Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

silent running

ο douglas trumbull είχε ήδη την εμπειρία του «2001, η οδύσσεια του διαστήματος» [ήταν υπεύθυνος για τα σπέσιαλ εφέ], όταν ξεκίνησε να ετοιμάζει το silent running στο τέλος του 1970. η ταινία του που βγήκε στις αίθουσες το 1972, είναι μία από τις  καλύτερες της δεκαετίας του ’70 και μία από τις πιο ιδιαίτερες επιστημονικής φαντασίας που έχουν γίνει ποτέ. σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον, όλα τα φυτά στη γη έχουν εξαφανιστεί και τα ελάχιστα είδη που κατάφεραν να διασώσουν ταξιδεύουν σε τεράστιους θόλους-θερμοκήπια, που κουβαλάει ένα σμήνος διαστημόπλοιων σε τροχιά γύρω απ’ τον κρόνο. ο freeman lowell είναι ένας από τους τέσσερις βοτανολόγους του πληρώματος του valley forage που συντηρούν τα φυτά για να αναδασώσουν μια μέρα τον κατεστραμμένο πλανήτη τους. όταν έρχεται εντολή από τη γη να καταστρέψουν τους θόλους και να επιστρέψουν τα διαστημόπλοια για «εμπορική χρήση», ο freeman σκοτώνει τους συναδέλφους του και τραυματισμένος προσπαθεί να επιβιώσει με μόνη παρέα τους τρεις ρομπότ-βοηθούς του -τον huey, τον dewey και τον louie- και να σώσει τα φυτά και τα ζώα του θόλου που τη γλιτώνει. 
το σάουντρακ της ταινίας το έχει γράψει ο peter schickele, γνωστός για τα άλμπουμ του p.d.o. bach [της περσόνας που είχε επινοήσει το ’65] και τις συνεργασίες του με την joan baez. ο trumbull του ζήτησε κάτι «γήινο» που να μην έχει σχέση με τη μουσική της οδύσσειας του διαστήματος, τραγούδια [με στίχους] και όχι «περίεργη ή συμφωνική μουσική» που συνηθιζόταν στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας. ο schickele είχε ήδη συνεργαστεί με την baez στα άλμπουμ joan και baptism, έτσι της ζήτησε να τραγουδήσει στα δύο κομμάτια της ταινίας που έγραψε με την diane lampert. τα "silent running" και "rejoice in the sun" βγήκαν σε 7ιντσο και είναι και από τα πιο ωραία που έχει πει η baez, αλλά πέρασαν σχεδόν απαρατήρητα. folk, με όμορφους, αφελείς στίχους που ήταν ιδανικοί για τις εικόνες των θερμοκηπίων, με τα κουνέλια και τα ρομπότ να τρέχουν ανάμεσα στις φτέρες: "earth between my toes, and a flower in my hair, that's what i was wearing when we lay among the ferns / earth between my toes, and a flower i will wear when he returns"… λουλούδια στα μαλλιά, οικολογία, χόρτο, λαχούρια και αναμμένο στικ πατσουλί. φρίκη, αλλά μπροστά σ’ αυτό που ζούμε σήμερα είναι παράδεισος. πρέπει να πω εδώ ότι δεν είχα ξανακούσει ποτέ στη ζωή μου δίσκο της τζόαν μπαέζ.





Δεν υπάρχουν σχόλια: