Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

παρθένες

~ακούγοντας τον τίτλο «ο βιασμός μιας παρθένας» σου δημιουργείται η εντύπωση ότι πρόκειται για τσόντα, ή τέλος πάντων για μια ταινία ερωτική από αυτές που έπαιζαν τα τσοντοσινεμά της εποχής [η ταινία έχει γυριστεί το 1966] και όταν ακούς τη λέξη «απαγορευμένη», φαντάζεσαι ακόμα χειρότερα: σεξ, γυμνό, βίαιες σκηνές, τέτοια που να δικαιολογούν τον τίτλο.
δεν έχει καμία σχέση με όσα φαντάζεσαι. άσε που έχει κυκλοφορήσει και με πιο σοφτ τίτλους «ένα αγνό λουλούδι», «σκόνη τα όνειρά της» και «παραστρατημένη παρθένα» που είναι πολύ πιο ταιριαστοί με αυτό που είναι στην πραγματικότητα η ταινία: ένα δράμα «που περιγράφει πραγματικά περιστατικά, βγαλμένα από τη ζωή, αφού τα λεγόμενα ‘αλαλούμ’, με σκοπό και μόνο τη σεξουαλική τέρψη των κινηματογραφιστών ήταν ένα ιδιαίτερα διαδεδομένο σπορ». αυτά γράφει πάνω στη συσκευασία του dvd. την ταινία γύρισαν [με δικό τους σενάριο] οι νίκος οικονόμου, στέλιος τζάκσον, δημήτρης μποντικούλης και γιάννης κοκκόλης και πρωταγωνιστεί η γιούλη σταμουλάκη «στο ρόλο της φτωχής και άβγαλτης μοδιστρούλας που ονειρεύεται να γίνει σταρ της μεγάλης οθόνης» και μια αντροπαρέα [γιώργος ερμιζάς, γιώργος ζαϊφίδης, πέτρος τσουμπρής, κώστας δάρρας] που δουλεύει σε εταιρία παραγωγής ταινιών κι η οποία μόλις φεύγει το αφεντικό για ταξίδι αποφασίζει να κάνει το κέφι της: κάστινγκ, δηλαδή, αθώων κορασίδων που στην χειρότερη θα τις γδύσουν και στην καλύτερη θα τις πηδήξουν. βάζουν μια αγγελία ότι αναζητούν πρωταγωνίστρια και το γραφείο γεμίζει από κορόιδα. το πιο μεγάλο είναι η παρθένα του τίτλου, η οποία εμφανίζεται με τη μάνα της και όταν «κερδίζει» το ρόλο κάνει όνειρα για δόξα, πλούτη και μεγάλη ζωή. γίνεται έτσι πολύ εύκολο θύμα της παρέας που υποτίθεται ότι γυρίζει την ταινία, την πάνε στις ερημιές και για μια ολόκληρη μέρα και νύχτα γλεντάνε ικανοποιώντας όλες τις ορέξεις τους. τη βιάζουν, την κοροϊδεύουν, την ξεφτιλίζουν [η σκηνή που τη βάζουν να κάνει τη γάτα θυμίζει λίγο κυνόδοντα] και το επόμενο πρωί την αδειάζουν απ’ το αυτοκίνητο για να επιστρέψει στη μίζερη ζωή της. σήμερα είναι τόσο τολμηρή όσο μία ταινία της βουγιουκλάκη, το 1966 οι γυναίκες με εσώρουχα και λίγο βυζί έκαναν την ταινία αυστηρώς ακατάλληλη. και είναι πολύ καλύτερη από πολλές καλές κυκλοφορίες της σειράς flipside της bfi.
~ήταν περισσότερο για δοκιμή για να τσεκάρω σε πόσο χρόνο θα τη σβήσουν [εξαφανίστηκε σε λιγότερο από μία ώρα –αυτή κάτω κάτω] και προφανώς το ίνσταγκραμ δεν σηκώνει πρόστυχες φώτο. [είναι από τη φωτογράφηση στο
sex shop και όχι, δεν είναι αληθινό].

























































Δεν υπάρχουν σχόλια: