Κυριακή, 10 Μαρτίου 2013

ο τσίτο, ο πότσο και ένα ορφανό κυκνόπουλο

η ιστορία έχει ως εξής: ο τζέιμι [όλιβερ] είχε δύο μαύρους κύκνους που πριν από λίγες μέρες τους έφαγε μία αλεπού. την μητέρα την έφαγε στη φωλιά, την ώρα που κλώσαγε, ο πατέρας την υπερασπίστηκε μέχρι θανάτου [υπέκυψε λίγες ώρες αργότερα στα τραύματά του]. το στόρι ήταν από μόνο του συγκινητικό, αλλά σήμερα έγινε ακόμα περισσότερο, επειδή ένα από τα αυγά που έμεινε ορφανό το μάζεψε ο τζέιμι, το έβαλε σε κλωσομηχανή για να συνεχιστεί η εκκόλαψη και σήμερα το πρωί βγήκε από το αυγό ένα κυκνόπουλο που το εμφάνισε στο ίνσταγκραμ από την κούνια και προβλέπεται να γίνει η μασκότ του [έχει σχεδόν 30 χιλιάδες λάικ μέσα σε μερικές ώρες -ο κόσμος ψοφάει για συγκινητικές ιστορίες και για φαγητό].
μέσα στη λιακάδα οι συγκινητικές ιστορίες αποκτούν άλλη διάσταση και όταν τις συνδυάσεις με γκόθικ αγγλική μουσική ισορροπούν και τα μέλια γίνονται κάπως γλυκόξινα [τα οποία τα προτιμώ, γενικά]. οι
double echo είναι τόσο joy division που θα μπορούσαν να τους λένε και double division ή joy echo. ή απλά cure. δεν έχουν βγάλει και πολλά πράγματα, στο bandcamp τους έχουν ανεβάσει όλα κι όλα 6 τραγούδια, αλλά καταλαβαίνεις ότι αν συνεχίσουν έτσι είναι άλλο ένα διπλό σολντ άουτ στην αθήνα, κι αν κρίνεις από τον χαμό στην τσάινα γούμαν, μάλλον πρέπει να τους φέρουν για headliners στο eject.

υπάρχει κι άλλο ένα συγκινητικό στόρι που ταιριάζει στην περίσταση, του τσίτο και του πότσο, μία ερωτική ιστορία με άδοξο τέλος [αλλά, θα μου πεις, και ποια ερωτική ιστορία έχει ένδοξο τέλος;]. ο πότσο ήταν ένας κροκόδειλος που κάποιοι ασυνείδητοι νορμάλ άνθρωποι τον πυροβόλησαν στο μάτι. αυτό έγινε πριν από είκοσι χρόνια στην κόστα ρίκα. ο τσίτο περπατούσε αμέριμνος όταν τον είδε τραυματισμένο και αποφάσισε να αψηφήσει τον κίνδυνο, να τον περιθάλψει και να τον περιποιηθεί. και το έκανε. έτσι ο πότσο και ο τσίτο έγιναν φίλοι, ο τσίτο του χάιδευε την κοιλιά λες και ήταν σκυλάκι και ο πότσο γουργούριζε ευτυχισμένος, αγκαλιάζονταν μέσα στο νερό, έκαναν διάφορα που δεν είναι της παρούσης, σημασία έχει ότι ο έρωτάς τους ήταν η ατραξιόν σε ένα πάρκο της περιοχής και για είκοσι χρόνια έβγαζαν τον επιούσιο κάνοντας επίδειξη της σχέσης τους που δεν ήταν καθόλου νορμάλ.
μια μέρα ο πότσο πέθανε από γεράματα και του τσίτο του ράγισε η καρδιά. ευτυχώς, του ράγισε λίγο γιατί σήμερα ζει μόνος του μια χαρά.






Δεν υπάρχουν σχόλια: