Τρίτη, 7 Μαΐου 2013

νευρώσεις

~πάσχα με το years not living που έχει μία απίστευτα θετική αύρα και –όσο νευρωτικό κι αν ακούγεται- είναι από τα άλμπουμ που όταν τα ακούς σού συμβαίνουν μόνο καλά πράγματα. έχω καναδυό τέτοια άλμπουμ που τα ακούω όταν όλα πάνε στραβά [ένα απ’ αυτά είναι το big world small world των smith & mighty, τα άλλα δεν τα γράφω] και μετά όλα στρώνουν. μπορεί να είναι ψυχωτικό, το ίδιο ψυχωτικό με το να αναβοσβήνεις πέντε φορές τον διακόπτη όταν ανάβεις το φως [γιατί αν τον αναβοσβήσεις τέσσερις, θα πεθάνει κάποιος δικός σου –ξέρω κάποιον που το έκανε από μικρός και το κάνει ακόμα], ή να πρέπει να καταπιείς μέχρι τελευταίας μπουκιάς το φαγητό -ακόμα κι αν σου έρχεται αναγούλα-, επειδή αν αφήσεις έστω και λίγο σού γαμιέται η τύχη. κι άλλα πολλά. νομίζω ότι το πιο τυχερό τραγούδι του δίσκου [και απ’ τα πιο ωραία] είναι το the night patrols [a man asleep], τόσο τυχερό όσο το the way we feel των smith & mighty ή το true love ways του buddy holly. το άλμπουμ του larry έρχεται μετά το plissken, αλλά φαντάζομαι θα το παίξει ζωντανά στις 18 του μήνα και αυτό είναι ένα από τα ρεμίξ [των hana, στο figueroa islands].
~δεν υπάρχει γιορτινό τραπέζι στο χωριό χωρίς αυτή την πίτα που την έφτιαχναν και οι δυο γιαγιάδες μου σε ειδικές περιπτώσεις [από γάμους, βαφτίσια, επίσημα δείπνα μέχρι μνημόσυνα] και την φτιάχνει και η μάνα μου σχεδόν κάθε κυριακή και είναι τόσο ωραία και ιδιαίτερη που δεν πιστεύει κανείς ότι γίνεται χωρίς να ανοίξεις φύλλα και χωρίς περίπλοκες διαδικασίες. το μόνο της μυστικό είναι το πολύ καυτό [σε σημείο βρασμού] νερό που ζεματάει το αλεύρι και γίνεται γλυκό [από εκεί και το όνομά της: ζεματιστή ή π’ρβ’λιόρα -η απόστροφος προφέρεται σαν æ]. χρειάζεται μόνο αλεύρι, λάδι, φέτα και νερό, ούτε καν αλάτι. και να τη δοκιμάσεις απλά. δεν μπορείς να σταματήσεις.
        

για το τετράγωνο ταψί της κουζίνας:
ένα κιλό αλεύρι
ένα λίτρο νερό
μισό κιλό λάδι
700 γραμμάρια φέτα
δυο-τρεις κουταλιές ξίδι

βάζουμε το αλεύρι σε ένα μπολ και βράζουμε το νερό. ενώ βράζει [να κοχλάζει καλά], το ρίχνουμε στο αλεύρι μαζί με το ξίδι, ανακατεύοντας με μία ξύλινη κουτάλα μέχρι να σχηματιστεί μία μέτρια ζύμη. αφήνουμε να κρυώσει, τη ζυμώνουμε λίγο με τα χέρια και τη χωρίζουμε σε τέσσερα κομμάτια ίδιου μεγέθους. μετά κόβουμε το τυρί σε τέσσερα κομμάτια [ίδιου μεγέθους μεταξύ τους]. ρίχνουμε λάδι σε ένα ταψί, απλώνουμε το πρώτο κομμάτι με τα χέρια όσο πιο πολύ μας παίρνει για να μην κάνει τρύπες [σαν χοντρό φύλλο] και απλώνουμε το τυρί, τρίβοντάς το από πάνω του. πιάνουμε τις άκρες, διπλώνουμε για να σκεπαστεί το τυρί και φτιάχνουμε ένα ρολό. το τοποθετούμε όπως είναι στο κέντρο του ταψιού της κουζίνας. κάνουμε το ίδιο με τα άλλα τρία κομμάτια και τα βάζουμε το ένα επάνω στο άλλο. πατάμε με τα χέρια να ανοίξει η ζύμη με το τυρί και απλώνουμε σε όλο το ταψί. ρίχνουμε λάδι, κόβουμε σε τετράγωνα κομμάτια και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, μέχρι να ροδίσει καλά.   














Δεν υπάρχουν σχόλια: