Κυριακή, 29 Απριλίου 2012

taxidermia


~το να ταριχέψεις μια πάπια για να δείξεις πόσο καλός κυνηγός είσαι, ή έναν τσαλαπετεινό επειδή είναι όμορφος [και άτυχος], μπορώ να το καταλάβω [σύμφωνα με τον ταριχευτή -που με πολύ κόπο κατάφερα να του αποσπάσω δυο πληροφορίες- ο τσαλαπετεινός είναι το πιο δημοφιλές απ’ τα πουλιά που τού πάνε για ταρίχευση, ακολουθούν οι μπεκάτσες, τα γεράκια και οι αετοί και μετά οι καρδερίνες και οι αγριόπαπιες]. ποιος όμως ζητάει να ταριχέψει ένα άλογο και για ποιο λόγο; το άλογο δεν είναι ούτε κεφάλι από αρκούδα ή από αγριογούρουνο που χαρίζει μακάβριο rural feeling στο καθιστικό και σου δίνει αφορμές να διηγηθείς ψεύτικες ιστορίες στους επισκέπτες [οι πιο μεγάλοι ψεύτες ως γνωστόν είναι οι κυνηγοί, ακολουθούν οι ψαράδες], ούτε ο τσαλαπετεινός που θα διακοσμήσει το σκρίνιο και δηλητηριάζει το φενγκ σούι [και την ατμόσφαιρα με τη μυρωδιά της φορμόλης].
κάνω μια παρένθεση εδώ για να πω ότι όταν ήμουν στο δημοτικό, ο διευθυντής είχε μια πολύ μεγάλη συλλογή από ταριχευμένα ζώα και πουλιά κλεισμένα σε ένα δωμάτιο που δεν άνοιγε ποτέ και ήταν ο φόβος και ο τρόμος όσων έμπαιναν στο γραφείο. [είχε και έναν κόνδορα, τον τελευταίο της περιοχής, μετά εξαφανίστηκε]. το γραφείο μύριζε σαν φαρμακείο και τα φαρμακεία αργότερα σαν «γραφείο», κι αυτός είναι κι ο λόγος που για πολλά χρόνια, κάθε φορά που έμπαινα σε φαρμακείο με έπιανε άγχος. στο γραφείο δεν έμπαινες ποτέ χωρίς λόγο και φυσικά σπάνια ο λόγος δεν ήταν κακός. κλείνει η παρένθεση.
φαντάσου να πας σε ένα σπίτι και να δεις ένα ταριχευμένο άλογο στο σαλόνι, υπάρχει περίπτωση να αισθάνεσαι βολικά και να σου καταπίνεται ο καφές; είναι περίπου σαν να έχεις πάει επίσκεψη σε κάποιον που ξέρεις ότι σκότωσε τους συγγενείς του και τους έκοψε φέτες, ή στον κανίβαλο που είχε φάει την γκόμενά του. μπορεί να μην είναι ακριβώς το ίδιο, αλλά δεν μπορούσα να βρω καλύτερο παράδειγμα.
από την άλλη, αν προσέξεις τη διαδικασία ταρίχευσης και την ταλαιπωρία που τραβάνε οι ταριχευτές στις εικόνες, μπορείς να το δεις κι ως έργο τέχνης -το ζήτημα είναι ποιος έχει ανάγκη τέτοιο έργο τέχνης. έργο τέχνης ήταν και τα ζώα μέσα σε ενυδρεία με φορμόλη του χίρστ, έργα τέχνης ήταν και τα πτώματα ανθρώπων που πλαστικοποιούσε ο άλλος που είχε εκθέσει στο γκάζι, αλλά αυτά ήταν εκθέματα σε γκαλερί, κανείς δεν τα έβαζε στο σπίτι του. οι φωτογραφίες θυμίζουν τις σκηνές του taxidermia του gyorgy palfi, μια ταινία που, παρόλο που μου άρεσε, δεν θυμάμαι και πολλά, μόνο ότι είχε εντυπωσιακό τέλος.
επίσης, δεν μπορώ να καταλάβω απ’ τις εικόνες τι στο καλό κάνουν στο έρμο το άλογο, το στοκάρουν, το γδέρνουν, του κάνουν πιστολάκι και το βάφουν, είναι το ίδιο ταριχευμένο ή ένα άγαλμα που του έχουν φορέσει το τομάρι του; στο τέλος το κάνουν να φαίνεται σαν ζωντανό.
~στο μεταξύ, σήμερα το πρωί έλαβα ένα σπαμ μέιλ από κάποιον ράπερ απ' τη σιβηρία [το έχει στείλει σε χιλιάδες παραλήπτες και στο facebook τον βρίζουν ομαδικά] ο οποίος έχει στείλει το πρώτο του βίντεο [που το έφτιαξε με τη vhs κάμερα που του δάνεισε ο γείτονας] και με την ευκαιρία ζητάει λεφτά για να αγοράσει μηχανήματα. η αλήθεια είναι ότι το κομμάτι του βίντεο δεν είναι καθόλου κακό. και έχει χιούμορ. στο βιογραφικό του λέει τα εξής: "
the last standing irishman in siberia seasoned by the endless winter. trans-siberian tycoons have written their own laws here. in this land there's an inevitable fight waiting for everyone, where you either stay yourself or bend over to the rules from above. the freezing tension, feeling of a creepy insanity in the air, makes you literally ever-smiling so you don't do postal. the streets where everyone who passes by is either a mobster or a prosecutor, or possibly a friend of both. the city where the passengers of a taxi are frequently unable to pay the fee due to having their hands busy holding hand grenades. the city where nearly every wedding has at least 5 people who have already been with the bride in the guest list. the city that fell asleep on a bottom of a crater is the city that has become a cradle of an exceptionally dark humor. cause in the city of the bosses it's so important to take it easy: humor in these land is equally important as the knowledge of chuck's combat kung-fu.
τον λένε σαμ. σκέτο.











από εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: