Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

φάμιλι



1985. ο prince έχει σαρώσει με το purple rain και έχει χωρίσει οριστικά τα τσανάκια του με τον morris day των time [συνεργάτη του απ’ τα σχολικά χρόνια και μέλος των grand central κι αργότερα των champagne, μαζί με τον andre cymone και τον prince]. μαζεύει έτσι όσους παρέλασαν στην ταινία μαζί με τον jesse johnson των time και φτιάχνουν τους family, ένα από τα πιο ελπιδοφόρα πρότζεκτ του prince που ξεκίνησε με τρομερές προοπτικές. «πάμε να αρπάξουμε κάποια απ’ τα λεφτά των duran duran», είχε πει στον johnson και σε έναν έκπληκτο st. paul peterson, τον κιμπορντίστα του γκρουπ [σύμφωνα με τη διήγηση του alan leeds, του tour manager του prince εκείνη την εποχή και θετού πατέρα του eric leeds, σαξοφωνίστα των family]. ο prince ήταν σίγουρος για την επιτυχία τους και τους είχε υποσχεθεί ότι σύντομα θα ήταν στο νούμερο 1.
φρόντμαν θα ήταν ο paul peterson μαζί με την susannah melnoin, δίδυμη αδερφή της κιθαρίστριας των revolution, της wendy. επίσης συμμετείχαν οι jellybean johnson και jerome benton [άνεργοι μουσικοί τότε και οι δύο, σύμφωνα με τον alan leeds]. ο prince τους έπεισε να μπουν αμέσως στο στούντιο και έγραψε για αυτούς 7 κομμάτια [μουσική και στίχους]. το μόνο κομμάτι που δεν ήταν δικό του ήταν το river run dry [ήταν και είναι το αγαπημένο μου του δίσκου], το οποίο είχε γράψει ο bobby z., o ντράμερ των revolution.
το πρώτο single του δίσκου ήταν το the screams of passion, το οποίο δεν τα πήγε και άσχημα, δεν κατάφερε όμως να φτάσει ψηλά στα τσαρτ. έτσι ήταν και το μοναδικό. μετά την παρθενική εμφάνισή τους στο first avenue της μινεάπολης [ο leeds την αποκαλεί «volcanic»] o prince έφυγε για τη γαλλία για να γυρίσει το under the cherry moon. τη στιγμή δηλαδή που το σχήμα χρειαζόταν δυνατό προμόσιον το εγκατέλειψε στην τύχη του και ο δίσκος αγνοήθηκε εντελώς. στο μεταξύ, ο peterson υπόγραψε ένα πολύ καλό συμβόλαιο με την mca και οι family «εξατμίστηκαν».
το άλμπουμ που θεωρείται ένα από τα πιο σπουδαία «χαμένα» όλων των εποχών απόκτησε στη συνέχεια «καλτ φήμη». η ειρωνεία είναι ότι περιέχει ένα από τα καλύτερα [και πιο πετυχημένα ever] τραγούδια που έχει γράψει ο prince, το οποίο δεν θεωρήθηκε καν διασκευή όταν έγινε τεράστια επιτυχία από την sinead o’connor: το nothing compares 2u. «για να θεωρηθεί ότι ένα τραγούδι είναι φόρος τιμής σε κάποιο συγκρότημα πρέπει το έχεις διασκευάσει και αναβιώσει πετυχημένα, τι να πεις όμως όταν η δικιά σου, αυθεντική εκτέλεση, δεν είχε ποτέ μια ευκαιρία;» ρωτάει η susanne melvoin. «ήταν κάτι αλλόκοτο, πολύ αλλόκοτο, σκεφτόμουν. ‘τουλάχιστον αφήστε μας να το δοκιμάσουμε πρώτοι’».
ολόκληρο το στόρι των family που ξαναφτιάχτηκαν το 2009 και φέτος περιοδεύουν κάνοντας ζωντανές εμφανίσεις στην ευρώπη, υπάρχει στο τελευταίο τεύχος του wax poetics που είναι αφιερωμένο στον prince και την «αυλή» του.
αυτή τη φορά τους λένε fDeluxe.
κι αυτό είναι το άλμπουμ των φάμιλι. οι φωτο από εδώ.