Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

κρυφός καημός

μέσα στα χαστούκια και τους τραμπουκισμούς on camera που μονοπωλούν το ενδιαφέρον για δεύτερη μέρα, πέρασαν απαρατήρητες οι αποτροπιαστικές εικόνες που δείχνουν σφαγμένους και καψαλισμένους σκύλους, έτοιμους να πουληθούν για λιχουδιά στην αγησιλάου, στο κέντρο της αθήνας. το σοκαριστικό είναι ότι σε μία από τις φωτο υπάρχει ένα παιδί με την τσάντα στην πλάτη, που παρακολουθεί αδιάφορο τον απροσδιορίστου εθνικότητας αλλοδαπό να τεμαχίζει τα άτυχα σκυλιά [που προφανώς ήταν "εξαφανισμένα" κατοικίδια]. θα μου πεις εδώ οι άνθρωποι πεινάνε, κι όταν οι άνθρωποι πεινάνε είναι ικανοί για τα χειρότερα, κι από τα πολύ χειρότερα, ας φάνε και καμιά γάτα ή 'κανα σκυλί. εξαρτάται πάντα τι εννοείς με τη λέξη "χειρότερα": να φάνε κανένα παιδί σαν τον μακαρίτη τον γέρο αριστείδη στα εγκλήματα, ή να αρχίσουν να εξαφανίζονται οι γριές όπως στο delicatessen του jeunet;
σοκαριστικό είναι και το εξαιρετικό άρθρο του michael wolff στο new york που έχει τίτλο "μαμά σ' αγαπάω. επίσης, εύχομαι να ήσουν νεκρή. και περιμένω να το κάνεις: να πεθάνεις", μια συγκλονιστική μαρτυρία για την "τρομοκρατική παράταση της ζωής των ηλικιωμένων", κυρίως επειδή σκέφτεσαι ότι με την παρούσα κατάσταση και με όσα έρχονται, θα είναι καλύτερα να πεθάνεις μπαμ, μια και κάτω, όπως πέθαιναν κάποτε οι άνθρωποι αξιοπρεπώς και δεν ταλαιπωρούσαν και κανέναν. και δεν κόστιζαν κι έναν σκασμό λεφτά [που δεν τα έχει κανείς πια, έτσι κι αλλιώς].
κρυφός καημός.




Δεν υπάρχουν σχόλια: