Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

μαξ άλπερ



ο μαξ άλπερ μεγάλωσε σε μια οικογένεια μουσικών στη βοστόνη. η μητέρα του, που παράτησε το berkeley γα να φύγει περιοδεία με το συγκρότημά της, τον παρακίνησε να ασχοληθεί με τη μουσική από τότε που ήταν μωρό. «άρχισα να τραγουδάω πριν καν αρχίσω να μιλάω», λέει. ο άλπερ άρχισε να κάνει μαθήματα πιάνου από την τρίτη δημοτικού, την ίδια χρονιά που του αγόρασαν και την κιθάρα. «δεν ήξερα πώς να παίξω», λέει, «ήθελα απλά να φτιάξω κουλ ήχους με αυτή, κάτι που ακόμα προσπαθώ να καταφέρω όταν παίζω κιθάρα».
ο μαξ έπαιξε με πολλά πανκ συγκροτήματα όσο ήταν στο λύκειο, κυρίως σαν τραγουδιστής. «η σύνθεση δεν με εντυπωσίαζε καθόλου», εξηγεί, «κυρίως ήταν τα μεθύσια και οι καφρίλες στα λάιβ, όταν πετάγαμε σκατά και βγάζαμε τα ρούχα μας πάνω στην σκηνή. ξέρεις, τέτοιες χαζομάρες». κι ενώ πολλοί νέοι μουσικοί έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση σε παρακμιακά μπαρ ή σε δημοτικές αίθουσες, το πρώτο λάιβ του άλπερ έγινε στο δικό του μπαρ, το mitzvah. «σκέφτηκα ‘δε γαμιέται, δεν θα πάρουμε ντιτζέι, θα παίξει το συγκρότημά μου’», λέει, «και παρόλο που αυτό που παίζαμε ήταν πραγματικά ένα ηλίθιο πανκ ροκ, όλοι γούσταραν, ακόμα κι ο παππούς κι η γιαγιά μου».
όταν τα πανκ λάιβ και οι περιστασιακές ακουστικές εμφανίσεις των σχολικών χρόνων έγιναν παρελθόν, ο μαξ αποφάσισε να επικεντρωθεί στη δημιουργία ενός κατά δικού του χαρακτηριστικού ήχου. έτσι άρχισε να δανείζεται στοιχεία από την ινδική κλασική μουσική, την ψυχεδέλεια και την free jazz [μεταξύ άλλων] για να δημιουργήσει αυτό το χαρμάνι που άλλες στιγμές θυμίζει άνιμαλ κολέκτιβ, άλλες κατεστραμμένους μπλουζίστες κι άλλες κινηματογραφική μουσική γραμμένη από κλασικό πιανίστα. με ηχώ, παραμορφώσεις, λουπαρισμένες φωνές και πολύ ωραία φωνητικά.
«η λέξη που ίσως μπορεί να χαρακτηρίσει τον ήχο μου είναι ‘πρωτόγονος’», λέει. και είναι αρκετά πειραματικός, όχι όμως τέτοιος πειραματικός που να χρειάζεται πολύ προσπάθεια να τον αντέξεις. ας πούμε ότι είναι κάτι σαν «πειραγμένη ποπ», ή «πιο εύκολη drone».
όταν ήταν μόλις 19 είχε ολοκληρώσει την παραγωγή 7 άλμπουμ, είχε γράψει τη μουσική για μία μικρού μήκους ταινία [για έναν χωρισμό], ένα ολόκληρο σάουντρακ για το «m» του fritz lang που έπαιξε ζωντανά με πλήρη ορχήστρα σε σχολική προβολή, έκανε μία περιοδεία που οργάνωσε μέσω facebook και σήμερα, στα 21 του, κυκλοφορεί το νέο δίσκο του που ετοίμαζε από το 2009.
το «american history sex» είναι ένας δίσκος σε τρία μέρη, με τρία κομμάτια μεγάλης διάρκειας δηλαδή, που θα μπορούσε το καθένα να είναι κυκλοφορία από μόνο του. ξεκινάει με ρυθμούς άνιμαλ κολέκτιβ και φωνές πάντα μπέαρ και σιγά-σιγά πετάει το ρυθμό κι απογυμνώνεται, με την [πολύ καλή] φωνή του να κυριαρχεί και μέχρι να τελειώσει το πρώτο κομμάτι έχει αλλάξει εντελώς και το ύφος και το είδος της μουσικής που παίζει. το δεύτερο μέρος είναι drone με λίγη ινδική μάντρα, ενώ στο τρίτο, με τη συνοδεία του πιάνου, γράφει το σάουντρακ για μια ερωτική ταινία με κακό τέλος.
ο μαξ που χαρακτηρίζει τον εαυτό του «συνθέτη» και όχι μουσικό, τονίζει ότι προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί από «τους noise drone τύπους που βλέπεις στο pitchfork», και ταυτόχρονα να είναι προσιτός στο τυχαίο κοινό. «θα ήθελα να έχω τη δικιά μου φωνή και να μην χρειαστεί ν’ αλλάξω τίποτα σε μένα». τελειώνοντας τις σπουδές του, με το μόνο που θέλει ν’ ασχοληθεί είναι η μουσική. «αν δεν μπορώ να φτιάχνω και να παρουσιάζω ζωντανά τη μουσική μου, θα ήθελα να τη διδάσκω», λέει, «επειδή δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο».
εδώ υπάρχει ο δίσκος του.