Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

κάπρις



~μεγάλη παρασκευή -και 13- με capris και αμερικάνικα σκάνδαλα [«310 years of disgust and delight», ένα τεύχος του new york αφιερωμένο στα σκάνδαλα που ‘έγραψαν’ την ιστορία της νέας υόρκης].
οι capris ήταν 15χρονών –όλοι ιταλικής καταγωγής νεοϋορκέζοι απ’ το queens- όταν έφτιαξαν το γκρουπ [το οποίο ονομάστηκε capris απ’ την lincoln capri του ’57 και όχι απ’ το νησί] και τραγουδούσαν στο δρόμο το «there’s a moon out tonight» όταν τους άκουσαν ‘κάποιοι παραγωγοί’ και τους ζήτησαν να το ηχογραφήσουν.
το 1958 το κομμάτι που είχε γράψει ο βασικός τραγουδιστής του γκρουπ [ο nick santamaria] κυκλοφόρησε σε 45άρι με β΄ πλευρά το «indian girl», αλλά στα credits δεν μπήκε το όνομά του. οι capris έκαναν μερικές εμφανίσεις σε σχολικές γιορτές, σε μικρά κλαμπ της περιοχής και σε εκκλησίες και λίγο μετά την κυκλοφορία του 7ιντσου διαλύθηκαν. και οι πέντε έπιασαν «κανονικές» δουλειές, άσχετες με το τραγούδι.
το δισκάκι που είχε κυκλοφορήσει στην planet records δεν είχε κι ιδιαίτερη τύχη. λίγοι το πήραν είδηση, κυρίως στον κύκλο τους στη νέα υόρκη και για ενάμιση χρόνο παρέμεινε αγνοημένο, μέχρι που το «ανακάλυψε» ο jerry green, υπάλληλος ενός μικρού δισκάδικου που είχε ο irving ‘slim’ rose σε μια υπόγεια στοά του μετρό. το μαγαζί πουλούσε μόνο 45άρια, κυρίως από r&b γκρουπ της εποχής. ο πελάτης που το πήγε το αντάλλαξε με κάποια άλλα επίσης αγνοημένα χιτ. να σημειώσω εδώ ότι η συγκεκριμένη έκδοση της planet records σήμερα στοιχίζει πάνω από 1500 δολάρια. o jerry πήγε το δίσκο στο night train show του dj alan fredericks και μπήκε στο airplay του, με αποτέλεσμα πλήθη ανθρώπων να πλημμυρίσουν το μαγαζί αναζητώντας το «there’s a moon out tonight». o green κατάφερε και βρήκε το μάστερ και το δισκάκι ξανακυκλοφόρησε από την lost nite records -την εταιρία του green που ανατύπωνε σπάνια single στην αυθεντική μορφή τους- και έγινε μεγάλη επιτυχία.
αυτή η αναπάντεχη επιτυχία ήταν κι ο λόγος που παράτησαν τις δουλειές τους τα μέλη των capris και στις αρχές του ’61 ξαναέφτιαξαν το συγκρότημα. το δισκάκι έφτασε στο νούμερο 3 των pop chart και ξανακυκλοφόρησε σε τρίτη ανατύπωση από την old town, την εταιρία που κυκλοφόρησε και τα επόμενα single τους, τα οποία πήγαν άπατα. το 1963 το διέλυσαν οριστικά και ξαναγύρισαν όλοι στις δουλειές τους -μέχρι το 1982 που ξαναζωντάνεψαν απ’ τις στάχτες τους και έφτιαξαν κι άλλο ένα πολύ μεγάλο χιτ για τους σταθμούς που έπαιζαν oldies, το «morse code of love». το κομμάτι που επίσης έχει γράψει ο nick santamaria ακούγεται λες κι είχε γραφτεί στα ’50s. το «there’s a moon out tonight» [που ήταν από τα πολύ αγαπημένα του peel] έχει ένα πολύ «ανορθόδοξο» κλείσιμο σε σχέση με τα υπόλοιπα doo-wop κομμάτια της εποχής: οι φωνές μετατρέπονται από λεπτές σε μπάσες όσο το τραγούδι εξελίσσεται και το κάθε μέλος που τραγουδάει λέει τη στροφή όλο και πιο αργά…
~κάνω μια παρένθεση εδώ για να σχολιάσω το φαινόμενο «φούρνος» που έχει πάρει τη μορφή επιδημίας στην αθήνα. ενώ όλα τα μαγαζιά κλείνουν, οι φούρνοι και τα σουβλατζίδικα πληθαίνουν με ρυθμό «λερναίας ύδρας» [ένα εμπορικό κλείνει-τρεις φούρνοι και ένα σουβλατζίδικο ανοίγουν στη γειτονιά]. επίσης, πληθαίνουν κι οι ελληνικές σημαίες στα μπαλκόνια. χθες στην ακαδημία πλάτωνος μετράγαμε πατριώτες που το διαλαλούν περήφανα με τη γαλανόλευκη σε κοινή θέα, και αναρωτιόμασταν μήπως είναι κάποιος μυστικός κώδικας που αγνοούμε…
κάπρις