Σάββατο, 14 Ιουλίου 2012

κούλη

είναι ο μόνος νέος δίσκος που μ' άρεσε τις τελευταίες μέρες. δεν έχω ακούσει και πολλούς δηλαδή, κάνεις μια βόλτα απ' το νο ντάτα και σε πιάνει πανικός κι απελπισία. δεν είναι που δεν ξέρεις τίποτα, κατεβάζεις στην τύχη και το ένα είναι χειρότερο απ' το άλλο. το ''playin me'' πάντως είναι πολύ καλός δίσκος.
μου αρέσει η cooly g γιατί έκανε ποπ με όλους αυτούς τους ήχους που τα τελευταία χρόνια ήταν μόνο για χορό και όσο περνούσε ο καιρός τους άκουγες και βαριόσουν τη ζωή σου. επίσης, μου αρέσει που ντύνεται σαν σεμνή σκυλού που ετοιμάζεται να ανέβει στην πίστα, σε αυτή τη φωτο την έχω λατρέψει. το ''playin me'' είναι απροσδόκητο άλμπουμ, με τραγούδια κανονικά που θυμίζουν καλές μέρες των αρχών των '90s, φωτεινά, με λιακάδες και [στιγμές από] good times. δεν είναι και τόσο χαρούμενα, αλλά είναι τόσο προσεκτικά φτιαγμένα που τις μελαγχολικές στιγμές τις κρατάει για το κλείσιμο [όταν το τραγούδι αρχίσει να τραβάει και της βγαίνει η θλίψη, την πνίγει και το κλείνει αυτομάτως με μεγάλη μαεστρία]. μπορεί να μην σου γεμίζει το μάτι, αλλά κατάφερε να φτιάξει ένα από τα λίγα χορευτικά άλμπουμ που αντέχεις να ακούσεις φέτος ολόκληρα, συνδυάζοντας με μια απίστευτη αίσθηση του μέτρου όλους αυτούς τους ήχους που χορεύει η αγγλία από το 2009, καταφέρνοντας να μην ακούγονται σαν μιξτέιπ. ούτε ουρανοκατέβατη είναι, ούτε από διαφορετικό background, αλλά ο τρόπος που τους προσεγίζει έχοντας αυτό το αποτέλεσμα [τουλάχιστον στο πρώτο μισό του δίσκου] είναι μεγάλο κατόρθωμα...
λιακάδα     

Δεν υπάρχουν σχόλια: