Κυριακή, 10 Ιουνίου 2012

το αυγό του φιδιού [και αυγά απ' την κίνα]

ξαναβλέποντας σήμερα σκηνές από ένα ντοκιμαντέρ με τα πιο αηδιαστικά φαγητά του κόσμου [μεταξύ άλλων υπήρχε μια σπεσιαλιτέ της λαπωνίας: σκατά και λίπος φώκιας που τα ανακάτευαν μαζί, βουτούσαν το δάχτυλό τους και τα έτρωγαν για λιχουδιά κι ένα δυναμωτικό κοκτέιλ σε μπαρ της βαρκελώνης που περιείχε υγρό από μάτι αρνιού!], θυμήθηκα έναν ταλαίπωρο σκύλο που είχαμε δει πριν από κάτι μήνες δεμένο έξω από ένα κινέζικο μαγαζί, πίσω απ’ την πειραιώς, που τον τάιζαν χυλό από σκουπίδια και έμοιαζε άρρωστος και δυστυχισμένος. το πρώτο πράγμα που είχαμε σκεφτεί ήταν ότι τον πάχαιναν με το ζόρι για να τον φάνε, αλλά συνεχίσαμε τη δουλειά μας και τον αγνοήσαμε, επειδή μπορεί να ήμασταν απλά υπερβολικοί. δεν τρώει και όλος ο κόσμος σκυλιά [σχολιάσαμε], ακόμα κι αν είναι κινέζος.
η αλήθεια είναι ότι οι κινέζοι έχουν μια διαστροφική σχέση με το φαγητό, και μπορεί να μην τρώνε όλοι κατοικίδια, αλλά τρώνε πολύ χειρότερα πράγματα: σάπια αυγά για παράδειγμα, ή αυγά που έχουν βουτήξει σε κατούρημα.
«με την άφιξη της άνοιξης η περιοχή dongyang πλημμυρίζει από μια οικεία μυρωδιά», λέει στο θέμα του todayswhisper, «από την μπόχα της ουρίας». τα βραστά αυγά, που είναι η ντόπια λιχουδιά, σπάζονται ελαφρά για να μπορεί να εισχωρήσει το υγρό, και βυθίζονται σε ούρα παρθένων αγοριών για να αποκτήσουν άρωμα αμμωνίας και δημόσιου ουρητηρίου. κάποιοι τρελαίνονται τόσο πολύ για tongzi dan [έτσι τα λένε, δηλαδή egg boy] που μπορούν να φάνε 10 την ημέρα [είναι και θεραπευτικά, αν προλάβεις και την σκαπουλάρεις από την χοληστερίνη, ελαττώνουν τη θερμοκρασία του σώματος και σταματούν τις αιμορραγίες. κι αν σε τσιμπήσει σφήκα, απλά ακουμπάς πάνω στο τσίμπημα ένα κομμάτι απ’ το αυγό]. το κατούρημα που χρειάζονται το μαζεύουν στα σχολεία, από κουβάδες που υπάρχουν στις αυλές. κάθε μέρα περνάει ο κατουρλάς και συγκεντρώνει το κατούρημα για να το μεταφέρει σε μεγάλες δεξαμενές. η διαδικασία στη συνέχεια είναι πολύ απλή [δες φωτο πιο κάτω].
οι κινέζοι τρώνε κυρίως αυγά πάπιας, με τα οποία έχουν μια ιδιαίτερη σχέση, αφού τα κάνουν περίεργα τουρσιά [ας πούμε] και έχουν 200 τρόπους να τα συντηρήσουν, τον έναν πιο αηδιαστικό από τον άλλο. οι παραγωγοί ρυζιού, μάλιστα, βασίζονται πάρα πολύ στην πάπια hou ya [την πάπια του ρυζιού] που με διασταυρώσεις την έχουν κάνει πιο όρθια και ευέλικτη, για να μπορεί να κινείται και να τρέφεται μέσα στους ορυζώνες. η πάπια τρώει τα ζιζάνια και τα ζωύφια του νερού του ορυζώνα και αφήνει πίσω της λίπασμα και αυγά, τα οποία τα επεξεργάζονται με τη στάχτη από τα φλούδια του ρυζιού, με φύλλα τσαγιού και με αλατόνερο για να φτιάξουν ένα σωρό αηδιαστικές παρασκευές που τις βλέπεις και σε πιάνει αναγούλα. δεν συνεχίζω, γιατί δεν πρόκειται να ξαναφάς αυγό.
όσο για τον δύστυχο σκύλο της αρχής, όταν τον θυμηθήκαμε μετά από καναδυό μέρες και πήγαμε να τσεκάρουμε τι απόγινε, είχε μείνει μόνο το λουρί.
[η φωτο πάνω είναι απ' το salo του παζολίνι].





Δεν υπάρχουν σχόλια: