Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012

suedeheads

εκεί λίγο πριν το τέλος των ’60s και στο ξεκίνημα των ’70s, ο barney plats mills γύρισε δύο ταινίες σχετικά άγνωστες στις επόμενες γενιές, οι οποίες εκτός από θαυμάσια δείγματα αγγλικού σινεμά, καταγράφουν με πολύ ιδιαίτερο τρόπο τις νεανικές [υπο]κουλτούρες εκείνης της εποχής [suedeheads, χίπις] και την εργατική τάξη. το bronco bullfrog [το σκηνοθετικό ντεμπούτο του] είναι ένα νεορεαλιστικό δράμα με στοιχεία free cinema, που θυμίζει το σινεμά του ken loach και του ροσελίνι, γυρισμένο το 1969 με ερασιτέχνες ηθοποιούς [πραγματικούς suedehead], γεγονός που κάνει την ταινία σχεδόν ντοκιμαντέρ.
[για την ιστορία: ο john russel taylor έγραψε τον οκτώβριο του 1970 στους τάιμς του λονδίνου ότι το bronco bullfrog «είναι καλύτερο παράδειγμα νεορεαλιστικού σινεμά από τις κλασικές ιταλικές νεορεαλιστικές ταινίες» και, παρ’ όλη την υπερβολή, κατά κάποιον τρόπο ισχύει]. το σενάριο βασίστηκε σε ιστορίες της πραγματικής τους ζωής που διηγήθηκαν στον σκηνοθέτη, ενώ πολλοί από τους διαλόγους είναι αυτοσχεδιασμοί μπροστά στην κάμερα. ακόμα πιο μεγάλο ενδιαφέρον έχει ο τρόπος που βρήκε τους νεαρούς «ηθοποιούς»: από την joan littlewood και την θεατρική ομάδα των «nutters» που είχε φτιάξει λίγο καιρό πριν στο theatre royal στο stratford east. οι πιτσιρικάδες ήταν αρχικά μία ομάδα βανδάλων που τής έσπαγαν κάθε τρεις και λίγο το θέατρο, λήστευαν τους ηθοποιούς και ενοχλούσαν το κοινό που πήγαινε να παρακολουθήσει τις παραστάσεις. η joan σκέφτηκε ότι ο μόνος τρόπος για να γλιτώσει από τους μπελάδες ήταν να τούς πείσει να συμμετέχουν με κάποιον τρόπο στα έργα που ανέβαζε, αρχικά ως βοηθοί [κρατούσαν τις σκάλες στα σκηνικά] και αργότερα ως ηθοποιοί. η συμμετοχή ήταν εντυπωσιακή, το ίδιο και η αλλαγή της συμπεριφοράς τους και με τη βοήθεια του πρώην μπασίστα των small faces, του peter rankin και του jimmy winston που ήταν ντόπιος και είχε καλές σχέσεις μαζί τους, άρχισαν να ανεβάζουν παραστάσεις, κυρίως αυτοσχεδιαστικές. ο barney plats mills to 1968 γύρισε ένα ντοκιμαντέρ για τη δημιουργία της ομάδας των nutters και όλο αυτό που κατόρθωσε η littlewood [με τίτλο «everybodys an actor, shakespeare said»], έτσι κέρδισε την εμπιστοσύνη τους και τούς έπεισε να πρωταγωνιστήσουν στην ταινία του. το bronco bullfrog γυρίστηκε σε ενάμισι μήνα το καλοκαίρι του 1969 και μετά την πρώτη επεισοδιακή προβολή τον οκτώβριο του ’70 στο cameo-poly cinema στην regent street, βγήκε σε σχεδόν 200 αίθουσες σε ολόκληρη τη βρετανία. όλο αυτό κράτησε όμως ελάχιστα, τα μέσα δεν ασχολήθηκαν σχεδόν καθόλου, ο διανομέας την απόσυρε και τις επόμενες εβδομάδες εξαφανίστηκε μια και καλή από τις αίθουσες, παραμένοντας μία ταινία που για δεκαετίες πολλοί χρησιμοποιούσαν σαν σημείο αναφοράς αλλά κανείς δεν μπορούσε να δει.
ο del walker είναι ένας μαθητευόμενος σιδεράς που ζει με τον πατέρα του στο ανατολικό λονδίνο και επειδή δεν έχει τρόπους να διοχετεύσει τη νεανική του ενέργεια και να διασκεδάσει την πλήξη του, κάνει με τους φίλους του μικροκλοπές. όταν γνωρίζει την 15χρονη irene και τα φτιάχνουν, έχει να αντιμετωπίσει την αρνητική στάση του πατέρα του, την εχθρική συμπεριφορά της μάνας της irene και τη λογική των ενηλίκων που τους κάνουν τη ζωή δύσκολη. αποφασίζουν έτσι να το σκάσουν μαζί στην εξοχή του newhaven με το μηχανάκι του, σε μία γκονταρική περιπλάνηση που έχει άδοξο τέλος. η ταινία έχει ένα πολύ ωραίο σάουντρακ με τον ήχο της εποχής σε 12 τραγούδια των audience και είναι κάτι σαν πρώιμο fish tank ή πιο ρεαλιστικό bullet boy. αξίζει. 




Δεν υπάρχουν σχόλια: