Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

τζένη

~μετά την μετακόμιση και αφού άρχισα μετά από μήνες σε κουτιά και σακούλες απορριμάτων να βάζω μερικά πράγματα στη θέση τους, ανακάλυψα ότι μου λείπουν κάποια που φίλοι «δανείστηκαν» κρυφά και δεν επέστρεψαν ποτέ. δεν είναι για τα πράγματα, ποιος τα χέζει, είναι για το δηλητήριο που σε ποτίζει η καχυποψία: ποιος, πότε και γιατί να πάρει πράγματα απ’ το σπίτι σου χωρίς να σε ρωτήσει;…
ένα απ’ αυτά που ανακάλυψα ότι μου λείπει σήμερα το πρωί είναι το
box με όλα τα πρώτα τραγούδια της τζένης βάνου, όπου υπήρχαν το «μικρή μου σελήνη» και το «ανεμώνη» του κουνάδη τα οποία δεν μπορώ να βρω πουθενά, -την «ανεμώνη», μάλιστα, δεν την έχει ανεβάσει κανείς ούτε στο youtube
και τα δύο είναι από τα πιο θλιμμένα τραγούδια που έχει πει ποτέ η τζένη βάνου:
ανεμώνη μου σε κόψαν / ανεμώνη μου σε πήραν / σε ξεχάσαν οι άνεμοι/ σε ξεχάσαν τα λουλούδια
έμειν’ εν’ άρωμα πικρό / στα μυστικά του ύπνου/ γυμνά στο φως του φεγγαριού / και στο βυθό του ονείρου
ανεμώνη μου σε κόψαν / ανεμώνη μου σε πήραν / σε ξεχάσαν οι άγγελοι / και σε πήρανε τα γιούλια
το ρεφρέν απ’ το «μικρή μου σελήνη» το είχαν σαμπλάρει οι στέρεο νόβα στο όραμα απ’ το «βιταμίνα τεκ» [που ακόμα το θεωρώ το καλύτερο άλμπουμ τους]
είμαστε τόσο μόνοι / μόνοι μικρή μου σελήνη / τόσο μοναχικοί / αγαπημένη μικρή μου σελήνη [αυτό κάποιος καλός άνθρωπος το έχει ανεβάσει στο youtube].
~όλο το πρωί άκουγα τραγούδια του κουνάδη από τον πέτρο αναγνωστάκη, τον καλογιάννη και την ελπίδα οι οποίοι τραγουδούν σαν άνθρωποι, ενώ μετά πέτυχα ένα 7ιντσο από τη μουσική της ερόικα του κακογιάννη, όπου ο γιάννης βογιατζής τραγουδάει σαν αλλοδαπός που του έχουν γράψει με greeklish τους στίχους [τότε φαντάζομαι δεν είχαν ονομασία, ήταν απλά ελληνικά γραμμένα με αγγλικούς χαρακτήρες] και κατάλαβα τι ήταν αυτό που με χάλαγε πάντα στον βογιατζή: το ότι η προφορά του ήταν σαν άγγλου ξεναγού που έχει μάθει καλά ελληνικά [πηγαίνω SSSαν περSSηSSSS SSSε κάποιa εXXXοhή…].



Δεν υπάρχουν σχόλια: