Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2012

ρετρολαγνεία



~ο die jungen [σωστά: οι die jungen του klaus von barrel] φάνηκε ότι είναι ξεχωριστή περίπτωση, απ' το πρώτο κομμάτι του που εμφανίστηκε στο bandcamp. το ντεμπούτο άλμπουμ του, ''at breath's end'', που κυκλοφορεί στις 5 μαρτίου σε κάθε μορφή, είναι σαν μπεστ οφ από επιτυχίες των '50s και '60s και τόσο αγαπησιάρικο και καλοδιάθετο, που αποκλείεται να μην το λατρέψεις. παρόλο που δεν είναι ο δίσκος που θα σου αλλάξει τη ζωή, θα σε σημαδέψει ή θα προκαλέσει χαμό από σχόλια, δημιουργεί μια νοσταλγία που σε λιγώνει και είναι τόσο όμορφος που μπορείς να τον ακούς όλη μέρα. είναι και ο πρώτος δίσκος του 2012 που μπορείς να προτείνεις ανεπιφύλακτα σε όλους, επειδή είναι φτιαγμένος για όλους. είναι σαν πιο ''καθαρός'' dirty beaches, ποπ, και για πιο μεγάλο κοινό. αν ήταν 30 χρόνια πριν που υπήρχε κόσμος που ασχολιόταν με τα τσαρτ, μέχρι τις 15 μαρτίου θα ήταν νούμερο ένα. τουλάχιστον στην αγγλία.
~με ήχους των '50s και '60s είναι φτιαγμένος και ο δίσκος του musette ''drape me in velvet'', κυρίως από κασέτες και μπομπίνες που κληρονόμησε από συγγενείς. στα τρία χρόνια που κράτησαν οι ηχογραφήσεις του δίσκου, αυτές οι κασέτες διαλύθηκαν, στραπατσαρίστηκαν και πάνω τους ηχογραφήθηκαν νέα όργανα και ήχοι. μετά στραπατσαρίστηκαν ξανά. μετά χρησιμοποιήθηκαν για να φτιαχτούν τα κομμάτια του άλμπουμ: ένα κολάζ από ''αναμνήσεις'' που εμφανίζονται ξαφνικά στη μορφή μελωδιών κι αποσπασμάτων από σάουντρακ, easy listening, γαλλικών τραγουδιών, κομματιών που θυμίζουν λαβράνο και μοντέρνα σταχτοπούτα.
παρόλο που ακούγεται πολύ ''πειραματικό'' στον τρόπο που δημιουργήθηκε, είναι τόσο προσιτό που πραγματικά νομίζεις ότι ακούς το σάουντρακ μιας παλιάς ταινίας.
~ο φινγκερμπόμπς είναι ένα ''παιδικό'' άλμπουμ που μπορεί να σου φτιάξει τη μέρα. ή τη νύχτα. το προτείνω όταν έχεις μαύρες. και οι τρεις δίσκοι υπάρχουν στο cbox.
~[kamakia, πλέι μπουζούκι, σκατά, high, bonebrokk, κρύο, miracles, εξτρατερέστριο, φτου, σκόρδο, απ' το playlist των κινητών της ερήμου
, zinezju meghdem]