Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

χοτ ντογκ

~ψάχνοντας χθες το βράδυ για το σάουντρακ που έχουν φτιάξει ο geoff barrow με τον ben salisbury [το έχουν σβήσει από παντού, υπάρχει μόνο στο bandcamp για ακρόαση], έπεσα πάνω στην stephanie mckay που δεν είχα ξανακούσει ούτε το όνομά της. η στέφανι είναι νεοϋορκέζα χορεύτρια, απ’ το μπρονξ, που το 2003 είχε βγάλει τον πρώτο σόλο δίσκο της με παραγωγούς τους fuzzface. ο ένας fuzzface είναι ο geoff barrow -ο άλλος ο tim saul. στο δίσκο συμμετέχουν κι άλλοι απ’ το μπρίστολ, ο κιθαρίστας adrian utley και ο john baggott, και οι δύο session μουσικοί των portishead. ο δίσκος κάποιες στιγμές είναι πάρα πολύ portishead, μόνο που η φωνή της στέφανι είναι σόουλ και δεν έχει ίχνος από αυτό που έκανε την μπεθ μοναδική: την κλαψομουνίαση.
~μπορεί να μην χρειάζεται και τρελή επιστήμη για να φτιάξεις μια κούπα τσάι της προκοπής, αρκεί λίγο καυτό νερό, ένα φακελάκι τσάι και λίγο φρέσκο γάλα [«της προκοπής» λίπτον σημαίνει λευκό τσάι “with refined floral notes”, τα άλλα είναι για τη διάρροια]. στο πανεπιστήμιο νορθούμπια, πάντως, προσπάθησαν να το αποδείξουν κι επιστημονικά και έφτιαξαν μια φόρμουλα «για το τέλειο τσάι σε κούπα», που είναι η εξής:
TB+(H2O at 100 degrees centigrade) 2mins BT+M (10ml) 6mins BT=PC (at OT 60 degrees centigrade).
όπου TB=teabag, BT=brewing time, M=milk, PC=perfect cuppa, OT=optimum temperature
με απλά λόγια λέει ότι βάζεις το φακελάκι στην κούπα, ρίχνεις 200 ml νερό που βράζει [100 βαθμών κελσίου], τα αφήνεις να μείνουν για δύο λεπτά, πετάς το φακελάκι, ρίχνεις 10 ml γάλα και αφήνεις να μείνει 6 λεπτά πριν πιεις την πρώτη γουλιά. πρέπει να φτάσει στην κατάλληλη θερμοκρασία, που είναι 60 βαθμοί κελσίου. σιγά την επιστήμη.
~αν είναι αυτό επιστήμη, τότε τι να πει ο επιστήμονας που έχει φτιάξει το χοτ ντογκ στην αρχή της αλεξάνδρας [ακριβώς πριν το ξενοδοχείο παρκ, απέναντι απ’ το ξεκίνημα του πεδίου του άρεως]; αυτό με χωριάτικο λουκάνικο, βρασμένα κρεμμύδια, πίκλες, σαλάτα λάχανο συν μουστάρδα, κέτσαπ, μαγιονέζα, κυριολεκτικά θάνατος [το τρως και πεθαίνεις από βουλωμένες αρτηρίες], τουλάχιστον έχεις πάει χορτάτος και το έχεις απολαύσει. με τρία ευρώ τρως ένα βρώμικο που με άριστα το 10 παίρνει 8μιση. αν δεν πασαλειβόσουν ολόκληρος [το ψωμί μουσκεύεται απ’ τις σάλτσες και όταν πας να το φας διαλύεται], θα έπαιρνε παραπάνω. η αλεξάνδρας έχει κι άλλο ένα χοτ ντογκ στην άλλη άκρη της, ψηλά, μετά την πανόρμου, σαν αυτό του ικέα. δηλαδή καλό, αλλά μόνο με λουκάνικο φρανκφούρτης και μουστάρδα. κάνει 70 λεπτά [ή 80, δεν θυμάμαι], είναι όμως μια χαψιά και πρέπει να φας 3-4 για να χορτάσεις. μια βραδιά είχα φάει τόσα πολλά που με έπιασε καούρα και μέχρι το πρωί θα ’χα σκάσει.
~οι φωτογραφίες είναι του pablo boto απ' το flickr του.


Δεν υπάρχουν σχόλια: