Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2012

κρύο


το monterrey, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του μεξικού, βρίσκεται δύο ή τρεις ώρες νότια από τα σύνορα με το τέξας. στο monterrey, που ελέγχεται πλήρως από το καρτέλ ναρκωτικών, καταγράφονται τα τελευταία χρόνια μερικά από τα χειρότερα περιστατικά βίας στη χώρα και η ζωή των ανθρώπων έχει αλλάξει ριζικά. «ακέφαλα, βασανισμένα πτώματα κρέμονται από τις γέφυρες», αναφέρει ο byron coley που κάνει το ρεπορτάζ για το τέλος των los llamarada στο wire «και μέλη του καρτέλ των los zetas –που ιδρύθηκε από πρώην στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων- κάνουν βομβιστικές επιθέσεις, όπως αυτή στο καζίνο τον περασμένο αύγουστο που σκότωσε 52 ανθρώπους. η βία κλιμακώθηκε με ταχείς ρυθμούς τα τελευταία χρόνια και γίνεται και όλο και πιο τυφλή όσο περνάει ο καιρός. κατά συνέπεια, το monterrey, που κάποτε ήταν η βάση για πολλά γνωστά μεξικάνικα underground γκρουπ [xyx, seman oxor κ.α.], βλέπει την σκηνή του να εξαφανίζεται. αυτό, μεταξύ άλλων παραγόντων, ήταν ο λόγος που διαλύονται οι los llamarada, τουλάχιστον στην πιο πρόσφατη μορφή τους».
«οι δράσεις συμμοριών ναρκωτικών είχαν σαν αποτέλεσμα να εξαφανιστούν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα όλοι οι χώροι όπου παίζαμε/βγαίναμε/ακούγαμε μπάντες/γνωρίζαμε νέο κόσμο», λέει ο τραγουδιστής των los llamarada, o sagan. «όλα σχεδόν βρίσκονταν στην ίδια περιοχή του κέντρου. οι συμμορίες απόκτησαν γρήγορα εξουσία και έδρασαν γρήγορα, άρχισαν να βγάζουν λεφτά απ’ τις ‘επιχειρήσεις’ τους και μετά να μαλώνουν μεταξύ τους για την κυριαρχία στην περιοχή. κάποια μέρη έπρεπε να κλείσουν επειδή δεν είχαν να πληρώσουν το χαράτσι προστασίας, άλλα επειδή οι εργαζόμενοι σε αυτά σκοτώθηκαν. και άλλα επειδή οι ιδιοκτήτες τους πήγαν να ζήσουν σε άλλες πόλεις.
οι los llamarada σχηματίστηκαν το 2002 και στα δέκα περίπου χρόνια που πρόλαβαν να δράσουν έγιναν ένα από τα πιο δημοφιλή γκρουπ του μεξικάνικου underground. δεν είχα ακούσει ποτέ ολόκληρο άλμπουμ τους, αλλά το στόρι για τον τρίτο και τελευταίο δίσκο τους «gone gone cold» έχει μεγάλο ενδιαφέρον. και είναι και πολύ καλό πανκ άλμπουμ.
«ίσως να σκέφτεσαι ότι έχουμε την επιλογή να κάνουμε live στα σπίτια», συνεχίζει ο sagan. «αλλά τα τελευταία δύο χρόνια τα σπιτικά πάρτι είναι πολύ επικίνδυνα, αφού οι εγκληματίες τα έβλεπαν σαν μια καλή ευκαιρία να βρουν ανθρώπους να ληστέψουν και να κλέψουν αυτοκίνητα. έτσι για λίγο ήταν απαγορευτικά. οι άνθρωποι φοβούνται λιγότερο αυτή τη στιγμή και έχουν αρχίσει και γίνονται μερικά σπιτικά live, αλλά πάλι είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας. ένα απ’ αυτά μάλιστα διαφημιζόταν ως ‘πάρτι σαν αυτά που κάναμε στο παρελθόν’ –παρελθόν εννοούσε δύο ή τρία χρόνια πριν!».