Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

spaceman

~rip out the rusty nails, we could use a hand, but someone’s always trying to tell me who i am, who to love and how to fuck and that it’s time to pay the rent,
kick down the door and come outside…  
παρασκευή βράδυ στο ονειροδρόμιο. οι rvivr με μία συναρπαστική εμφάνιση στέλνουν αντι-ομοφοβικά μηνύματα, ο κόσμος χτυπιέται τραγουδώντας τους στίχους, όμορφα κορίτσια και αγόρια με μούσια και παντελόνι σωλήνα παρακολουθούν προσηλωμένοι στην σκηνή που θυμίζει πίστα από σαλούν. οι rvivr μέσα στην σκληράδα του ήχου τους είναι ποπ [και δεν φοβούνται να το διαλαλήσουν], γι’ αυτό και σου μεταφέρουν την ένταση ακόμα κι αν δεν τους έχεις ξανακούσει, έχουν δουλεμένες συνθέσεις, κέφι, άποψη και χιούμορ και δεν φαίνονται να έχουν καμία ενοχή για αυτό που παίζουν. λίγο αργότερα, στην πλατεία, τρώγοντας γύρο-κοτόπουλο, σχολιάζουμε τα παχύσαρκα αδέσποτα που περιφέρονται βαριεστημένα στους δρόμους και τα ελληνικά σκληρά γκρουπ που τρέμουν τη λέξη ποπ.
~σάββατο ξημερώματα. στο δρόμο για το σπίτι ακούω για άλλη μια φορά το άλμπουμ του
ku και δεν μπορώ να τον αναγνωρίσω, όχι επειδή δεν τον είχα ικανό να φτιάξει έναν τόσο υπέροχο δίσκο τίγκα στο συναίσθημα, αλλά επειδή μέχρι τώρα έδειχνε ένα άλλο πρόσωπο μουσικά, πιο απρόσιτο και πειραματικό. ο ku έχει φτιάξει ένα σκοτεινό ποπ άλμπουμ όπου τραγουδάει απίθανα, σαν τον jason και τον sonic boom μαζί, με τριπαριστές συνθέσεις και ένα σωρό layers που αργείς να εντοπίσεις, αλλά μετά την τρίτη ακρόαση τα κομμάτια του «feathers» γίνονται εθιστικά. το «babygirl» σε στέλνει κατευθείαν για floating into space και το «the new grey whistle test» είναι μια αναφορά σε όλους αυτούς τους ήρωες του darkwave που κάποτε έκαναν τα παιδιά να βγαίνουν με ψεύτικους μαύρους κύκλους στα μάτια για να μοιάζουν καταραμένα. όσο αφήνεις το δίσκο να παίξει χάνεσαι όλο και πιο πολύ στο διάστημα. με το «devotion in a nutshell» σε βουτάει στην ψυχεδέλεια για δυόμισι λεπτά και αμέσως μετά σε πετάει στην ποπ ευδαιμονία του «millions» με ένα τρυφερό ξεκίνημα που εξελίσσεται σε … fade to grey! δεν ξέρω αν είναι η καλύτερη στιγμή του δίσκου, αλλά τελειώνει και έχεις μείνει μαλάκας. το «feathers» είναι δισκάρα, δεν είναι καθόλου «δύσκολο» και δεν αργεί να σου αποκαλυφθεί, αλλά χρειάζεται να το ακούσεις μερικές φορές για να αντιληφθείς το μεγαλείο του. [η παραγωγή είναι του obi και στη μίξη ο king elephant].

~κυριακή. η δεύτερη αποκριά που περνάω με σοκ [και 16 πίεση]. πριν από μερικά χρόνια ένας 17χρονος έπεσε με το μηχανάκι πάνω στο αυτοκίνητο που οδηγούσα, η 13χρονη φίλη του εκτοξεύτηκε σε ένα σωρό με μπάζα, έσπασε το πόδι της και σχεδόν όλα τα μπροστινά δόντια, αλλά το χώμα την έσωσε από τα χειρότερα. τότε, είχα περάσει όλη την κυριακή στο νοσοκομείο περιμένοντας τη μικρή να βγει από το χειρουργείο –ο νεαρός φίλος της είχε εξαφανιστεί επειδή είχε «κλέψει» το μηχανάκι του θείου και φοβόταν τις συνέπειες. χθες, το τρακάρισμα ήταν πολύ πιο δυνατό, τα αυτοκίνητα διαλύθηκαν αλλά ευτυχώς δεν υπήρξε σοβαρός τραυματισμός, μόνο σοκ. μερικά πράγματα πρέπει να συμβούν για να εκτιμήσεις όλα τα υπόλοιπα…
~millions of cyclists drowning in a lake of frozen yoghurt
their headphones play all the same song.
an obsolete beat with some girl sighing on top.
they try to find surface,
but the tofu they 've been fed all these years,
has played a number on their swimming skills.

tapioca bubbles fill up their skinny jeans
do you know they made plastic out of corn?     


Δεν υπάρχουν σχόλια: