Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

berberian sound studio

fact. το berberian sound studio είναι μία από τις καλύτερες ταινίες που βγήκαν φέτος στις αίθουσες. είναι και από τις καλύτερες αγγλικές ταινίες των τελευταίων χρόνων: ένα ψυχολογικό θρίλερ που διαδραματίζεται το 1976, με έναν άγγλο τεχνικό ήχου από το dorking ο οποίος αναλαμβάνει μια δουλειά στην ιταλία και βυθίζεται στον κόσμο των ταινιών τρόμου. το berberian sound studio που γύρισε ο peter strickland [του katalin varga], ακόμα κι αν δεν ήταν μία εξαιρετική ταινία, αξίζει ιδιαίτερης προσοχής επειδή την έχει φτιάξει ένας πολύ ξεχωριστός άνθρωπος. ταλαντούχος και με πολύ δημιουργικό παρελθόν ως μουσικός στους πειραματικούς sonic catering band και bohman brothers. μάλιστα, πριν από μερικά, χρόνια έχουν κυκλοφορήσει δουλειά τους στην absurd του νικόλα μαλεβίτση [μπορεί και να υπάρχει ακόμα κάποιο αντίτυπο στο vinyl microstore]. ο peter strickland είναι μισός έλληνας [από τη μάνα του] και όταν διαβάσεις τη συνέντευξή του στην guardian θα καταλάβεις γιατί αξίζει να ασχοληθείς μαζί του.
τη μουσική της ταινίας την έχουν γράψει οι
broadcast, η trish είχε προλάβει να γράψει αρκετά μουσικά θέματα πριν χαθεί από πνευμονία και ο james cargill την ολοκλήρωσε, ένας ακόμα λόγος για να δεις την ταινία.

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

διάδωσέ το


το μνημόνιο που έρχεται προς ψήφιση στη βουλή, περιλαμβάνει αδιανόητες λεπτομέρειες και όρους που, όσο και να θες να το αποφύγεις, σου φέρνουν στο νου έγγραφα συνθηκολόγησης ηττημένου κράτους σε πόλεμο. το κείμενο των 30.000 λέξεων περιγράφει ένα ασφυκτικό πλαίσιο μέτρων και υποχρεώσεων, που μπορεί να συνοψιστεί σε μόνο τρείς λέξεις: «φέρτε τα λεφτά». κάθε κεφάλαιο ξεκινάει με έναν όμορφο τίτλο, όπως «για την αποτελεσματικότερη υγεία» και αμέσως μετά, περιγράφει μέτρα που θα διαλύσουν τον εσωτερικό κοινωνικό ιστό!
ως πολίτες δεν ξέρουμε ότι με την υπογραφή του μνημονίου απεμπολούμε το δικαίωμα να χρησιμοποιούμε την δημόσια περιουσία για το κοινωνικό καλό. ότι υποχρεούμαστε να πουλήσουμε την ακίνητη μας περιουσία χωρίς να έχουμε το δικαίωμα να τη χρησιμοποιήσουμε π.χ. για να στεγάσουμε ένα δημαρχείο ή ένα σχολείο. ως πολίτες αγνοούμε ότι τα δυσβάσταχτα μέτρα για την υγεία περιλαμβάνουν και έναν όρο που ορίζει ότι αν δεν πιάσουμε τους στόχους μέσα σε δύο μήνες, τότε δύνανται να καταργηθούν οι απαλλαγές συμμετοχής ακόμα και στους καρκινοπαθείς. ως πολίτες δεν γνωρίζουμε ότι από τα μέσα του 2013 η ΔΕΗ θα ανεβάσει κατακόρυφα τα τιμολόγιά της και ότι θα καταργηθούν όλα εκείνα τα ειδικά τιμολόγια για τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, όπως και ότι από τον ιούνιο του 2013 η ΔΕΗ δεν θα μπορεί πλέον ούτε να διακανονίζει τις οφειλές των πελατών της, κάτι που μπορεί να κάνει κάθε ιδιωτική εταιρία.
και πολλά ακόμα.
εδώ ολόκληρο το κείμενο των 30 χιλιάδων λέξεων, στα ελληνικά.

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

το καλό παιδί

mass hallucination baby / i'll education baby / want to reconnect with your elations / this is your station baby...
ο
kendrick lamar μεγάλωσε και ζει στο compton, σε ένα περιβάλλον με μεγάλο ποσοστό εγκληματικότητας, όπου για να επιβιώσεις πρέπει να ανήκεις σε κάποια συμμορία. παρόλα αυτά, κατάφερε να μην μπλεχτεί ποτέ του με σοβαρά παραπτώματα και συμμορίες. και ήταν προνομιούχος: μεγάλωσε με τους δύο γονείς του, όταν οι περισσότεροι φίλοι του ήταν από διαλυμένες οικογένειες.

instead of the truth


Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

κιμωλίες

~στη βιοτεχνία σημαιών στο μενίδι, σε έναν δρόμο που έχει ζυγούς αριθμούς και από τις δύο πλευρές, ράβονται χιλιάδες ελληνικές σημαίες για την εθνική εορτή. και όχι μόνο για τον σημαιοστολισμό του τριημέρου, αλλά και για όσους θέλουν να διαλαλήσουν την ελληνική καταγωγή τους, κρεμώντας μια γαλανόλευκη στο μπαλκόνι τους. αν προχωρήσεις στην αχαρνών και στη λιοσίων προς βορά, από το ύψος της πλατείας βικτωρίας και πέρα, αξίζει να σηκώσεις τα μάτια σου και να αρχίσεις να μετράς τις κρεμασμένες ελληνικές σημαίες. όχι προσωρινά αλλά μόνιμα, για να πιστοποιούν ότι στα συγκεκριμένα διαμερίσματα ζουν έλληνες. ένας γνωστός μου ισχυρίζεται ότι η μόνη περιοχή που μπορεί να συναγωνιστεί τον αριθμό είναι η ακαδημία πλάτωνος.

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2012

53 χαμένες μέρες φθινοπώρου

~δεν μπορώ να θυμηθώ πού το διάβασα, αλλά ο έλβις δεν πέθανε -λέει- από overdose βαρβιτουρικών, πέθανε επειδή είχε σε τόσο μεγάλο βαθμό δυσκοιλιότητα, που το παχύ έντερό του διπλασιάστηκε σε μέγεθος και... [έχει και συνέχεια, αλλά καλύτερα να σταματήσω εδώ, μπορείς ελεύθερα να τη φανταστείς]. ο έλβις ήταν σαβουροφάγος και πέθανε απ’ το πολύ φαΐ.

ough! 1

το www.ough.gr έγινε ενός χρόνου και κυκλοφορεί στο δρόμο την έντυπη εκδοσή του, ένα free περιοδικό ποικίλης ύλης, συν έναν ένθετο μηνιαίο οδηγό επιβίωσης, το πάνθεον. το πρώτο τεύχος θα μοιραστεί απόψε στο bios, σε ένα πάρτι στον πρώτο όροφο, που θα ξεκινήσει περίπου στις 9 μμ. με ελεύθερη είσοδο.

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

moon over the alley

από όλες τις πρόσφατες κυκλοφορίες του bfi* με τις cult αγγλικές ταινίες των ’60s και των ’70s που δεν έφτασαν ποτέ στο μεγάλο κοινό, αυτή που είναι η αγαπημένη μου είναι το «moon over the alley», σίγουρα ένα από τα πιο ξεχωριστά φιλμ της δεκαετίας του 70. και οι δύο ταινίες που έφτιαξαν ο chuckjoseph] despins με τον william dumaresq [και οι δύο καναδοί που είχαν μετακομίσει στο λονδίνο] είναι πολύ ιδιαίτερα δείγματα αγγλικού σινεμά. η πιο γνωστή από τις δύο είναι το duffer, μία πολύ τολμηρή ταινία με έναν έφηβο στο νότινγκ χιλ να κακοποιείται σεξουαλικά από έναν διαστρεμμένο και παρανοϊκό τύπο, μεγαλύτερό του, που τον πηδάει κατ’ εξακολούθηση και περιμένει να μείνει έγκυος και να γεννήσει. ο duffer υποφέρει, αλλά του αρέσει κιόλας, πιο πολύ όμως του αρέσει η μεσήλικη πόρνη που επισκέπτεται συχνά, με την οποία δημιουργεί μια πολύ τρυφερή σχέση. στο τέλος συμβαίνουν πολύ φρικτά πράγματα, αλλά με τέτοια υπόθεση σιγά να μην είχε και happy end.

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012

the party's over

το 1963, λίγο πριν οι beatles [beat-les?] γίνουν πιο γνωστοί κι απ’ το χριστό και ένα χρόνο πριν ο guy hamilton αρχίσει να γυρίζει τις ταινίες του james bond, έφτιαξε μια ταινία για μία παρέα μποέμ μηδενιστών που της άλλαξε τα φώτα η λογοκρισία και αναγκάστηκε να την αποκηρύξει, το the party’s over. το the partys over είναι μία ταινία με beatniks [και όχι για τους beatniks] που τις νύχτες χορεύουν και μεθοκοπάνε και τις μέρες δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον και καμία όρεξη για τίποτα, πέρα από τα ρούχα, το ποτό και το σεξ. είναι τόσο αδιάφοροι ακόμα και για τους «κολλητούς» τους, που όσο προχωράει η ταινία θέλεις να τους σπάσεις το κεφάλι.

κυριακή

η πρώτη κυκλοφορία του larry gus στην dfa είναι αυτό το ep με το ινο-ϊκό εξώφυλλο [με τη βέροια], που έχει τίτλο silent congas και κυκλοφορεί την επόμενη εβδομάδα / ο giorgio moroder αποφάσισε να ανεβάσει όσο υλικό έχει σε στοκ στο souncloud. μπορείς να ακούς [και να κατεβάζεις] μέχρι το τέλος του κόσμου / και μία πολύ εύκολη μηλόταρτα με καραμέλα

Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

private road

η δεύτερη ταινία του barney plats mills είναι πάλι ένα νεανικό ερωτικό δράμα, το private road του 1971, αυτή τη φορά γυρισμένο με έντονα χρώματα και επαγγελματίες πρωταγωνιστές: την susan penhaligon και τον bruce robinson -είναι ο ίδιος bruce robinson που 16 χρόνια αργότερα σκηνοθέτησε μία από τις καλύτερες αγγλικές ταινίες ever, το withnail and i. οι suedheads εδώ έχουν γίνει χίπις και οι καταστάσεις αρκετά πιο upper class:

suedeheads

εκεί λίγο πριν το τέλος των ’60s και στο ξεκίνημα των ’70s, ο barney plats mills γύρισε δύο ταινίες σχετικά άγνωστες στις επόμενες γενιές, οι οποίες εκτός από θαυμάσια δείγματα αγγλικού σινεμά, καταγράφουν με πολύ ιδιαίτερο τρόπο τις νεανικές [υπο]κουλτούρες εκείνης της εποχής [suedeheads, χίπις] και την εργατική τάξη. το bronco bullfrog [το σκηνοθετικό ντεμπούτο του] είναι ένα νεορεαλιστικό δράμα με στοιχεία free cinema, που θυμίζει το σινεμά του ken loach και του ροσελίνι, γυρισμένο το 1969 με ερασιτέχνες ηθοποιούς [πραγματικούς suedehead], γεγονός που κάνει την ταινία σχεδόν ντοκιμαντέρ.

Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

κόλλημα

μπορεί να έχουν βγει πολύ καλύτεροι δίσκοι φέτος και μπορεί να μην είναι καν το καλύτερο άλμπουμ του el-p, από την ώρα που τον κατέβασα όμως και για περισσότερους από τρεις μήνες, είναι με διαφορά ο δίσκος που έχω ακούσει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο. το cancer for cure ξεκινάει με μια πολύ δυνατή τέκνο-κιθαριστική εισαγωγή και συνεχίζει με ένα κομμάτι που έχω βάλει δεκάδες φορές στο repeat και παρόλα αυτά δεν βαριέμαι ποτέ: το full retard. αυτό το «so you should pump this shit like they do in the future» που θυμίζει το «intergalactic planetary / planetary intergalactic / another dimension, another dimension» [χωρίς τα ρομπότ και με αρκετά όι όι] θα μπορούσε να έχει ξεμείνει από το hello nasty και έχει και τρομερό ρυθμό και γαμάτη παραγωγή και ένα ρεφρέν που σου κολλάει με τη μία. στο πιο ωραίο σημείο του κομματιού, εκεί που στο βίντεο εμφανίζεται η πιτσιρίκα με τα άσπρα και λέει «where harmony and love reign / no longer do we live in a society bent on it's own destruction / children of every race, creed and religion frollick through fields of golden dandelions» και την σκοτώνει ο σκίουρος, συνειδητοποιείς ότι ο el-p είναι ποιητής, μόνο που χρειάζεται να γνωρίζεις πολύ καλά τη νέα υόρκη των τελευταίων 40 χρόνων για να αποκρυπτογραφήσεις τους στίχους. ειδικά στο drones over bkln, όπου περιγράφει πολύ πιο συναρπαστικά πράγματα από τα «i'd sooner wash my dick in acid than ask what you think / i'll fuck myself with a stun gun before gassing your team» που είχα προσέξει στην αρχή. είχα πάρα πολύ καιρό να κολλήσω τόσο με άλμπουμ. κι είχα χρόνια να ακούσω τέτοιο καλό, παλιομοδίτικο χιπ χοπ που να μην μπορείς να το ξεφορτωθείς με τίποτα. άκου το true story με το υπνωτικό «in the world» να επαναλαμβάνεται ασταμάτητα πάνω σε ένα ξεσηκωτικό μπιτ που θυμίζει erik b & rakim και stetsasonic και θα μπορούσε να είχε γραφτεί το ’89 και τα λέμε… «shoot for the stars hit the roof, jump for the shark get a tooth / reach for the flowers get thorny, warning their powers in bloom». καλύτερα άλμπουμ θα βρεις ένα σωρό, πιο κολλητικό δύσκολα.

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2012

μ-ντο

το tahoultine ήταν ένα τραγούδι που ξεχώριζε από την πρώτη φορά που άκουγες τη συλλογή με τη μουσική των κινητών της ερήμου. εκτός από τεράστια τοπική επιτυχία σε mp3, στην αρχή της χρονιάς κυκλοφόρησε σε ένα δυσεύρετο σήμερα 7ιντσο, το διασκεύασαν οι αμερικάνοι brainstorm, το έκανε remix o gulls και ο mdou moctar γνώρισε μία σχετική επιτυχία στο airplay αμερικάνικών κυρίως σταθμών.
η περίπτωση του
mdou moctar είναι πολύ ιδιαίτερη, κι όχι τόσο επειδή είναι ένας περιζήτητος μουσικός στους γάμους της περιοχής του. ο mdou [που είναι πολύ νεαρός, μπορεί να μην είναι καν 20] παίζει κιθάρα και τραγουδάει με τη συνοδεία ενός ντράμερ αποκλειστικά ερωτικά τραγούδια. η ιδιαιτερότητά του είναι τα φωνητικά του που είναι απόκοσμα και ρομποτικά, μέσα από autotune, λιγωτικά και έντονα μελοδραματικά. σε συνδυασμό με τον μεταλλικό ήχο της κιθάρας και το παραδοσιακό, αφρικάνικο τέμπο κάνουν έναν ακαταμάχητο συνδυασμό που οι brainstorm προσπαθούν να αναπαράγουν διασκευάζοντας τα κομμάτια του. το νέο του 7ιντσο που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο anar έχει στην β πλευρά τη διασκευή των brainstorm [εκείνοι τραγουδούν για μία βανέσσα] και είναι άλλο ένα υπέροχο τραγούδι. σύντομα θα είναι σουπερστάρ κι εκτός αφρικής. εδώ είναι και τα δύο κομμάτια του.

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2012

night train

παρόλο που η πρωταγωνίστριά του lucyna winnika είχε κερδίσει το ’59 στη βενετία το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου, και παρόλο που είναι μία από τις πιο ατμοσφαιρικές και ιδιαίτερες πολωνικές ταινίες των ’50s, το night train του jerzy kawalerowicz παρέμεινε πάντα στην σκιά της επόμενης ταινίας του, του mother joan of angels, στην οποία πρωταγωνιστούσε πάλι η lucyna. μετά ο kawalerowicz την παντρεύτηκε, κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
το night train είναι μια χιτσκοκική ταινία που δεν θυμίζει καθόλου πολωνικό σινεμά: δεν τοποθετείται σε κανένα ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο [όπως οι προηγούμενες πέντε ταινίες του σκηνοθέτη] και δεν έχει σχεδόν καθόλου «εθνικό» χρώμα.

13ος όροφος

ο σουλεϊμάν μένει σε ένα μικροσκοπικό διαμέρισμα στον δέκατο τρίτο όροφο μιας πολυκατοικίας στα πατήσια. στην αθήνα έφτασε το 2004, λίγο πριν την ολυμπιάδα, μετά από πολύμηνες περιπλανήσεις και κακουχίες. ο σουλεϊμάν είναι αθλητής και ονειρευόταν να δει ζωντανά κάποιους από τους αγώνες, αλλά δεν τα κατάφερε. κατάφερε όμως να επιβιώσει σε μία πόλη που δεν ήταν ακόμα εχθρική για τους ξένους και να μάθει καλά ελληνικά. πιστεύει ότι οι έλληνες του έχουν φερθεί καλά, έχει κάνει φίλους και ακόμα και στις δύσκολες σημερινές συνθήκες είναι αισιόδοξος και θεωρεί τον εαυτό του τυχερό που έχει δουλειά. ο σουλεϊμάν είναι συνήθως χαμογελαστός, μόνο μπροστά στην κάμερα σοβαρεύει απότομα και όταν μιλάει για την πατρίδα του, το αφγανιστάν. δεν θέλει να γυρίσει ποτέ πίσω, «τι να κάνω εκεί;», λέει, «δεν θα μπορούσα να μείνω, λείπω ήδη 16 χρόνια. και εκεί υπάρχει ακόμα κάτι σαν βεντέτα. επειδή οι φυλές και τα χωριά πολεμούσαν μεταξύ τους, ακόμα και τώρα η μία οικογένεια εκδικείται την άλλη με το να σκοτώνουν τους γιους. δεν έχει σημασία που έχουν περάσει τόσα χρόνια. το αίμα δεν σβήνει ποτέ. στα αφγανικά αυτό το λένε ντουσμάν. ο θείος μου σκοτώθηκε γι’ αυτό τον λόγο. θα ήθελα να μείνω για πάντα στην ελλάδα, να έχω μια χώρα δική μου. να έχω όμως επίσημη άδεια παραμονής, για να μπορώ να ταξιδεύω όπου θέλω ελεύθερος, να πάω διακοπές. δεν θέλω να γυρίσω μόνιμα ούτε στο ιράν, ούτε στο αφγανιστάν. θα ήθελα όμως να μπορέσω να πάω για να δω την μητέρα μου και την αδερφή μου. μόνο μιλάμε στο τηλέφωνο. η αδερφή μου, που μεγαλώσαμε μαζί, είναι παντρεμένη πια και έχει 2 παιδιά». ο σουλεϊμάν δεν είναι χριστιανός, στον τοίχο του δωματίου του όμως έχει τον άγιο νικόλαο και μία εικόνα της παναγίας. «ήταν στο προηγούμενο σπίτι που έμενα», λέει «και ο παππούς που μού το νοίκιαζε ήθελε να τις πετάξει στα σκουπίδια. μου άρεσαν και φεύγοντας τις πήρα μαζί». ολόκληρο το στόρι του υπάρχει εδώ.

looper

«death grip» κυριολεκτικά σημαίνει θανατηφόρο σφίξιμο, αλλά οι death grips δεν πήραν το όνομά τους από αυτό. death grip στην αργκό [και σαν ιατρικός όρος] είναι το μούδιασμα του αντρικού οργάνου από την υπερβολική και βιαστική χρήση του με την χούφτα -όταν τον κάλο, δηλαδή, δεν τον βγάζεις στο χέρι, αλλά στο πουλί. είναι μία κατάσταση στην οποία μπλοκάρει το μυαλό από την κατάχρηση και δεν στέλνει μήνυμα αφής στο ταλαιπωρημένο όργανο, έτσι χάνεται κάθε αίσθηση. ευτυχώς, σαν κατάσταση είναι αναστρέψιμη, σαν συνήθεια είναι ένας δρόμος χωρίς γυρισμό. για να δείξουν τον πραγματικό ορισμό του ονόματός τους οι death grips έφτιαξαν για το τρίτο [τέκνο] άλμπουμ τους no love deep web ένα ταιριαστό εξώφυλλο που δείχνει ένα μουδιασμένο ανδρικό όργανο σε στύση και προκάλεσε πονοκέφαλο στην εταιρία τους. περιέργως, παρόλο που είναι αδύνατο να το αντέξεις ολόκληρο με τη μία, είναι το πιο προσιτό από τα τρία. και παρόλο που ο ντόρος έγινε κυρίως για το εξώφυλλο, είναι ένα καλό άλμπουμ. για να το κατεβάσεις, μπες εδώ.

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

βυθιζόμαστε

fact: το μυαλό του ανθρώπου λειτουργεί με τέτοιον τρόπο, ώστε να του προκαλεί φόβο ό,τι είναι σπάνιο, ασυνήθιστο ή θεαματικό, ενώ αντίθετα τού προκαλεί ασφάλεια και οικειότητα ό,τι του φαίνεται απλό ή συνηθισμένο. διαβάζοντας τυχαία την έρευνα ενός αμερικάνου επιστήμονα [του μπρους σνάιερ που είναι συγγραφέας και security technologist, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό] και τις διαπιστώσεις του για τις πραγματικές απειλές για τη ζωή του μέσου ανθρώπου -που δεν είναι ούτε η τρομοκρατία, ούτε η πείνα, ούτε η φτώχια όπως μας έχουν κάνει να πιστεύουμε [κανένα από τα τρία δεν είναι πραγματική και άμεση απειλή], το κομμάτι που σε εντυπωσιάζει πιο πολύ είναι αυτό που μιλάει για τις ειδήσεις. αυτό τέλος πάντων που σήμερα θεωρείται «είδηση» και αναπαράγεται από κάθε μέσο.