Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012

holy strays

ενώ ετοιμαζόμουν να γράψω για την συγκινητική περίπτωση του ναότο ματσουμούρα, του φύλακα άγγελου των ζώων της φουκουσίμα, βρήκα στο νέο τεύχος του κόλορς -με θέμα την αποκάλυψη- το στόρι του, οπότε ορίστε ολόκληρο το κείμενο:  
τον μάρτιο του 2011, ο σεισμός και το τσουνάμι προκάλεσαν την τήξη τριών αντιδραστήρων στον πυρηνικό σταθμό ενέργειας στην φουκουσίμα της ιαπωνίας. η περιοχή σε ακτίνα 20 χιλιομέτρων εκκενώθηκε και όλοι οι κάτοικοι μετακινήθηκαν σε γειτονικές πόλεις. ο μόνος απ’ τους 80.000 κατοίκους που επέλεξε να μείνει ήταν ο ναότο ματσουμούρα, ο οποίος έγινε ένα από τα «suicide corps» της φουκουσίμα. ο ναότο είναι ο μόνος μεσήλικας που παρέμεινε στην περιοχή. υπάρχουν και άλλοι 200  συνταξιούχοι που δουλεύουν εθελοντικά στον πυρηνικό αντιδραστήρα νταϊίτσι, ελπίζοντας να προλάβουν να πεθάνουν από γηρατειά πριν τους σκοτώσει η ραδιενέργεια.     
«όταν χτύπησε ο σεισμός ήμουν στο πυρηνικό εργοστάσιο και δούλευα στο δρόμο. όλοι έφυγαν, αλλά εγώ ζούσα με τους γονείς μου και η μητέρα μου μόλις και μετά βίας μπορούσε να περπατήσει. τους είπα ότι έπρεπε να μείνουμε. έναν περίπου μήνα μετά τις πυρηνικές εκρήξεις, τα τρία μου αδέρφια ήρθαν. είπαν ότι ήταν επικίνδυνα και ότι θα έπρεπε να φύγουμε, αλλά αποφάσισα να παραμείνω εδώ μόνος μου. έπρεπε να ταΐσω τα σκυλιά μου.
αφού είχα μείνει δυο τρεις μέρες μόνος, άκουσα το σκύλο του γείτονα να γαβγίζει. ήταν πεινασμένος, έτσι άρχισα να τον φροντίζω. έπειτα βρήκα άλλον έναν αδέσποτο σκύλο και ένα μήνα αργότερα περνούσα τον περισσότερο απ’ τον χρόνο μου οδηγώντας τριγύρω στην περιοχή της ταμιόκα ψάχνοντας για εγκαταλειμμένα ζώα. υιοθέτησα σκυλιά, γάτες, κουνέλια, κοτόπουλα, πάπιες, αγελάδες –παραήταν πολλά για να τα μετράω. τα τάιζα για να μην αγριέψουν.

κάθε μέρα ξυπνάω με τον ήλιο. πλένω το πρόσωπό μου, τρώω πρωινό και έπειτα τριγυρνάω φροντίζοντας τα ζώα. κατά τ’ άλλα, φροντίζω τον εαυτό μου –διατηρώ το σπίτι καθαρό, ετοιμάζω το μπάνιο, προετοιμάζω το φαγητό. στην αρχή έφαγα τα λαχανικά που καλλιεργούσα και ψάρια απ’ το ποτάμι. δεν είχα το χρόνο να συμπληρώσω αιτήσεις, έτσι δεν έχω λάβει ακόμα καμία αποζημίωση απ’ το πυρηνικό εργοστάσιο.
τις ημέρες μετά το ατύχημα αισθανόμουν λίγη ναυτία, αλλά μετά από λίγο συνηθίζεις στη ραδιενέργεια. δεν τη φοβάμαι: δεν μπορώ να τη δω και δεν πονάει. ένας γιατρός σε ένα πανεπιστήμιο μού είπε ότι ήμουν πάρα πολύ ραδιενεργός, αλλά θα χρειάζονταν 30 χρόνια για να εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα. σε 30 χρόνια θα είμαι πάνω από 80. είναι νορμάλ να πεθάνεις όταν είσαι 80. υποτίθεται ότι θα επέστρεφα τον φεβρουάριο για άλλο ένα τσεκάπ, αλλά ο γιατρός που με παρακολουθούσε αρρώστησε και ήταν στο νοσοκομείο. μερικοί πιστεύουν ότι είμαι επικίνδυνος. μου παρήγγειλαν να μην παραστώ στον γάμο ενός συγγενή μου  και δεν πήγα. δεν ήθελα να προκαλέσω αναστάτωση στην τελετή.
οι άνθρωποι έρχονταν εδώ κάθε χρόνο από κάθε άκρη της ιαπωνίας για να δουν τις κερασιές να ανθίζουν. οι φίλοι μου κι εγώ αγοράζαμε μπίρα και καθόμασταν κάτω απ’ τα δέντρα. την περασμένη άνοιξη όμως δεν ήρθε κανείς να τις δει. και φέτος δεν εμφανίστηκε επίσης κανείς. είναι τόσο περίεργο το συναίσθημα. τώρα, όταν περπατάω μέσα στην πόλη, είμαι ολομόναχος. τη νύχτα δεν υπάρχει ηλεκτρισμός και παντού είναι πίσσα σκοτάδι. τα βράδια είναι που με πιάνει η θλίψη. πίνω καναδυό ποτήρια σάκε πριν πάω για ύπνο. όταν έρθει το πρωί αισθάνομαι ξανά ζωντανός.
είναι ένα όμορφο μέρος, αλλά το χώμα εδώ πρέπει να απολυμανθεί. αυτό θα πάρει καιρό, αλλά η νέα μου ιδέα είναι να χρησιμοποιήσω αγελάδες. να τους δώσω να φάνε το ραδιενεργό χορτάρι κι έπειτα να συλλέξω το καίσιο απ’ την κοπριά τους. τελικά, όταν το μέρος είναι ασφαλές, οι άνθρωποι θα μπορούν να ξαναγυρίσουν».
από εδώ


ο τίτλος του ποστ είναι από αυτό το εξαιρετικό νέο σινγκλ.







Δεν υπάρχουν σχόλια: