Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

ρυθμ εν μπόουρινγκ

μπορεί να ήταν πολύ μεγάλες οι προσδοκίες που δημιουργήθηκαν από δύο καλά κομμάτια στο soundcloud... ο nick waterhouse έχει μέτρια φωνή, γράφει ακόμα πιο μέτρια βίντατζ ρυθμενμπλουζ τραγούδια, τα οποία επιπλέον τα φορτώνει και με σαξόφωνο για να τα κάνει ακόμα πιο ξενέρωτα [και δεν φταίει το σαξόφωνο γι’ αυτό]. ο nick δεν είναι ούτε amyamy ήταν πολύ καλή τραγουδίστρια] ούτε aloe blacc, ούτε καν mayer hawthorne. και φυσικά δεν είναι ούτε μία τρίχα της sharon jones. το άλμπουμ του ξεκινάει εντυπωσιακά κι έχει κι ένα ωραίο κομμάτι, το raina, [το μόνο που ρίχνουν όλοι λίγο τους τόνους και δεν προσπαθούν να δείξουν πόσο καλό και γαμάω γκρουπ είναι], αλλά γενικά, παρόλο που διαρκεί μόνο μισή ώρα και δεν μπορείς να το πεις με τίποτα κακό, σου προκαλεί βαρεμάρα.
μπορεί να κάνουν συναρπαστικά λάιβ, να είναι το τέλειο γκρουπ για να ακούσεις μια βραδιά σε παμπ, αλλά αυτό που ακούω στο δίσκο δεν με ξετρελαίνει. ακόμα και σε παμπ, με αυτόν τον ήχο θα βαριόμουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: