Σάββατο, 11 Μαΐου 2013

ουρανός

αν ήταν ρώσικη ή ούγγρικη θα την είχαν σίγουρα επεξεργαστεί ψηφιακά και θα υπήρχε σε μία κόπια της προκοπής. δυστυχώς, όλα αυτά τα διαμάντια του ελληνικού σινεμά είναι καταδικασμένα να τα παίζει η κρατική τηλεόραση μόνο σε γιορτές και επετείους και να τα πετυχαίνεις κατά τύχη. τον ουρανό τον είχα δει μια βραδιά στη νετ, νομίζω ήταν 28η οκτωβρίου, και είχα πάθει ό,τι και με το my way home του miklos jancso, αστροπελέκι, μόνο που ο ουρανός είναι πολύ καλύτερη ταινία.
στην wikipedia λέει ότι «ο ουρανός είναι τίτλος απρόμαυρης ελληνικής κινηματογραφικής ταινίας, παραγωγής 1962, σε σκηνοθεσία του τάκη κανελλόπουλου που συμπεριλαμβάνεται στις καλύτερες αντιπολεμικές ταινίες του παγκόσμιου κινηματογράφου. το σενάριο βασίζεται σε αφηγήσεις ανθρώπων που έζησαν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο: στη μακεδονική επαρχία δύο ζευγάρια, χωρίζουν με την έναρξη του πολέμου. οι δύο άντρες πάνε στο μέτωπο της αλβανίας. πολεμούν πλάι-πλάι με τον δάσκαλο ο οποίος θα σκοτωθεί πρώτος. στη συνέχεια, θα πέσουν και οι ίδιοι, το μέτωπο θα καταρρεύσει και το πένθος θα σκεπάσει τα πάντα.
26 οκτωβρίου 1940. σε ένα φυλάκιο στα ελληνοαλβανικά σύνορα, η ζωή των στρατιωτικών κυλά ήρεμα. 29 οκτωβρίου 1940. έχει κηρυχθεί ο πόλεμος με τους ιταλούς και οι στρατιώτες αλλάζουν μονάδες ανάλογα με την ειδικότητά τους . άνοιξη 1941: μετά την κατάκτηση της χώρας από τους γερμανούς, οι στρατιώτες επιστρέφουν από τα μέτωπα του πολέμου, στα σπίτια τους με τα πόδια. αξιοσημείωτη η τελευταία φράση: ‘ποιος μωρέ καίγονταν να ιδεί καπνό από το τζάκι του σπιτιού του και μετά ας πέθανε’».
τη μουσική έγραψε ο αργύρης κουνάδης και την έψαχνα από το 2005. σήμερα –επιτέλους!- την βρήκα κι εδώ είναι ολόκληρο το σάουντρακ.
κι αυτός είναι ο αμάραντος σε μία απόκοσμη εκτέλεση, το μόνο τραγούδι που ακούγεται στην ταινία.

Δεν υπάρχουν σχόλια: