Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

βυθιζόμαστε

fact: το μυαλό του ανθρώπου λειτουργεί με τέτοιον τρόπο, ώστε να του προκαλεί φόβο ό,τι είναι σπάνιο, ασυνήθιστο ή θεαματικό, ενώ αντίθετα τού προκαλεί ασφάλεια και οικειότητα ό,τι του φαίνεται απλό ή συνηθισμένο. διαβάζοντας τυχαία την έρευνα ενός αμερικάνου επιστήμονα [του μπρους σνάιερ που είναι συγγραφέας και security technologist, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό] και τις διαπιστώσεις του για τις πραγματικές απειλές για τη ζωή του μέσου ανθρώπου -που δεν είναι ούτε η τρομοκρατία, ούτε η πείνα, ούτε η φτώχια όπως μας έχουν κάνει να πιστεύουμε [κανένα από τα τρία δεν είναι πραγματική και άμεση απειλή], το κομμάτι που σε εντυπωσιάζει πιο πολύ είναι αυτό που μιλάει για τις ειδήσεις. αυτό τέλος πάντων που σήμερα θεωρείται «είδηση» και αναπαράγεται από κάθε μέσο.
λέει λοιπόν ο μπρους ότι για καμία από τις ειδήσεις που ακούγονται καθημερινά και ακολουθούνται από ώρες και ώρες συζητήσεων και ανούσιων αναλύσεων δεν θα έπρεπε να σπαταλάς έστω και ένα δευτερόλεπτο απ’ τη ζωή σου. κι ακριβώς επειδή μεταδίδονται ως ειδήσεις, δεν θα έπρεπε να σου προκαλούν ίχνος ανησυχίας. από την άλλη, αυτά που θα έπρεπε πραγματικά να μας ανησυχούν, είναι τα συνηθισμένα που δεν θα γίνουν ποτέ είδηση: ατυχήματα με το αυτοκίνητο, οικογενειακή βία, οι καρδιακές παθήσεις και ο καρκίνος που θερίζουν. το 2001, την χρονιά δηλαδή που θεωρείται η χειρότερη σε αριθμό θανάτων από τρομοκρατικές επιθέσεις της τελευταίας εικοσαετίας, οι θάνατοι από αυτοκινητιστικά δυστυχήματα -μόνο στην αμερική- ήταν 14 φορές περισσότεροι, ενώ οι θάνατοι από καρκίνο και καρδιακές παθήσεις ήταν περισσότεροι από όλων μαζί των θυμάτων τρομοκρατικών επιθέσεων της δεκαετίας 2001-2011. [γύρω στις 43 χιλιάδες άνθρωποι σκοτώνονται κάθε χρόνο σε συγκρούσεις αυτοκινήτων, ενώ οι θάνατοι από τρομοκρατικές επιθέσεις ή από πείνα είναι μηδενικοί]. ακόμα κι αν όσα αναφέρει ισχύουν για την αμερική, έχουν μεγάλο ενδιαφέρον όταν τα προσαρμόσεις νοητά στην σημερινή ελληνική πραγματικότητα. δεν είναι απαραίτητο να έχεις τρελή φαντασία.
τα δύο τελευταία χρόνια το μόνο και αποκλειστικό ενδιαφέρον όλων των μέσων είναι η οικονομική καταστροφή και οι άχρηστοι που προσπαθούν να σώσουν τη χώρα, ενώ κάθε μέρα όλο και κάποιος συγγενής, φίλος ή γνωστός χάνεται από αρρώστια ή από ατύχημα. όλοι έχουν να αναφέρουν κάποια προσωπική απώλεια και φυσικά δεν είναι ούτε από την μείωση του μισθού, ούτε από το τεράστιο χρέος που συσσωρεύεται, ούτε από την ασιτία -παρόλο που όλα αυτά μπορούν να σε αρρωστήσουν και να σε σκοτώσουν αργά ή γρήγορα. κι όταν ξέρεις ότι με χρέος ή χωρίς, πλούσιος ή φτωχός, καλοταϊσμένος ή πεινασμένος, το μόνο σίγουρο είναι ότι μια μέρα θα πεθάνεις από αρρώστια ή από μια κακιά στιγμή, καταλαβαίνεις πόσο μάταιο είναι να σπαταλάς  τον λίγο χρόνο που σου απομένει [πάντα είναι λίγος, ακόμα κι αν φτάσεις τα 116] ακούγοντας τις εκνευριστικές φωνές καλοπληρωμένων παρουσιαστών να σου περιγράφουν την επικείμενη καταστροφή. θα πεθάνεις που θα πεθάνεις, τουλάχιστον ας πεθάνεις σε ηρεμία.   
οι we sink [στην πάνω φωτο] κυκλοφορούν σήμερα το πρώτο ep τους στην symbols recordings, με τίτλο maroooned ep. και είναι απίθανο. πάρε ένα δείγμα εδώ. κι εδώ μπορείς να το αγοράσεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια: