Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

i see good people

το μόνο ενθαρρυντικό από όλη αυτή την καταβύθιση στην φτώχια, την ανέχεια και τη μαύρη εργασία που πλέον μοιάζει μη αναστρέψιμη, είναι τα πρώτα σημάδια ανθρωπιάς που άρχισαν να εμφανίζονται στους αθηναίους –τους ίδιους που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν έτοιμοι να πλακωθούν στις μπουνιές για ασήμαντη αφορμή [μια μέρα στην καλλιδρομίου ένας γιωταχής οδηγός μούντζωσε κάποιον ταξιτζή και κουβέντα στην κουβέντα κόντεψαν να σκοτωθούν, μάταια τους παρακάλαγε η ετοιμόγεννη γυναίκα του γιωταχή να σταματήσουν, ο ταξιτζής είχε αρπάξει ένα σίδερο και τον κυνήγαγε να του λιώσει το κεφάλι. ευτυχώς που βγήκαν κάποιοι απ’ το καφενείο και τον συγκράτησαν]. anyway, εκεί που όλοι κυκλοφορούσαν νταβραντισμένοι κι έτοιμοι ν’ αρπαχτούν, κάτι έγινε και άρχισαν να γίνονται λίγο καλύτεροι άνθρωποι.
που λες, έχω πάρει ταξί από το παγκράτι για την πειραιώς και την ώρα που φτάνουμε στο σύνταγμα συνειδητοποιώ ότι τα μόνα λεφτά που είχα μαζί μου ήταν δύο ευρώ! ο ταξιτζής ήταν ένας αμίλητος και σοβαρός τύπος που μέχρι τότε δεν μου είχε ρίξει ούτε μια ματιά. στο φανάρι πριν στρίψει στην πανεπιστημίου αρχίζω να ψάχνω τις τσέπες και την τσάντα για ψιλά, μήπως μαζέψω τουλάχιστον το ελάχιστο της διαδρομής [που νομίζω ότι είναι 3,20], αλλά το μόνο που βρήκα ήταν 5 λεπτά.
στο μεταξύ, ο ταξιτζής είχε γυρίσει και με κοίταζε με απορία. του λέω «φίλε, τα μόνα λεφτά που έχω πάνω μου είναι δύο ευρώ και πέντε λεπτά, να στα δώσω και να κατέβω εδώ για να μην γράφει κι άλλο;». «φέρ’ τα», μου λέει, «δε γαμιέται, έτσι κι αλλιώς είμαι 50 ευρώ μέσα, από σένα θα τα βγάλω;» σβήνει το ταξίμετρο και συνεχίζει μέχρι που με φτάνει έξω απ’ τη δουλειά. κατέβηκα, ανταλλάξαμε ευχές, τον χαιρέτησα και έφυγε.
δυο μέρες αργότερα ανεβαίνω με ταξί τη σταδίου για το παλλάς, φτάνουμε πίσω από το άττικα και ψάχνω για ψιλά να δώσω στον άνθρωπο [είχε γράψει 3,80] αλλά τα κέρματα είναι ελάχιστα [λιγότερα από δύο ευρώ]. έχω και ένα χαρτονόμισμα των 50 ευρώ, του το δίνω, μου το δίνει πίσω και μου λέει είμαι
ok και με τα ψιλά! στο δρόμο μιλάγαμε για την ανεργία και τη μαύρη εργασία [σχεδόν όλοι μου οι γνωστοί δουλεύουν αυτή τη στιγμή ανασφάλιστοι και στις μετρήσεις πιάνονται για άνεργοι], πρόλαβα να του πω και μια περίληψη για την οικονομική μου κατάσταση, οπότε ο άνθρωπος μου χάρισε δύο ευρώ από συμπόνια. θυμήθηκα τον τύπο που είχε το μινιμάρκετ στη γωνία που προτίμησε να χαλάσει πενηντάευρο από το να μου χαρίσει 7 λεπτά [μπορεί και πέντε] και δεν ξαναπάτησα στο μαγαζί μέχρι που έκλεισε. τώρα το έχουν πάρει οι μανάβηδες απέναντι και χτυπάνε επίσης μύγες. τουλάχιστον είναι καλά παιδιά.

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2013

η ζωή μου γύρω από ένα β

όταν σμικρύνομαι στα μάτια όλου του κόσμου, / μόνος τον εαυτό μου απόβλητο θρηνώ,
τη μοίρα μέμφομαι και λοιδορώ το φως μου / κι αναστατώνω με φωνές τον ουρανό,
και με φαντάζομαι να ’μουν αλλιώς πλασμένος, / να ’χω την τέχνη του ενός, το νου του άλλου,
ωραίος, φέρελπις, με φίλους προικισμένος, / και υποφέρω το μαρτύριο του ταντάλου
κι εκεί που μόλις αυτομίσητος πηγαίνω, / σε συλλογίζομαι και γίνομαι μαζί σου
κορυδαλλός που από τη μαύρη γη τον αίνο / ξυπνά και ψέλνει προς το φως του παραδείσου.
τέτοιο για μένα της αγάπης σου το κλέος / που δεν τ’ αλλάζω ούτε με σκήπτρο βασιλέως.
σονέτο xxix, σαίξπηρ, μεταφ. διονύση καψάλη
ost: whithin you, without you / tomorrow never knows

"with its 128bpm, this track predates the dancefloor sound by 30 years. this is the genuine beat played by ringo starr, a constant drone over which john lennon sings. his voice fed through a leslie speaker cabinet, quoting from timothy leary's the psychedelic experience. then you hear loops flying in and out like ufos or psychedelic dreams"
δεν λέει τίποτα καινούργιο ο karl bartos για το tomorrow never knows, αλλά μου φάνηκε πολύ ωραίο αυτό το τελευταίο σήμερα το πρωί με τη λιακάδα.   

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013

good kid

i promise that i know you very well / your eyes never lie even if they tell
sweet lullabies that come with a smell / of a dozen roses flippin' down the green hill
you living in a world that come with plan b / cause plan a never relay a guarantee
and plan c never could say just what it was  / and your plans only can pan around love
you love him, you love them, you love her / you love so much, you love when love hurts
you love red-bottom and gold they say queen / you love hand-bag on the waist of your jean
you love french tip and trip that pay for / you love bank slip that tell you we paid more
you love a good hand whenever the card dealt / but what love got to do with it when you don't love yourself
όσο περνάει ο καιρός και το ακούω και πιο πολύ γίνεται από τα πιο αγαπημένα μου άλμπουμ ever, ακόμα και τα τραγούδια που δεν πολυσυμπαθούσα στην αρχή είναι πολύ μεγάλα κομμάτια. όπως το real, που έχω ακούσει 10 φορές απανωτά απ' το πρωί κι αυτό το but what love got to do with it when you dont't love yourself με σκοτώνει. ο kendrick lamar απλά με τρελαίνει.
[η φωτο είναι απ' την βαλεντίνεια εμφάνιση της κάλης φέρρη στο bios].

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

η άννα και ο έρωτας

Τι είναι ο έρωτας, Άννα;
Ο έρωτας είναι μια κίνηση προς την αλήθεια. Αλίμονο αν δεν υπήρχε. Ο έρωτας είναι η ζωή. Ο έρωτας έχει πάντα τον πόνο μέσα του. Ένα μήνυμα να αργήσει να σου στείλει, δύο ώρες να μην θυμηθεί κάτι σημαντικό για σένα και στεναχωριέσαι, πονάς. Έχει λαχτάρα, έχει υγρά ο έρωτας. Έχει δάκρυα, έχει ιδρώτα, έχει φλόκια. Πιστεύω ότι ο έρωτας έχει πιο πολλή καύλα από το σεξ. Μπορώ να καυλώσω απεριόριστα αν είμαι ερωτευμένη με κάποιον, κοιτώντας τον απλά στα μάτια, ενώ κάνουμε σεξ. Είναι πολύ καυλωτικό να βλέπεις την επιθυμία στα μάτια του άλλου. Επειδή έχω γνωρίσει την πλευρά του σκληρού σεξ, ξέρω να το διαχωρίζω απ’ τον έρωτα. Έχω κάνει όμως και πληρωμένο έρωτα. Μπορείς να ερωτευτείς για πέντε λεπτά. Έχω περάσει απίστευτες ερωτικές στιγμές μέσα σε μπουρδέλο, τις καλύτερες τις ζωής μου. Μου έχει τύχει και τότε είναι που εκμεταλλεύομαι το ‘τερπόν μετά του ωφελίμου’.
Και δεν ήθελες μετά να τον ξαναδείς;
Θα ήθελα να τον ξαναδώ, μπορεί να περίμενα πότε θα ξανάρθει, είμαι τόσο περήφανη όμως που ποτέ δεν θα του το ’λεγα. Αρκετές φορές εξελίχθηκε σε μια παραπάνω σχέση μεταξύ μας, που όμως ποτέ δεν λειτουργούσε τόσο καλά όσο εκείνη τη πρώτη φορά στο μπουρδέλο. Στο πληρωμένο σεξ έχεις μια εικόνα για το τι θα συμβεί, λειτουργείς ρομποτικά. Ανοίγεις την πόρτα, περιμένεις να δεις έναν ξαπλωμένο άντρα στο κρεβάτι, κι αν δεν είναι ξαπλωμένος ξέρεις ότι κάτι δεν πάει καλά. Όταν μάλιστα θα σου ζητήσει κάτι παραπάνω από αυτά που κάνεις συνήθως, εκεί βραχυκυκλώνεις, γιατί έχεις μάθει να λειτουργείς ρομποτικά. Φαντάσου, λοιπόν, τι σου συμβαίνει αν σου αρέσει και ο άλλος.
Υπάρχει κεραυνοβόλος έρωτας;
Ο κεραυνοβόλος έρωτας, σαν τον κεραυνό, είναι στιγμιαίος. Έρχεται απρόσμενα και φεύγει. Είναι περίεργο, γιατί όταν μπαίνεις στο δωμάτιο μετά από είκοσι, πενήντα, ογδόντα άτομα και βλέποντας τον άντρα ξαπλωμένο είναι σαν να παθαίνεις σοκ, κάτι συμβαίνει. Αυτό που σε επαναφέρει στη πραγματικότητα είναι όταν μετά από είκοσι λεπτά σου χτυπήσουν την πόρτα επειδή έχεις αργήσει. Όμως δεν είσαι πουτάνα εκείνη τη στιγμή, έχεις ξεφύγει. Στη ζωή μου χώριζα πριν αφήσω τον έρωτα να έρθει. Ήταν άμυνα, προφύλαξη. Ενοχή μην καταστρέψω τη ζωή του άλλου. Πονάει πιο πολύ όταν είσαι εσύ αυτός που φεύγεις πρώτος. Οφείλω ως υπεύθυνος άνθρωπος να ανοίξω τα μάτια του άλλου, αν δεν ξέρει που θα τον οδηγήσει αυτή η σχέση. Έχω επίσης το κόλλημα ότι δεν θέλω να κάνω σχέσεις με ανθρώπους του περίγυρού μου που ασχολούνται μόνο με
transgender, δεν μου αρέσει. Ίσως να ακούγεται λίγο μειωτικό, ακόμα και για μένα. Όμως δεν έχω βρει γκόμενο από τις Κούκλες. Θέλω στρέιτ καθαρά τον άλλο, γιατί αισθάνομαι στρέιτ και εγώ.
Ένιωσες ποτέ ότι βρήκες τον «άντρα της ζωής σου»;
Ίσως να βρήκα τον κατάλληλο άνδρα, αλλά να μην τον άφησα να μου το δείξει. Αυτή η αμφιβολία θα με τρώει μέχρι να πεθάνω. Από την άλλη, έχουν βρεθεί άντρες που ήθελαν να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους μαζί μου, αλλά δεν ήμουν ερωτευμένη εγώ. Αν έμενα, θα ήμουνα δυο φορές πουτάνα, πουτάνα και στη ζωή. Κάτι που ίσως κάνουν οι περισσότερες γυναίκες, να μένουν με ανθρώπους που δεν ερωτεύονται. Έχω τέτοιες φίλες
transgender που μου λένε ότι περνάνε υπέροχα και παίρνουν και τα Armani τους. Δεν είμαι όμως αυτό εγώ. Λάθος μου, ίσως, αλλά αν δεν έχω γεννηθεί σε λάθος κόσμο, κάτι με καταδιώκει από άλλη ζωή.
Ο έρωτας μπορεί να έρθει στη συνέχεια;
Έρχεται εκτίμηση, έρχεται αγάπη, σεβασμός. Όμως όχι έρωτας. Ο έρωτας ή θα σου ’ρθει τη πρώτη εβδομάδα ή δεν θα ’ρθει ποτέ.

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2013

η νίκη της ακαδημίας πλάτωνος

Παίρνω τώρα τελευταία ένα ταξί για την πλατεία Βάθη, ο ταξιτζής κάθεται δίπλα μου και μιλάει σπαστά ελληνικά. Τον παίρνει ένας τύπος τηλέφωνο, μιλάνε στα αλβανικά και του λέω «Αλμπάνια;» Μου λέει «τι είναι αυτό; Δεν ξέρω» και με ρωτάει «πού πηγαίνεις»; Του λέω «πιο πάνω» -ευτυχώς του είπα ψέμα- «ένα ζευγάρι γνωστών μου έχει τσακωθεί και πάω να τους τα ξαναφτιάξω». Κάτι μου ήρθε, έτσι διαισθητικά. Μου λέει «είσαι πολύ όμορφη γυναίκα» και εγώ σκέπτομαι από μέσα μου τι ψέματα μπορεί να πει ο άντρας για να πηδήξει.

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013

ough! presents καυλιάρες γάτες

Καυλιάρες Γάτες
5 ταινίες μικρού μήκους του Χρήστου Μουρούκη
Μία υπερπαραγωγή με γάτες που ξέρουν πού πάνε τα 4.
Γενική Σύνοψη: Ο Μάρκος έχει για κατοικίδιο μία γάτα, τη Φωτεινή, η οποία μεταμορφώνεται σε γυναίκα. Κάθε Φλεβάρη, όπως όλα τα αιλουροειδή, έχει και αυτό κάψες. Στην αναζήτησή της για λεσβιακό έρωτα, θα βρει εμπόδιο τον Μάρκο, ο οποίος θα προσπαθήσει πάση θυσία να εκδικηθεί για τα κέρατα που έφαγε.

Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2013

περί έρωτος

Ποια η διαφορά μεταξύ έρωτα, αγάπης, σεξ και καύλας;
Στην ουσία σεξ, καύλα όλα πάνε μαζί. Είναι λέξεις οι οποίες αναμφίβολα δεν κυκλοφορούν έτσι μόνες τους μέσα στην γλώσσα, αλλά υπάρχει μια ευρύτατη γκάμα επινοημένων λέξεων, οι οποίες αναφέρονται στη σεξουαλικότητα. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η αγάπη είναι μια έννοια ανύπαρκτη στον αρχαϊκό κόσμο ως έννοια, είναι μια εκχριστιανισμένη και αφυδατωμένη εκδοχή του έρωτα, τουλάχιστον έτσι έφτασε στους νεότερους.

Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013

έρως

ουγκ! έρωτας. 14.2.13

Σάββατο, 2 Φεβρουαρίου 2013

αγρυπνία

έχεις ακούσει ένα τραγούδι τρεις χιλιάδες φορές και δεν σου λέει τίποτα και ξαφνικά το πετυχαίνεις στο youtube και σε ανατριχιάζει γιατί δεν είχες ποτέ προσέξει τι λέει. το θυμάμαι να το τραγουδάει κάποιος στο στρατό τόσο επίμονα που ήθελα να του σπάσω το κεφάλι, κάνοντας μίμηση στη φωνή της μοσχολιού [ο γρηγόρης, καλή του ώρα όπου και να είναι]. μπορεί να συμβαίνει λόγω της μπάσας φωνής της, αλλά τώρα που το σκέφτομαι, δεν υπάρχει gay που ξέρω που να τραγουδάει τραγούδι της μοσχολιού και να μην προσπαθεί να μιμηθεί τη φωνή της.
αδύνατον να κοιμηθώ / κι η ώρα είναι τρεισήμισι / μπερδεύτηκα κι αρπάχτηκα / με τη δική σου θύμηση / με τη δική σου θύμηση / κι η ώρα είναι τρεισήμισι.
αυτή είναι η καλύτερη εκτέλεση του τραγουδιού.