Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

τουτ τουτ



~αν το μέταλ είναι η μουσική του σατανά, η μουσική του χριστιανού αμερικάνου το '40 και το '50 ήταν κάπως έτσι. κι ο πολ μπαν τουτ-μάρκ ήταν πολύ χριστιανός, τόσο πολύ, που για μια ολόκληρη ζωή δόξαζε τον κύριό του παίζοντας το ίδιο κομμάτι στην κιθάρα. ώρες, μήνες, χρόνια ολόκληρα. έπαιζε κιθάρα και στα διαλείμματα έσπερνε παιδιά [πέντε συνολικά, τα τέσσερα ίδια μ' αυτόν]. έπαιζε το ίδιο κομμάτι για σχεδόν εξήντα χρόνια, μέχρι που έπαθε εγκεφαλικό και πέθανε -δηλαδή δεν πέθανε, στο σάιτ του λέει ότι πήγε να βρει τον κύριό του. αν εξαιρέσεις το γεγονός ότι είναι λίγο μονότονη, η μουσική του είναι μια χαρά, καμία σχέση με ύμνους και ψαλμωδίες. είναι η τέλεια μουσική για ασανσέρ και πολυκαταστήματα, για νυχτερινό κτελ και για τις προεκλογικές συγκεντρώσεις των 15 ατόμων στα σπίτια συγγενών και κουμπάρων υποψηφίων. προσωπικά μου θυμίζει το μπραζίλ, αλλά γενικά η κατάσταση αυτή τη στιγμή στην ελλάδα μου θυμίζει το μπραζίλ, οπότε είναι η τέλεια μουσική για να βλέπεις δελτία ειδήσεων με τη φωνή στο mute. και τους μπάτσους στην πλατεία.
~χθες το βράδυ η μισιρλού μας σφύριξε ότι σήμερα στο νεκροταφείο ασπροπύργου γιόρταζαν οι νεκροί και οι ζωντανοί το γλεντάνε με γεύματα πάνω στους τάφους. και τρέξαμε απ' τις εννιά το πρωί να δούμε τι σόι γιορτή είναι αυτή που κάνουν οι πόντιοι. και παρόλο που ακούγεται λίγο άρρωστο να απλώνεις τα ταπεράκια και να τρως πάνω στους τάφους, ήταν πολύ συγκινητικό να βλέπεις οικογένειες μικρές και μεγάλες να τρώνε μαζί με τους δικούς τους ανθρώπους [τους νεκρούς] και ακόμα πιο συγκινητικό να βλέπεις ανθρώπους μόνους να έχουν απλώσει το κολατσιό τους πάνω στον τάφο του συντρόφου τους ή του παιδιού τους [πολλά νέα παιδιά χαμένα σε αυτοκινητιστικά ρε γαμώτο], να τρώνε πασχαλινά αυγά και να κλαίνε [παρόλο που κανονικά σήμερα δεν έκανε να κλάψουν]. έμοιαζε με γιορτή, αλλά δεν ήταν και τόσο γιορτινή η ατμόσφαιρα. οι μόνοι που είχαν γιορτή ήταν οι τσιγγάνοι απ' εξω που πουλούσαν πλαστικά λουλούδια κι αυτοί μέσα που μάζευαν τα φαγητά που έμεναν στο τέλος πάνω στους τάφους.
το στόρι είναι εδώ.
~την ώρα που πηγαίναμε, λίγο πριν στρίψεις για ασπρόπυργο, είδαμε αυτό.