Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

ντριμς


~στα δύο χρόνια που βγάζουν δίσκους οι chasing voices έχουν κυκλοφορήσει μόλις τέσσερα κομμάτια. για την ακρίβεια, έχουν κυκλοφορήσει τέσσερα one sided 12ιντσα με ένα μόνο κομμάτι στο καθένα. στην αρχή, όταν βγήκε το acidbathory [που εξακολουθεί να είναι σοκαριστικό, κι όσες φορές κι αν το ακούσεις είναι σαν την πρώτη], δεν υπήρχαν καθόλου πληροφορίες για την ταυτότητά τους. το «μυστήριο» για τον δημιουργό του κομματιού απλά έκανε πιο δυνατό τον «θρύλο» που απλωνόταν γύρω απ’ το όνομα chasing voices. και παρόλο που ήταν ξεκάθαρα ένα dance κομμάτι, δεν γινόταν να το ταξινομήσεις. δεν ήταν ακριβώς techno, δεν ήταν το dubstep που είχες συνηθίσει και ταυτόχρονα ήταν και τα δυο μαζί κι ακόμα περισσότερα: «τρομακτική», «στοιχειωμένη» dance που θα μπορούσε να είχε γραφτεί και τις μέρες του acid house. acidbathory, όπως λέει κι ο τίτλος του, χωρίς όμως κάποιο απ’ τα κλισέ του είδους.
στη συνέχεια αποκαλύφθηκε ότι οι chasing voices δεν είναι ένας, αλλά μια ολόκληρη ομάδα νεοϋορκέζων παραγωγών, που χρησιμοποίησαν και θα χρησιμοποιήσουν αυτό το όνομα για τις κυκλοφορίες της preserved instinct [της εταιρίας που έχουν ιδρύσει ο francis englehardt και ο paul nickerson, το δίδυμο πίσω από τo δισκάδικο dope jams records της νέας υόρκης]. για κανένα από τα κομμάτια δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες, δεν αποκαλύπτεται ούτε το όνομα του δημιουργού, ούτε αν πρόκειται για νέα δουλειά ή κάποια παλιά που έμεινε για χρόνια ακυκλοφόρητη [το ίδιο δίδυμο τρέχει και τη σειρά slow to speak, με επανεκδόσεις υλικού απ’ το παρελθόν].
εδώ είναι μαζεμένα και τα τέσσερα κομμάτια που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι τώρα [ακούγονται με φουλ την ένταση].
~«οι πρωταρχικές αναμνήσεις είναι περίεργη συνθήκη μιας και δεν μπορούμε να ’μαστε σίγουροι αν είναι όνειρα ή πραγματικότητα. το παρελθόν όπως και η μνήμη είναι παράξενα πράγματα. χρωματίζουμε το παρελθόν και τις εμπειρίες μας ποικιλοτρόπως, ειδικά μεγαλώνοντας. το παρελθόν στη πραγματικότητα είναι μόνο ανάμνηση, αυτό που υπάρχει είναι μόνο το παρόν».
«τώρα τα πράγματα είναι πιο αρχειοθετημένα, οι περισσότεροι άνθρωποι καταγράφουν τα πάντα στα κοινωνικά δίκτυα. εγώ δεν έχω smartphone και σπάνια τραβάω φωτογραφίες. προτιμώ να θυμάμαι με τον δικό μου τρόπο, παρά να βλέπω φωτογραφίες και βίντεο των όσων έχω κάνει. αυτή η καταγραφή, επίσης, παρεμβάλλεται στην εμπειρία. ένα καλό παράδειγμα είναι όταν βγει ένας φακός -οι άνθρωποι αυτόματα συμπεριφέρονται λιγότερο φυσικά και γίνονται επιφυλακτικοί. το νόημα νομίζω είναι να ζεις την αληθινή ζωή και να καταγράφεις λιγότερο τα πεπραγμένα».
ο caretaker σε μία πολύ ωραία συνέντευξη στο ough!
~οι dreams έκαναν μία από τις πιο συναρπαστικές εμφανίσεις που έχω δει τα τελευταία χρόνια, απίθανο live. είναι απ’ τις περιπτώσεις που δεν μπορείς να διανοηθείς πόσο ασύγκριτα καλύτεροι είναι στη σκηνή. αυτό που έχει καταγραφεί στο δίσκο τους αδικεί. και ήταν μια πολύ ωραία βραδιά η χθεσινή. για όλους.