Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2013

στρίγκλες

όλα ωραία και καλά χθες το βράδυ στην ιλιάδα, αν εξαιρέσεις την τεράστια διάρκεια της παράστασης [δεν ξαναπάω ΠΟΤΕ σε παράσταση που ξεπερνάει τη μία ώρα -άντε μιάμιση] και τις γριές. δεν είχα ιδέα ότι θα διαρκούσε περισσότερο από όσο το ταξίδι αθήνα θεσσαλονίκη με αυτοκίνητο, αλλά οκ, μετά το πρώτο διάλειμμα μου πέρασε η νύστα και άρχισε να μ' αρέσει -και όσο περνούσε η ώρα μου άρεσε όλο και πιο πολύ. οι γριές της μπροστινής θέσης [κι οι τρεις ξανθιές με πέντε τρίχες κομμωτηρίου και άσπρες πέρλες, με ηλικία που ξεπερνούσε σε σούμα τους δύο αιώνες] δεν σταμάτησαν ούτε λεπτό να γκρινιάζουν και να μου κάνουν παρατηρήσεις [μην κουνάς το πόδι, ζαλίζομαι / μην αλλάζεις πόδια, με ενοχλείς, μα σκουλικάκια έχεις; / μην το ανάβεις αυτό, με στραβώνεις -το iphone!], ευτυχώς που αυτόν τον καιρό έχω ξαναγίνει τέρας υπομονής και έλεγα μόνο συγνώμη. ακόμα και η πιο μεγάλη στρίγκλα δεν μπορεί να διαχειριστεί το συγνώμη, εκεί που είναι έτοιμη να μαλώσει και περιμένει την αφορμή, μένει να βράζει στο ζουμί της. σε πέντε λεπτά έχει βρει άλλο λόγο για να μαλώσει, αλλά πετάς κι άλλο ένα συγνώμη και το βουλώνει. υπήρχε κι άλλη μια γρια δίπλα μας, αλλά ήταν απ' τις καλές. δεν έβγαλε άχνα όλο το βράδυ και κάθε φορά που άναβε το φως ήταν με το στόμα ανοιχτό και ροχάλιζε. μετά, τιναζόταν ξαφνικά, άνοιγε τα μάτια και σηκωνόταν όρθια. στο τέλος της βραδιάς την αφήσαμε να κοιμάται μακάρια.
φεύγοντας, οι μυρτιές είχαν ανθίσει και το παρακάτω είναι ένα ενθύμιο από την ιλιάδα:


Δεν υπάρχουν σχόλια: