Κυριακή, 4 Μαρτίου 2012

evan christ


η περίπτωση του joshua leary, του 22χρονου παραγωγού από το ellesmere port του merseyside [μια μικρή παραθαλάσσια πόλη της βόρειας αγγλίας, έξι ώρες με το αυτοκίνητο απ’ το λονδίνο] είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, πιο ενδιαφέρουσα, τελικά, από ό,τι είχε φανεί όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα κομμάτια του στο youtube. πριν κλείσει μήνας από τη στιγμή που τα ανέβασε, η tri angle του ζήτησε να συμμετέχει στο πρόσφατο showcase που έκαναν στο λονδίνο και τον υπόγραψε για να κυκλοφορήσει τη δουλειά του. για έναν τύπο που τελειώνει τις σπουδές του [σε λίγο θα είναι δάσκαλος] και δεν είχε φύγει -ούτε σκοπεύει να φύγει ποτέ- απ’ την πόλη του -αυτό ήταν μόλις το δεύτερο ταξίδι που έκανε στο λονδίνο-, το πρώτο ep του που κυκλοφορεί από σάιτ σε σάιτ δεν ήταν απλά μια ευκαιρία. πολύ πιθανό να του αλλάξει τη ζωή, όσο κι αν ο ίδιος αμφιβάλλει. «δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα από μουσικής άποψης εδώ που ζω», λέει στο fader, «είναι μια πόλη παραδοσιακά εργατικής τάξης και αρκετά βιομηχανική, που είναι κολλημένη στα ’80s. oι πιο πολλοί απ’ τους κολλητούς μου φίλους δεν ξέρουν τίποτα για τον evian christ [το ψευδώνυμο που υπογράφει τη μουσική του και για το οποίο έγινε ο θόρυβος στις αρχές της χρονιάς σε σάιτ και μπλογκ: όλοι αναρωτιούνταν ποιος -ή ποια- ήταν αυτός ο «ουρανοκατέβατος» που εμφανίστηκε από το πουθενά με τόσο καλά κομμάτια]. δεν θα καταλάβαιναν και να τους έλεγα, έτσι αυτή τη στιγμή είναι λες και ζω δύο ζωές». «είχα έναν πατριό που ήταν dj και έπαιζε trance, αλλά ο μπαμπάς μου έφτιαχνε πάντα μουσική σε κάποιο βαθμό. είχε πολλά παλιά keyboards στο σπίτι του και κάθε φορά που του έκανα επίσκεψη [γύρω στα 12-13 μου] έπαιζα και κάτι. όταν έγινα 18 μου χάρισε ένα roland. δεν έχω πει ακόμα στον μπαμπά μου για τον evian christ. φοβάμαι ότι θα ενθουσιαστεί υπερβολικά, έτσι αφήνω να εξελιχθούν λίγο τα πράγματα πριν το μάθει».
«έφτιαχνα κάποια κομμάτια κι ανέβαζα στο soundcloud, αλλά το μέσο μου φαινόταν κάπως βαρετό και ήταν κάτι που έκαναν όλοι. μου φαινόταν πραγματικά ‘στημένο’, έτσι σκέφτηκα, ‘γάμα το, θα τα βάλω στο youtube’. δεν έκανα τίποτα για να τα προωθήσω. απλά μου προέκυψαν τα συγκεκριμένα βίντεο. το animation ήταν περισσότερο από ένα ευτυχές ‘ατύχημα’ παρά εσκεμμένο: κατέβασα το βίντεο του tyga και προσπάθησα να το φορτώσω στο λογισμικό που χρησιμοποιούσα -βασικά το λογισμικό γαμήθηκε και έφτιαξε αυτό το τρίγωνο που αναβοσβήνει. πάτησα απλά το κουμπί που έλεγε ‘περιστροφή’ και αυτό ήταν όλο. ανέβασα τα βίντεο και όταν πήγα για ύπνο είχαν 20 χιτ από ανθρώπους που ψαρεύουν τα πάντα στην τύχη. όταν ξύπνησα το επόμενο πρωί ένας απ’ τους φίλους μου μού είχε στείλει ένα μέιλ που έλεγε ότι ήμουν στο dummy. δεν παρακολουθώ και τόσο πολύ την on line μουσική και δεν το είχα ακουστά, έτσι του είπα ‘ωραία, μια χαρά’. έπειτα μπήκα στο λογαριασμό μου στο Youtube και είχα τριάντα μηνύματα από εταιρίες και booking manager. δεν μπορούσα ούτε να το διανοηθώ, ποτέ, ότι θα μπορούσε να συμβεί. δεν ήξερα τι να τους πω. δεν ήξερα τι να κάνω. οι μισοί μου πρόσφεραν υπηρεσίες, δεν είχα ιδέα τι ήταν αυτό που πρόσφεραν. όταν η tri angle επικοινώνησε μαζί μου στο youtube απάντησα λέγοντας ‘ευχαριστώ’ και αυτό ήταν όλο. αργότερα, σκέφτηκα να ψάξω στο google να δω τι έχουν και κατάλαβα ότι έχουν τον clams casino, έστειλα κατευθείαν κι άλλο μέιλ! άρχισα να μιλάω στον robin που τρέχει την εταιρία και με βοήθησε τρομερά. είμαι πολύ χαρούμενος με την τροπή που πήραν τα πράγματα. δεν ήμουν ποτέ φιλόδοξος όσον αφορά τη μουσική. πάντα ήμουν ο τύπος που έφτιαχνα κομμάτια για τους φίλους μου, έτσι είναι κάπως περίεργος ο τρόπος που συνέβη όλο αυτό...».
η συνέχεια είναι εδώ.
το πολύ καλό ep του εδώ.