Τρίτη, 20 Μαρτίου 2012

moon watching




~''black is beautiful'' λέγεται το νέο άλμπουμ των hype williams στην hyperdub που κυκλοφορεί στις 17 απριλίου. οι πολύ ωραίες φωτο τους είναι από το pig mag.
~πριν αρχίσεις να διαβάζεις παρακάτω, σε συμβουλεύω να κατεβάσεις το άλμπουμ και να βάλεις να παίζει το πρώτο κομμάτι, το moon watching και μετά το sunset για να φτιαχτεί η κατάλληλη ατμόσφαιρα. και μετά το spring rain [ο πασχάλης τραγουδάει κορεάτικα]. με αυτή τη σειρά…
η ζωή του shin joong hyun [ή shin jung-hyeon] ξεκίνησε μέσα στις κακουχίες -από τότε που γεννήθηκε [στην κορέα, το 1938] τον κυνήγαγαν τα θανατικά. η μάνα του πέθανε όταν ήταν πολύ μικρός, ο πατέρας του ξαναπαντρεύτηκε μια γιαπωνέζα και τον πηγαινοέφερναν από την ιαπωνία στην manchuria, μέχρι το 1952 που πέθανε κι αυτός κι έμεινε εντελώς ορφανός. ένα χρόνο αργότερα πέθανε κι η μητριά του, έτσι στα 15 του βρέθηκε σαν την καλαμιά στη σεούλ να δουλεύει σε ένα φαρμακείο, πηγαίνοντας ταυτόχρονα σε νυχτερινό σχολείο [δούλευε τη μέρα και τη νύχτα κοιμόταν στο θρανίο]. τότε, ανάμεσα στα φάρμακα και το διάβασμα με λάμπα λαδιού, έμαθε να παίζει και κιθάρα [εδώ βάλε να παίζει το λυπητερό ριφ απ’ το sunset]. αυτοδίδακτος.
αυτά που έμαθε προσπάθησε να τα διδάξει κιόλας το επόμενο χρόνο σε ένα ωδείο στο jongo, με καταστροφικά αποτελέσματα, επειδή η μουσική του διέφθειρε τους πιτσιρικάδες. όταν τον έδιωξαν κακήν κακώς, άρχισε να κάνει οντισιόν στις αμερικάνικες βάσεις για να βρει δουλειά ως κιθαρίστας στα σόου που διοργάνωναν οι στρατιώτες. ο κοντοστούπης νοστιμούλης [δες ασπρόμαυρη φωτο] τους άρεσε, τον προσέλαβαν, κι από τότε και στο εξής ξεκινάει η καριέρα του ως κιθαρίστας, συνθέτης και διασκεδαστής, με το όνομα jacky shin and his electric guitar. ήταν σχεδόν 19.
τα υπόλοιπα είναι ιστορία. ήρθαν τα σίξτις, η «βρετανική εισβολή», τα ναρκωτικά, η ψυχεδέλεια, ένα ροκ γκρουπ [το πρώτο της κορέας, οι add4] που πήγε άπατο και μετά οι pearl sisters [έγραψε κι έκανε παραγωγή στο nimah και ανέβηκαν στο νούμερο ένα]. τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε και ηχογράφησε με σχεδόν όλους τους μουσικούς της νότιας κορέας. έγραφε χιτ με τη σέσουλα και γνώρισε τρελή επιτυχία. ήταν κάτι σαν τον κορεάτη μπράιαν γουίλσον ή τον τζίμι χέντριξ της ασίας και μάλιστα εκτός απ’ τους κορεάτες που τον έκαναν σταρ, είχε και τρελούς φαν στις αμερικάνικες διμοιρίες. να σημειώσω εδώ ότι το 1970, ως shin joong hyun & the questions, είχε κυκλοφορήσει ένα πολύ καλό άλμπουμ με τίτλο «in-a-kadda-da-vida» [με τη διασκευή στο ιναγκάντα νταβίντα, που είναι και από τις πολύ μεγάλες επιτυχίες του].
η δημοτικότητά του ήταν στο πικ της το 1972, όταν ο νοτιοκορεάτης πρόεδρος park chung hee του ζήτησε να γράψει τον προεδρικό ύμνο, ένα τραγούδι που θα υμνούσε τα προτερήματά του. ο shin αρνήθηκε και στη θέση του έγραψε ένα τραγούδι για τις ομορφιές της κορέας. από τότε έγινε στόχος της αστυνομίας και τα τραγούδια του ξαφνικά χαρακτηρίστηκαν «πρόστυχα» και «φασαριόζικα». για να τον εκδικηθούν, τον αύγουστο του 1975 τον συνέλαβαν επειδή κάπνιζε μαριχουάνα. μέχρι να πεθάνει ο τρισκατάρατος [chung hee], ήταν απαγορευμένες και οι εμφανίσεις του και οι μεταδόσεις των κομματιών του. όταν με το καλό πέθανε, τα χρόνια είχαν περάσει, η μουσική είχε αλλάξει κι ο ήχος του shin είχε ξεπεραστεί. την δεκαετία του 80 προσπάθησε να ανακάμψει, άνοιξε ένα κλαμπ στη σεούλ σε μια περιοχή που σύχναζαν αμερικάνοι και άλλοι ξένοι και συνέχισε για σχεδόν δέκα χρόνια να παίζει σε τουρίστες τον ήχο που τον είχε κάνει αστέρα. επίσης, συνέχισε να ηχογραφεί και να κυκλοφορεί δίσκους μέχρι το 2006 που αποσύρθηκε για να δώσει τη θέση του στους τρεις γιους του.
η τελευταία φορά που εμφανίστηκε ήταν το 2008 μαζί τους στο hollywood bowl σε ένα κορεάτικο φεστιβάλ. το 2004 είχε γράψει το σάουντρακ για το low life του im kwon-taek.
η συγκεκριμένη συλλογή που κυκλοφόρησε πέρσι περιέχει πολύ χαρακτηριστικές στιγμές του από το ’58 μέχρι το ’74, πριν ξεκινήσει η κατρακύλα…