Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2012

σαμ φλαξ

~τα κομμάτια που μάζεψε στο άλμπουμ του «age waves» τα έγραφε και τα ηχογραφούσε από το 2005 μέχρι και το 2011. τον φεβρουάριο το κυκλοφόρησε σε κασέτα και ξεπούλησε όλα τα αντίτυπα στα λάιβ του. το «age waves» του sam flax [που ξανακυκλοφορεί αυτές τις μέρες κανονικά] είναι ένας απίθανος δίσκος και η πρώτη ακρόαση είναι αρκετή για να το διαπιστώσεις. στα δέκα τραγούδια του μπορείς να εντοπίσεις και τον άριελ πινκ [που έβγαλε μόλις τον καλύτερό του δίσκο μετά το «doldrums»] και τον τζον μάους και όλους τους υπόλοιπους του σιναφιού τους που ποτέ δεν τους συμπάθησα ιδιαίτερα [τους υπόλοιπους], αλλά με τον ήχο τους έχουν ορίσει ένα είδος [κάτι φεράρο, τζενίβες κλπ]. ο sam flax είναι λίγο πιο γκλαμ, πιο «καθαρός» στον ήχο του, πιο ντίσκο, με το ίδιο βίντατζ χρώμα στα κομμάτια και μια απροσδιόριστη ατμόσφαιρα εϊτίλας που θα μπορούσε να είναι και ποπ των ’70s ή κάτι απ’ τα σίξτις [στο υπέροχο «backwards fire»]. κι όπως όλοι οι δίσκοι που μπορούν να δημιουργήσουν false memories, είναι ένα άλμπουμ που μπορείς να λατρέψεις [σχεδόν όλα τα κομμάτια νομίζεις ότι κάτι σου θυμίζουν, ενώ συγκεκριμένα δεν σου θυμίζουν τίποτα].
για τον sam flax δεν βρίσκεις και πολλές πληροφορίες, μόνο ότι είναι απ’ την καλιφόρνια, ότι φτιάχνει μουσική εδώ και μια δεκαετία και μοιάζει σαν να έχει ετοιμαστεί για εμφάνιση στο τοπ οφ δε ποπ των ’70s με το συγκρότημα της σούζι κουάτρο, γκλαμ εντελώς. ή σαν μέλος των police της εποχής του every breath you take.
είναι από τους λίγους φετινούς δίσκους που έχω αγαπήσει τόσο.
μαζί με το «age waves» ήρθε και νέο βιβλίο του κωστάκη ανάν, μερέντα crunchy και ένα παγωτό haagen dazs με αλατισμένη καραμέλα, ε ρε μάνα μ’…

Δεν υπάρχουν σχόλια: