Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2012

κιμωλίες

~στη βιοτεχνία σημαιών στο μενίδι, σε έναν δρόμο που έχει ζυγούς αριθμούς και από τις δύο πλευρές, ράβονται χιλιάδες ελληνικές σημαίες για την εθνική εορτή. και όχι μόνο για τον σημαιοστολισμό του τριημέρου, αλλά και για όσους θέλουν να διαλαλήσουν την ελληνική καταγωγή τους, κρεμώντας μια γαλανόλευκη στο μπαλκόνι τους. αν προχωρήσεις στην αχαρνών και στη λιοσίων προς βορά, από το ύψος της πλατείας βικτωρίας και πέρα, αξίζει να σηκώσεις τα μάτια σου και να αρχίσεις να μετράς τις κρεμασμένες ελληνικές σημαίες. όχι προσωρινά αλλά μόνιμα, για να πιστοποιούν ότι στα συγκεκριμένα διαμερίσματα ζουν έλληνες. ένας γνωστός μου ισχυρίζεται ότι η μόνη περιοχή που μπορεί να συναγωνιστεί τον αριθμό είναι η ακαδημία πλάτωνος.
στη βιοτεχνία δεν ράβουν μόνο γαλανόλευκες. ράβουν και σημαίες άλλων κρατών, σημαίες ομάδων, σημαίες ενοριών για θρησκευτικά πανηγύρια, συλλόγων και κομμάτων, εταιρικές, διαφημιστικές, ό,τι σημαία μπορείς να φανταστείς. ανάμεσα σε αυτές ήταν και μία με λευκό φόντο και μαύρη σβάστικα, που ντραπήκαμε να ρωτήσουμε για ποιον προοριζόταν. παρόλο που ήταν διπλωμένες για να μην είναι σε κοινή θέα, η εικόνα της σβάστικας σε κάνει να παγώσεις, μόνο και μόνο σχηματίζοντας στο μυαλό σου την σκηνή των ανθρώπων που θα την σηκώνουν στα χέρια τους.  
~είναι τόσο διαφορετικός ο τρόπος που μπορούν δύο άνθρωποι να αντιληφθούν το καλό –ειδικά στο φαγητό- που είναι άσκοπο να αγοράζεις πια πράγματα που σου προτείνουν στα τυφλά, χωρίς να τα έχεις δοκιμάσει. ειδικά όταν στα προτείνουν άνθρωποι που ενώ θεωρούν τον εαυτό τους καλοφαγά, είναι στην ουσία σαβουροφάγοι. χθες το απόγευμα έφαγα ένα από τα χειρότερα γλυκά της ζωής μου, σε ένα από τα μαγαζιά του κέντρου που φημίζεται για τα γλυκά του. ήταν ένα κομμάτι φλαν με σοκολάτα που θύμιζε ζυμάρι στόκου με υφή κιμωλίας και ήταν σκληρό σαν τούβλο –σκεφτόμουν ότι αν το πέταγα απ’ τον πρώτο σε κάποιον περαστικό, σίγουρα θα τον άφηνα στον τόπο. με απροσδιόριστα υλικά, βαρύ και στεγνό, ήταν τόσο χάλια, που το πέταξα πριν προλάβω να φάω τρίτη μπουκιά. την ώρα που το έτρωγα, θυμήθηκα έναν πιτσιρικά που ήξερα πριν από μερικά χρόνια, ο οποίος είχε το στόμα του πάντα βαμμένο άσπρο, επειδή ροκάνιζε κιμωλίες. και δεν τις ροκάνιζε απλώς, τις κατάπινε κιόλας. κάνοντας google τη φράση «eat chalk» βρήκα αυτό το απίστευτο forum, όπου ένα σωρό κόσμος μοιράζεται το πάθος του για τις κιμωλίες [όχι ως υλικό γραφής, αλλά ως λιχουδιά] και μεταξύ άλλων υπήρχαν και αυτά τα μηνύματα-μαρτυρίες:

~it started in my childhood... i remember nibbling on the wall, loved the smell of wet gypsum and plasterevery time i passed a construction area my mouth would start watering and now I'm on that chalk chewing thing. sometimes i eat a whole piece  too. one box with 12 sticks of chalk last only 3 days. does anybody know about the health consequences? sorry for my english... i'm from germany.

~i started eating chalk after i miscarried in '98 i smelled the dust it smelled so good i took a bite i been addicted ever since. i like crayola white roseart white bazics white chalk. i only eat colored light green yellow if theres no white i crave for it i get annoyed if i dont get it i can eat 48 sticks in a day or 2 days. it has to broken up into pieces in a plastic bag if i get a box that tastes like chemicals perfume or soap i put it in window to airout. chalk absorbs scents easily so be careful what you store it next too. i love it love it love it makes me gassy sometimes & constipated i get a lil scared but i try & stol but i cant glad other ppl share this craving i want some chalk now… lol

~i eat chalk and plaster dont know why im addicted to it but cant stop, i eat a pack of 12 a day even more somtimes!! i want to stop please help!

~so I am not alone, i eat chalk too but only garden chalk, when i am having a bad day i eat it and have always done it since i was little, i have one problem i have just moved from a massive garden with plenty of chalk and now i have a tiny garden with no chalk and am desperately looking for some place where i can buy it before my stash runs out, i love the chalky taste and the comfort it gives me i feel so nice and happy inside once i have eaten some. i have tried school chalk but it does not give the same feeling or taste, i also eat paper and chew rubbers and smell new shoes, i know i sound weird and i do not tell everyone just my close family who look at me as a normal mum who has slightly weird habit's .

~i started eating chalk a year ago when my boyfriend left me. after that for some reason i became more aware of chemical smells and it made my mouth water. i tried chalk and didn't think much of it but i noticed that it tended to take on the flavour of the environment… so i placed a few sticks in my genuine leather bag and it took on a nice rich flavour and tasted more like earth, leather and a hint of detergent giving it a sweet flavour and the longer it's left in the bag the softer it gets and just melts in my mouth...its' sooooo good! I usually buy the pelikan chalk as it dissolves in water and is nice and soft but still has a crunchy texture. I love it and can't see myself stoping.

~περισσότερες μαρτυρίες εδώ
.








Δεν υπάρχουν σχόλια: