγητό μέχρι σκασμού.

Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2013

angel of death

~αυτό που έμαθα από την πρωινή βόλτα σήμερα είναι ότι στη μητρόπολη αθηνών μπορείς να μπεις ό,τι κι αν φοράς, ακόμα και με μπικίνι [ο παππάς που στεκόταν απ' έξω και μας έπιασε κουβέντα και ήταν μια χαρά άνθρωπος δεν είχε κανένα πρόβλημα με τα σορτς], ενώ σε όλες τις άλλες τις μικρές εκκλησίες τριγύρω οι κυρίες που στέκονται στην πόρτα και σε κόβουν και σε ρωτάνε τι θέλεις [και μετά αρπάζουν το κερί που ανάβεις και το σβήνουν] παθαίνουν υστερία μόλις δουν σορτς [γυναικείο, το αντρικό επιτρέπεται]. μία κοντή κι αχώνευτη στην καπνικαρέα μας έκλεισε την πόρτα κατάμουτρα. μετά έβγαλε το κεφάλι και, μόλις είδε ότι φεύγουμε, την ξανα-άνοιξε.
~ένα νέο και πολύ καλό τραγούδι του the boy εδώ [o οποίος διασκευάζει slayer!]. angel of death.

στρίγκλες

όλα ωραία και καλά χθες το βράδυ στην ιλιάδα, αν εξαιρέσεις την τεράστια διάρκεια της παράστασης [δεν ξαναπάω ΠΟΤΕ σε παράσταση που ξεπερνάει τη μία ώρα -άντε μιάμιση] και τις γριές. δεν είχα ιδέα ότι θα διαρκούσε περισσότερο από όσο το ταξίδι αθήνα θεσσαλονίκη με αυτοκίνητο, αλλά οκ, μετά το πρώτο διάλειμμα μου πέρασε η νύστα και άρχισε να μ' αρέσει -και όσο περνούσε η ώρα μου άρεσε όλο και πιο πολύ. οι γριές της μπροστινής θέσης [κι οι τρεις ξανθιές με πέντε τρίχες κομμωτηρίου και άσπρες πέρλες, με ηλικία που ξεπερνούσε σε σούμα τους δύο αιώνες] δεν σταμάτησαν ούτε λεπτό να γκρινιάζουν και να μου κάνουν παρατηρήσεις [μην κουνάς το πόδι, ζαλίζομαι / μην αλλάζεις πόδια, με ενοχλείς, μα σκουλικάκια έχεις; / μην το ανάβεις αυτό, με στραβώνεις -το iphone!], ευτυχώς που αυτόν τον καιρό έχω ξαναγίνει τέρας υπομονής και έλεγα μόνο συγνώμη. ακόμα και η πιο μεγάλη στρίγκλα δεν μπορεί να διαχειριστεί το συγνώμη, εκεί που είναι έτοιμη να μαλώσει και περιμένει την αφορμή, μένει να βράζει στο ζουμί της. σε πέντε λεπτά έχει βρει άλλο λόγο για να μαλώσει, αλλά πετάς κι άλλο ένα συγνώμη και το βουλώνει. υπήρχε κι άλλη μια γρια δίπλα μας, αλλά ήταν απ' τις καλές. δεν έβγαλε άχνα όλο το βράδυ και κάθε φορά που άναβε το φως ήταν με το στόμα ανοιχτό και ροχάλιζε. μετά, τιναζόταν ξαφνικά, άνοιγε τα μάτια και σηκωνόταν όρθια. στο τέλος της βραδιάς την αφήσαμε να κοιμάται μακάρια.
φεύγοντας, οι μυρτιές είχαν ανθίσει και το παρακάτω είναι ένα ενθύμιο από την ιλιάδα:

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

θύτης και constantine the g

Με τον Θύτη και τον Constantine the G συναντηθήκαμε στο παρκάκι της Ναυαρίνου στα Εξάρχεια και η κουβέντα και η φωτογράφηση έγιναν δίπλα, στον πεζόδρομο πριν το πάρκινγκ, με τέσσερις τουλάχιστον περαστικούς να μας διακόπτουν για να ρωτήσουν «αν παίζει κάτι καλό». Ατύχησαν. Όχι ότι δεν έπαιζε κάτι καλό, αλλά όχι αυτό που εννοούσαν. Η συνάντησή μας έγινε με αφορμή την εμφάνισή τους στο Meeting of Styles το Σάββατο το βράδυ που τελικά ακυρώθηκε λόγω της βροχής, αλλά και οι δύο είναι πολύ ωραίοι τύποι και η συζήτηση μαζί τους είχε μεγάλο ενδιαφέρον. Ακόμα πιο μεγάλο ενδιαφέρον έχουν τα κομμάτια τους που μπορείς να βρεις διαδικτυακά για δωρεάν download [τα λινκ υπάρχουν στο τέλος της συνέντευξης] και τα βίντεό τους στο youtube. To Ψυχοshow του Θύτη σε σκηνοθεσία του Φωκίωνα Μπόγρη με τους στίχους «πρέπει να σκοτώσω την Κατερίνα Στικούδη / προτού να βγάλει άλλο τραγούδι / θα την παραλύσω την πουτάνα με το taser / θα της καρφώσω καρφιά στη μάπα να μοιάζει με το hellraiser» είναι από τα βίντεο που παίζει στο repeat εδώ και πολύ καιρό στο γραφείο του Ουγκ! και ήταν μία πολύ καλή ευκαιρία να μας εξηγήσει γιατί τόσο μένος…

weeknd

Σάββατο, 1 Ιουνίου 2013

χαρούμι

στο τέλος σχεδόν της τσαμαδού, σε μία νεοκλασική μονοκατοικία, ζει μια οικογένεια κινέζων με ένα σωρό παιδιά. πολύ κοινωνικά παιδιά που είναι η χαρά της ζωής, -συχνά μαζεύουν τους φίλους τους και το γλεντάνε. κι όταν δεν το γλεντάνε, επισκευάζουν μηχανάκια.
όποτε περνάω έξω απ' το σπίτι τους μου τρέχουν τα σάλια απ' τις μυρωδιές [τους ζηλεύω, όλη την ημέρα θα πρέπει να μαγειρεύουν]. επίσης, θα πρέπει να έχει κουραστεί να βάφουν τον τοίχο του σπιτιού τους, μόλις στεγνώσει η μπογιά και γίνει πάλι όμορφος και καθαρός, κάποιος με έναν μαρκαδόρο περνάει και τους γράφει "καθαρός τοίχος" και τον γαμάει και μετά δίπλα του άλλοι ξεκινάνε μία κουβέντα με σχόλια [όλα ηλίθια]. αυτοί εκεί όμως, δεν παραιτούνται ποτέ, τον ξαναβάφουν και ο τύπος με τον μαρκαδόρο ξαναγράφει. πέντε χρόνια η ίδια δουλειά, χαρά στο κουράγιο τους.
χθες το απόγευμα τα κινεζάκια είχαν μάθημα χορού και η γειτονιά θύμιζε west side story με ασιάτες και σκηνή απ' το χούντλουμ. ήταν απίθανο να τους βλέπεις να χορεύουν τανγκό μέσα στη μέση του δρόμου...
απίθανο είναι κι αυτό το άλμπουμ. πραγματικά απίθανο.
harumi.