Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

forever

κάποτε στα χανιά με σταματούσαν τουρίστες και ντόπιοι και με ρωτούσαν πού είχα πάρει το μπλουζάκι που φορούσα [ένα λευκό με μαύρες άκρες στα μανίκια και ένα σχέδιο του moby με τον little idiot]. μεγάλο σουξέ αυτό το μπλουζάκι, έχει και ιστορίες αλλά δεν νομίζω ότι πρέπει να τις μοιραστώ. μια μέρα η μάνα μου θεώρησε ότι ήταν παλιό και δεν το χρειαζόμουν άλλο και το έκανε σφουγγαρόπανο. έτσι δεν με ξανασταμάτησε κανείς στο δρόμο να μου πιάσει κουβέντα για ένα t-shirt. για χρόνια και μέχρι πρόσφατα. την προηγούμενη εβδομάδα περπατούσα στο μοναστηράκι και με σταμάτησαν δύο άτομα [άντρες και οι δύο] και με ρώτησαν πού είχα βρει το μπλουζάκι του χάρη [το μπλε, που γράφει forever με άσπρο-κόκκινο]. δεν ξέρω αν είχαν ιδέα τι εστί forever ή απλά διάβασαν τη συνέντευξή του και ήθελαν να αποκτήσουν κάτι που θεωρείται σούπερ τρέντι, πάντως μου κάνει εντύπωση γιατί είναι τόσο διακριτικά και απλά που πρέπει να ξέρεις για να τα προσέξεις. ο χάρης έχει όλα τα καλά: είναι αυτοδημιούργητος, είναι ωραίος τύπος και φτιάχνει μπλουζάκια για τους φίλους του. εδώ είναι μία συνέντευξή του στην μπιάνκα κι εδώ είναι άλλη μία συνέντευξή του στην μπιάνκα που τα εξηγεί όλα. κι εδώ τσέκαρε τα μπλουζάκια του. τα παραγγέλνεις και στα στέλνει. [η πάνω φωτο είναι του freddie f.].




Δεν υπάρχουν σχόλια: