Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

larry hopper

~περίμενα πώς και πώς να ολοκληρωθεί ο τρίτος κύκλος του downton abbey για να δω τα επεισόδια μαζεμένα, σε έναν μεταμεσονύκτιο μαραθώνιο που ξεκίνησε σάββατο βράδυ και ολοκληρώθηκε κυριακή μεσημέρι, με μπόλικο σασπένς και δακρύβρεχτες σαπουνοπερικές εξελίξεις στην αριστοκρατία και στους υπηρέτες του downton. νομίζω ότι ο τρίτος κύκλος ήταν ο καλύτερος μέχρι τώρα, παρόλο που δεν έτρεχαν τόσες πολλές παράλληλες ιστορίες όσες στον δεύτερο και η δράση ήταν πολύ πιο χαλαρή. όσο για την πολυδιαφημισμένη εμφάνιση της σίρλει μακλέιν στο ρόλο της αμερικανίδας γιαγιάς, είναι το λιγότερο που σου έχει μείνει όταν φτάσεις στο τελευταίο επεισόδιο [για την ακρίβεια, στο τρίτο επεισόδιο την έχεις ήδη ξεχάσει]. μου άρεσε και το τέλος, που βρίσκει τους άγγλους αριστοκράτες στα πρόθυρα μιας νέας εποχής, προσπαθώντας να προσαρμοστούν στα νέα μεταπολεμικά δεδομένα. κι επειδή οι καταστάσεις τους κάνουν όλους λίγο καλύτερους ανθρώπους. όσο κι αν αυτό συμβαίνει μόνο στα μυαλά των σεναριογράφων, δεν μπορείς να μην ζηλέψεις λίγο, όχι για τη χλίδα και την ευκολία που ζουν τη ζωή τους χωρίς να χρειάζεται να δουλέψουν, αλλά για την πολιτισμένη στάση τους ακόμα και μπροστά στον θάνατο.
~την προηγούμενη παρασκευή το βράδυ, μετά την γνωριμία με τον πιο όμορφο σκύλο του κόσμου που τον λένε λάρι χόπερ, άκουσα ένα καταπληκτικό κομμάτι από το άλμπουμ του ku [που τραγουδάει, και μάλιστα πολύ καλά και είναι πραγματικά αγνώριστος] με τίτλο «millions», για το οποίο κόβεις το λαιμό ότι είναι κάτι electropop από ’80s [ακούγεται σαν visage!]. καλύτερο δεν γίνεται. με την πρώτη ακρόαση, ξεχωρίζουν κι άλλα δύο, το «devotion» και το απίθανο ποπ «jerusalem».
~έχει περάσει μια εβδομάδα κι ακόμα δεν έχω συνέλθει από το τυλιχτό σουβλάκι κοντοσούβλι στο σπίτι του king elephant. εκεί, μέσα στους πόνους από το νευροκαβαλίκεμα που τον ταλαιπωρούσαν [στο πόδι] και τη μυρωδιά από θερματζέλ και κοντοσούβλια, απάντησαν για πρώτη φορά σοβαρά σε ερωτήσεις [συνειδητοποίησα ότι παρόλο που έχω γράψει ένα σωρό φορές για αυτούς, ποτέ δεν είχαμε κάνει κανονική συνέντευξη]…
γιατί διαλέξατε το amaye για πρώτο βίντεο;
αυτό το κομμάτι το αγαπάμε πολύ και το θεωρούμε την πιο ολοκληρωμένη σύνθεση στο pieces. πρωτεύον αυτό. το βίντεο θα δείχνει κάτι πολύ αφαιρετικό, είναι επηρεασμένο από γουές άντερσον, αντονιόνι και λίγο φελίνι, -και λίγο τοπίο αγγελόπουλου- με το φίλτρο που χρησιμοποιεί ο χάνεκε στις ταινίες του και φυσικά είναι επηρεασμένο από μικρού μήκους γιαπωνέζικες ταινίες, όπου οι γκόμενες συναντιούνται και παλεύουν μεταξύ τους.
σεξ δεν έχει καθόλου;
στο director's cut που θα βγει από τη νέα χρονιά θα έχει κι από αυτό. θα έχει και booklet, θα είναι κι ένα dvd με όλες τις σκηνές μέσα. είχαμε σκεφτεί άλλο κόνσεπτ, στην προκειμένη φάση η τεχνολογία είναι ανεπαρκής για να υλοποιήσει αυτό που θέλουμε. σε 50 χρόνια ίσως η τεχνολογία να είναι σε θέση να οπτικοποιήσει αυτά που έχουμε στο μυαλό μας σε συνάρτηση με τα κομμάτια μας.
η ερωτική σας ζωή έχει βελτιωθεί από τότε που αρχίσατε να γίνεστε διασημότητες;
king elephant: εμένα ναι, μπαίνω πιο εύκολα σε σάιτς.
prins obi: εγώ είχα εθιστεί στα gay tumblrs για μια περίοδο, αλλά μετά από προτροπές των φίλων μου το σταμάτησα.
σας δίνουν τηλέφωνα στα λάιβ;
sir kosmiche: τηλέφωνα ναι, συνέχεια
και τι κάνεις; παίρνεις;
sir kosmiche: τα παίρνω, αλλά μετά τα πετάω. γιατί δε μ’ αρέσει έτσι, εγώ θέλω να ερωτεύομαι.
άντρες σάς δίνουν τηλέφωνα;
prins obi: ναι.
sir kosmiche: ήταν μία περίοδος που παίρνανε το γιάννη συνέχεια τηλέφωνα, κορίτσια και αγόρια, γιατί ο οbi είχε γράψει σε μια τουαλέτα στην πάντειο το τηλέφωνό του με “πάρε με τώρα” και τέτοια. και σε παρένθεση kinky elephant.
king elephant: δεν σήκωσα ούτε ένα.
prins obi: έχει μία φοβία ήταν μήπως τον κοιμήσουνε και του πάρουνε τα νεφρά και ξυπνήσει σε μια μπανιέρα με παγωμένο νερό. ο άξιος όταν είχε πάει στη ρουμανία είχε πέσει σε μία φάση σαν το “hostel”, την ταινία, τον είχε πάρει μία ανώμαλη τύπισσα να τον γδάρει αλλά τη γλίτωσε τελευταία στιγμή.
[ολόκληρη η συνέντευξη στο ough! που κυκλοφορεί την παρασκευή].


Δεν υπάρχουν σχόλια: