Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

μάρα

η μάρα μπέρενμπαουμ είναι ένα κορίτσι-λάστιχο από το σαν φρανσίσκο. με το ένα χέρι παίζει μουγκ και με το άλλο φαρφίσα και ταυτόχρονα τραγουδάει για ψηφιακές χορεύτριες και φωτιές. στα πρώτα δείγματα στο soundcloud τραγουδούσε φολκ πάνω από αναλογικά σύνθια και «βιομηχανικούς» θορύβους [που στο concrete jungle θύμιζαν ψηφιακό καρδιοχτύπι], αλλά στο πρόσφατο πρώτο άλμπουμ της δεν ακούγεται καθόλου φολκ. η μάρα έχει βγάλει τον καλύτερο γυναικείο δίσκο της χρονιάς, με απλή, όμορφη συνθ ποπ χωρίς πολλές μαγκιές και αμπελοφιλοσοφίες. δεν καταφεύγει σε αρχαίες ελληνικές τραγωδίες για να ψαρώσει το ιντελεκτουέλ κοινό του tumblr [κάποτε το έλεγαν απλά «ίντι»] και δεν είναι ούτε νεο-ταγάρι νεράιδα, ούτε γκόθικ μακρυμαλλούσα κοπελιά για να γίνει εξώφυλλο, ενώ η παρουσία της δεν σε εντυπωσιάζει, είναι από τα κορίτσια που δεν θα τα ξεχώριζες μέσα στο πλήθος. η μάρα όμως είναι ταλαντούχα [και πιο ενδιαφέρουσα από όλες τις τζούλιες, τις γκράιμς, τις μαρίες μινέρβες και τις ζόλα μαζί] ακούγεται πότε σαν λόρι άντερσον και πότε σαν φίβερ ρέι, παίζει ξεκάθαρα ποπ και δεν σε κάνει να βαριέσαι τη ζωή σου.
υπογράφει ειρωνικά ως
group rhoda [τα πάντα τα παίζει μόνη της], το πρώτο άλμπουμ της λέγεται out of time, out of touch και είναι πραγματικά ένα εξαιρετικό άλμπουμ που προτείνεται ανεπιφύλακτα. αυτό είναι το τραγούδι που το κλείνει.

 


Δεν υπάρχουν σχόλια: